Zobacz to! - SERWIS INFORMACYJNO-EDUKACYJNY - SPECJALISTA.eu - Serwis o Kłamstwie | Serwis Socjotechniczny | Serwis Grafologiczny | SZKOLENIA | Szkolenia dla firm | | atak socjotechniczny | audyt socjotechniczny | bezpieczeństwo biznesu | inwigilacja | inżynieria społeczna | język ciała | język gestów | kłamstwo | komunikacja niewerbalna | kontrwywiad | metody przesłuchań | metody rozpoznawania kłamstwa | metody socjotechniczne | mikroekspersja | mikrogrymasy | mimika twarzy | mowa ciała | mowa ciała kłamcy | narzędzia manipulacji | narzędzia socjotechniczne | sposoby warunkowania zachowań | sposoby wywierania wpływu | narzędzia warunkowania zachowań | narzędzia wywierania wpływu | nauka kłamania | negocjacje | ocena lojalności pracowników | ochrona informacji | ochrona kontrinwigilacyjna | ochrona własności przemysłowej | pozyskiwanie informacji | przygotowanie do przesłuchania | psychologia | psychologia biznesu | psychologia kłamstwa | psychomanipulacje | rozmowa wyjaśniająca | rozpoznanie kłamstwa | skuteczne kłamstwo | socjotechnika | socjotechnika kłamstwa | sposoby manipulacji | symptomy kłamstwa | szkolenia | szkolenia dla firm | szkolenia psychologia | szkolenia wewnętrzne | szkolenie atak socjotechniczny | szkolenie bezpieczeństwo | szkolenie inżynieria społeczna | szkolenie język ciała | szkolenie kłamstwo | szkolenie manipulacje | szkolenie metody przesłuchań | szkolenie metody rozpoznawania kłamstwa | szkolenie metody socjotechniczne | szkolenie narzędzia manipulacji | szkolenie ochrona informacji | szkolenie pozyskiwanie informacji | szkolenie rozmowa wyjaśniająca | szkolenie rozpoznanie kłamstwa | szkolenie socjotechnika | szkolenie sposoby manipulacji | szkolenie szpiegostwo | szkolenie szpiegostwo gospodarcze | szkolenie szpiegostwo przemysłowe | szkolenie techniki manipulacji | szkolenie techniki przesłuchań | szkolenie wywiad gospodarczy | szkolenie zagrożenia socjotechniczne | szpiegostwo | szpiegostwo gospodarcze | szpiegostwo przemysłowe | tajemnica przedsiębiorcy | techniki manipulacji | techniki przesłuchań | warunkowanie zachowań | wywiad gospodarczy | wywieranie wpływu | zabezpieczanie spotkań | zabezpieczenie przed podsłuchem | zagrożenia socjotechniczne | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi | szkolenia ocena wiarygodności | szkolenia ocena wiarygodności osób | szkolenia ocena wiarygodności zeznań | szkolenia ocena wiarygodności wypowiedzi | | | socjotechnika | inżynieria społeczna | techniki manipulacji | wywieranie wpływu | warunkowanie zachowań | szkolenia socjotechnika | psychologia | psychotechnika | nlp | nls | manipulacje | mowa ciała | język ciała | mediacje | mediator | negocjacje | negocjator | język gestów | komunikacja niewerbalna | kreacja wizerunku | psychomanipulacje | sprzedaż perswazyjna | wywieranie wpływu | narzędzia manipulacji | narzędzia socjotechniczne | narzędzia wywierania wpływu | narzędzia warunkowania zachowań | atak socjotechniczny | ochrona informacji | pozyskiwanie informacji | metody socjotechniczne | sposoby manipulacji | szkolenia techniki manipulacji | zagrożenia socjotechniczne | kłamstwo | rozpoznanie kłamstwa | symptomy kłamstwa | mimika twarzy | techniki przesłuchań | metody przesłuchań | rozmowy wyjaśniające | psychologia kłamstwa | szkolenie kłamstwo | mowa ciała kłamcy | socjotechnika kłamstwa | skuteczne kłamstwo | nauka kłamania | wiarygodne kłamstwo | metody rozpoznawania kłamstwa | rozpoznać kłamstwo | audyt socjotechniczny | psychologia biznesu | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi | | | detektyw | usługi detektywistyczne | agencja detektywistyczna | prywatny detektyw | licencjonowany detektyw | detektyw korporacyjny | wywiad gospodarczy | szpiegostwo gospodarcze | ochrona kontrinwigilacyjna | techniki przesłuchań | bezpieczeństwo biznesu | przygotowanie do przesłuchań policyjnych | metody przesłuchań | szpiegostwo gospodarcze | socjotechnika | zagrożenia socjotechniczne | szpiegostwo przemysłowe | ochrona własności przemysłowej | tajemnica przedsiębiorcy | inwigilacja | szpiegostwo | kontrwywiad | zabezpieczanie spotkań | zabezpieczenie przed podsłuchem | ocena lojalności pracowników | wykrywanie kłamstw | wariograf | wykrywacz kłamstw | poligraf | detektor kłamstwa | sprawdzanie uczciwości pracowników | kontrola zwolnień lekarskich | kontrola pracowników na L4 | kontrola pracowników na zwolnieniu | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi | | | grafolog | psychografolog | weryfikacja podpisów | autentyczność podpisu | sprawdzenie podpisu | pismo ręczne | rękopis | podpis | grafologia | usługi grafologiczne | sprawdzenie autentyczności podpisu | analiza pisma | badanie pisma | ekspertyza pisma | ekspertyza grafologiczna | ekspertyza podpisu | psychografologia | opinia grafologiczna | badanie grafologiczne | biegły grafolog | cechy pisma | | | | kłamstwo | rozpoznanie kłamstwa | ujawnianie kłamstwa | badanie kłamstwa | symptomy kłamstwa | mimika twarzy | mikroekspersja | nieszczerość | prawdomówność | techniki przesłuchań | metody przesłuchań | cechy kłamstwa | rodzaje kłamstwa | rozmowy wyjaśniające | mimika kłamcy | wykrywanie kłamstwa | rozmowa wyjaśniająca | psychologia kłamstwa | motywy kłamstwa | przyczyny kłamstwa | kłamanie | dochodzenie prawdy | mikromimika twarzy | poradnik kłamstwa | szkolenie kłamstwo | mowa ciała kłamcy | socjotechnika kłamstwa | skuteczne kłamstwo | nauka kłamania | jak kłamać | wiarygodne kłamstwo | mikrogrymasy | emocje twarzy | kłamstwo celowe | białe kłamstwo | magia kłamstwa | metody rozpoznawania kłamstwa | anatomia kłamstwa | poznać kłamstwo | rozpoznać kłamstwo | oszustwo | wariograf | wykrywacz kłamstw | poligraf | detektor kłamstwa | przygotowanie do przesłuchania | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi | ||| zabezpieczenia kontrinwigilacyjne socjotechnika techniki manipulacyjne technika manipulacyjna metody manipulacji atak socjotechniczny kłamstwo rodzaje kłamstwa fizyczne objawy kłamstwa jak rozpoznać kłamstwo psychologia kłamstwa nieszczerość jak rozpoznać nieszczerość ujawnianie kłamstwa wariograf detektyw metody przesłuchań techniki przesłuchań pozyskiwanie informacji przesłuchania metodą FBI wywiad gospodarczy szpiegostwo przemysłowe bezpieczeństwo informacji taktyka przesłuchania szkolenie wywiadowcze szkolenie socjotechniczne perswazja mowa ciała szkolenia firmowe „in company” ||| | SZKOLENIA | Szkolenia dla firm - ochrona-marki.pl

Przejdź do treści
CHWYTY PSYCHOLOGICZNE
Mam wielkie nadzieję, że spełni on Twoje oczekiwania. Z mojego poradnika dowiesz się, w jaki sposób możesz kontrolować swojego partnera, jak zdobyć to, czego chcesz. Zdobędziesz również wiele przydatnych informacji, np. jak rozpoznać, gdy ktoś kłamię. Nowoczesna psychologia jest obecnie na bardzo wysokim poziomie, i mimo, że wielu z nas nie zdaje sobie z tego sprawy, to wszystko wokół nas opiera się właśnie na podstawowych zasadach psychologii. W handlu np. wiele sklepów i innych podmiotów gospodarczych stosuje metodę kontrastu.
Dzięki mojemu poradnikowi, dziś przybliżę Ci różne metody wpływania na decyzję innych ludzi. Pamiętaj, że najłatwiej eksperymentować na własnej rodzinie, wtedy najłatwiej zobaczyć niesamowite efekty.
W tym poradniku, znajdziesz również chwyty, które warto stosować podczas korzystania z serwisów aukcyjnych (ja posłużę się dobrze znanym Allegro). Poznasz tajniki super-sprzedawców, jak osiągnęli bardzo dużą renomę i bardzo wysokie zarobki, przy małym wkładzie finansowym.
A więc poradnik postanowiłem podzielić na trzy części. W pierwszej części dowiesz się, jak zdobyć to, co się chce w codziennym życiu. Znajdziesz tam chwyty, które pomogą ci zdobyć pracę, zaliczyć odpowiedź w szkole, czy nawet pozyskać pieniądze od rodziców. Druga część opisuje relacje damsko-męskie. Z niej dowiesz się jak najskuteczniej wpłynąć na swojego partnera, w jaki sposób zmienić coś, co Tobie się w nim nie podoba, jak sprawdzić czy przypadkiem Cię nie okłamuje? Trzecia część natomiast zajmuję się handlem – a konkretnie opisuje tutaj sztuczki, które warto stosować na allegro w celu zwiększenia sprzedaży.
MASZ CO CHCESZ,
Czyli jak zdobyć co chcesz w codziennym życiu.
Prezencja
        Jeżeli chcemy coś zdobyć, musimy pokazać wszystkim swoją poważną postawę wobec przedmiotu naszego pożądania. Mogą być to nawet cukierki (posłużą jako przykład). Badania dowiodły, że jeżeli nasza prezentacja jest bardzo dobra, to wielu ludzi po prostu z góry uzna, że mamy rację. Przykładem są ludzie przechodzący przez ulicę. Jeżeli na czerwonym świetle przejdzie przez pasy młody człowiek w czapce z daszkiem, to nikt inny nie odważy się wstąpić na pasy. Jednak, jeżeli w tej samej sytuacji na czerwonym świetle przejdzie ten sam młody człowiek, jednak ubrany w garnitur, ładne spodnie, ładnie uczesany, to ponad połowa osób oczekujących na zielone światło zdecyduje się przejść! Tutaj właśnie widać jak bardzo jesteśmy w stanie wpłynąć na kogoś poprzez swoją prezencję.  Jeżeli jesteśmy w domu i widzimy cukierki, jednak wiemy, że nie wolno nam ich zjeść, wtedy możemy zastosować właśnie zasadę dobrej prezencji. Z zasady, jeżeli ktoś uważa drugą osobę za poważnie podchodzącą do tematu, (nawet gdy tak nie jest), w 99 na 100 przypadków zgodzi się z tym kogo uważa za poważną osobę. Dlatego, jeżeli ubierzemy się solidnie, założymy ładne buty (nie musi to być od razu garnitur), uczeszemy się to mamy o wiele większe szanse na zdobycie cukierków niż wcześniej.
Zasada obojętności
        Innym sposobem na zdobycie cukierków będzie udawanie obojętnego wobec nich. W tym przypadku może okazać się to o wiele skuteczniejszą metodą. Po prostu przejdźmy się parę razy obok naszych cukierków, udając obojętność, nawet na nie spoglądając. Gdy podczas któregoś z naszych kursów chwycimy cukierka, reakcja osoby pilnującej nas powinna być bardzo zredukowana, gdyż uzna, że cukierek jest bardzo błahą dla nas sprawą i nie ma sensu karać nas za coś, co jest dla nas sprawą błahą.
Kieszonkowe
        Wielu z Was z pewnością pobiera swoje pieniądze od rodziców. Często też zmuszeni jesteśmy wyciągnąć od kogoś pieniądze. Z pomocą przychodzi nam psychologia i metoda kontrastu. Jest to chyba podstawowa metoda która uczona jest na pierwszym roku studiów na kierunku psychologia społeczna. Przed studentami stawia się 2 miski, jedna miska zawiera wodę gorącą, a druga miska zawiera wodę letnią. Profesor prosi jednego studenta aby sprawdził temperaturę wody w misce drugiej. Student to włożeniu do niej ręki oznajmia, że woda ma temperaturę letnią. Drugi student proszony jest o ocenienie temperatury wody w pierwszej misce – oznajmia, że jest ona gorąca, a następnie wkładając rękę do miski drugiej oznajmia, że jest ona zimna! Ta niezwykła zasada stosowana jest na co dzień wszędzie tylko gdzie spojrzymy. Metodę zastosujmy prosząc ojca o kieszonkowe. Pierwszy przypadek, prosimy ojca o 50zł. Ojciec jest niezadowolony, że musi nam oddawać pieniądze ale robi to, gdyż wie, że nam to obiecał. Zyskaliśmy w ten sposób 50zł. A teraz poprośmy ojca o 200zł. Ojciec oczywiście oznajmi nam, że to o wiele za dużo, więc po negocjacjach dojdziemy do sumy 100zł. Suma 100zł postawiona zaraz obok sumy 200zł okazuję się być mała, dlatego ojciec nie ma problemów, żeby nam ofiarować 100zł.
Odpowiedź w szkole
        Wielu z Was na pewno boi się wypytywania w szkole. Ale ta część odnosi się nie tylko do szkoły, ma zastosowania w każdej dziedzinie życia. Z założenia ludzi , człowiek mądry to człowiek który potrafi dużo powiedzieć na dany temat. Wykorzystując tą właściwość, możemy łatwo podwyższyć swoje oceny w szkole, lub czyjąś opinię o sobie. Wystarczy podczas wypowiedzi wylewać z siebie potok słów. W szkole należy unikać przerw w mówieniu, jeżeli nie wiesz, co dalej powiedzieć, i potrzebujesz czasu by pomyśleć, nie przestawaj mówić – to podstawowa zasada. Ciągłe mówienie nie daje słuchaczowi czasu na przeanalizowanie wszystkiego, co mówisz, dzięki czemu można czasem mówić po prostu głupoty lub nie na temat (byleby nie za dużo). Nie należy pozwolić słuchaczowi na przeanalizowanie tego, co właśnie powiedziałeś/aś. Należy pamiętać, że metoda ta może bardzo pomóc Ci w pracy (awans itp.). Umiejętność tą należy bezwzględnie ćwiczyć, parę minut dziennie wystarczy.
Zdobądź pracę
        Zdobycie pracy wcale nie jest łatwym zadaniem w naszym kraju. Pierwszym naszym problemem jest spora konkurencja, i w sporej grupie ludzi musimy okazać się najlepsi i najbardziej odpowiedni na dane stanowisko. Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej jest najważniejsze. Polując na stanowisko np. pomocnika trenera zespołu koszykarskiego postarajmy się dowiedzieć jak najwięcej o danym zespole, kto gra, ile czasu, kto jest dobry a kto gorszy, ile zdobyła drużyna medali, na ilu występowała turniejach. Naucz się tego wszystkiego i zaskocz swojego pracodawcę już na rozmowie kwalifikacyjnej. Podaj parę ciekawych rozwiązań które chciałbyś zastosować. Już na rozmowie zachowuj się tak, jakbyś był w pracy. Twoja prezencja jest tu podstawą. Ładny ubiór, żadnych tandetnych zegarków, kulturalne zachowanie. Nigdy nie pal, nawet jeżeli ci to ktoś zaproponuję. Twoim ulubionym sportem jest koszykówka, siatkówka lub inna gra zespołowa (w ten sposób pracodawca sprawdza czy jesteś w stanie działać sprawnie w zespole).
RELACJE DAMSKO – MĘSKIE
Czyli jak kontrolować swojego partnera
Zrozumienie z kim się jest
        Podstawą do jakichkolwiek działań jest przeanalizowanie paru rzeczy. Totalną podstawą jest to, żeby przyjąć do wiadomości, że twój partner tak samo jak ty jest człowiekiem i we większości przypadków czuje do Ciebie to samo co Ty do niego. To jest absolutna podstawa. Drugim krokiem jest zastanowienie się jakim typem osobowości jest Twój partner. Wyróżniamy bardzo wiele typów osobowości, ale ważna jest jedna rzecz dzięki czemu wyróżnimy 2 grupy partnerów: twój partner może być albo silniejszy psychologicznie od Ciebie, lub może być słabszy. W przypadku relacji mężczyzna-kobieta to zazwyczaj mężczyzna prezentuje postawę dominacji w związku, przez co automatycznie przyjmuję postawę silniejszego psychicznie. Jednak kobiety mogą to bardzo łatwo wykorzystać, wystarczy, że w swoich działaniach nie naruszą strefy dominacji mężczyzny. Wiele spraw można załatwić bardzo łatwo, poprzez podbudowanie pewności siebie mężczyzny (niestety ale mężczyźni są próżni i łatwo ich zadowolić paroma uwagami, jak bardzo dominują). Pozycja dominacji mężczyzny jednak ma też swoje plusy dla samych panów. Poprzez dominację o wiele łatwiej udowodnić kobiecie swoją rację. A przekonywanie kogoś do czegoś to w końcu cel tego poradnika. Jeżeli mężczyzna jest stroną nie dominującą to kobieta nie ma sensu czytać tego poradnika gdyż i tak wie jak zdobyć to czego się chce.
Czy ona cię okłamuję?
        Jest wiele metod na sprawdzenie, czy kobieta cię okłamuje. Począwszy od obserwacji reakcji ciała kobiety. Ciało, gdy osoba kłamię, reaguję w specyficzny sposób. Podczas gdy umysł próbuje nas przekonać, że mówi prawdę, ciało robi wszystko byśmy nie odkryli prawdy. Działa w sposób defensywny. Jedną z wielu oznak może być odwracanie wzroku, czy częste mruganie. Organizm, bowiem automatycznie chce osłonić oczy przez oczami drugiej osoby, gdyż to właśnie po oczach da się najwięcej odkryć. Łatwym sposobem na sprawdzenie czy ktoś kłamie jest zmierzenie pulsu. Trudno to wykonać, jednak jak się pomyśli to jest na to sposób. Wystarczy przytulić się i zadać pytanie mając przytkniętą głowę do piersi, klatki piersiowej w ten sposób aby można było usłyszeć bicie serca. Jeżeli osoba ma zamiar kłamać to tuż po zadaniu pytania puls powinien przyspieszyć. Przyspieszony puls podczas udzielania odpowiedzi też może być znakiem, że osoba kłamie. Jednak według. mnie elementarnym sposobem na odkrycie czy kobieta kłamie jest podwójne sprawdzenie. Oznacza to, że gdy kobieta powie ci jakąś wymówkę, odczekaj godzinę i zapytaj o to samo, lub o jakiś szczegół. Podam przykład. Pytasz się kobiety gdzie była i co robiła. Ona mówi że poszła na kawę z Asią Kasią i Olą. Po godzinie spytaj się o to samo. Jeżeli kobieta kłamała to odpowiedź druga będzie się różniła (np. powie, że była z Asią Olą i Martyną, lub np. że piły herbatę). Większość kobiet które często kłamią ma wyuczony odruch szybkich odpowiedzi, często jednak same się w nich gubią gdyż nie potrafią powtórzyć swojej odpowiedzi. Łatwiej zapamiętać coś co się robiło rano, niż zapamiętać co się powiedziało godzinę temu.
ZASADA DYSONANSU
Jedna z najbardziej przydatnych cech człowieka.
        Każdy człowiek uważa się za człowieka inteligentnego, dobrego, rozumującego i logicznie postępującego. Aby poznać zasadę dysonansu (czyli wewnętrznego tłumaczenia) przybliżę Tobie eksperyment który został kiedyś przeprowadzony na zwykłym człowieku. Człowieka tego zahipnotyzowano i zakodowano w jego podświadomości, że gdy usłyszy słowa „nie ma nic do picia, chyba trzeba iść do sklepu”, ubierze płaszcz przeciwdeszczowy, weźmie parasolkę, pójdzie do sklepu znajdującego się na drugim końcu miasta (pójdzie pieszo), następnie kupi tam 4 litry mleka, a gdy wróci – będzie wszystko pamiętał. I faktycznie człowiek ten mimo ładnej pogody, świecącego słońca, po usłyszeniu danego hasła ubrał się i poszedł kupić 4 litry mleka w sklepie znajdującym się po drugiej stronie miasta. Gdy wrócił, hipnotyzer spytał go, czemu ubrał płaszcz, dlaczego wziął parasolkę oraz dlaczego poszedł na drugi koniec miasta i kupił 4 litry mleka. Odpowiedzi które uzyskał były przełomem w dziedzinie psychologii społecznej. Zahipnotyzowana osoba tak naprawdę nie wiedziała dlaczego to zrobiła co zrobiła, ale ponieważ uważała się za osobę logicznie postępującą, zaczęła wyszukiwać sobie motywy, aby jakoś uzasadnić swoje postępowanie. Osoba badana odpowiedziała, że wzięła płaszcz i parasolkę, gdyż zapowiadało się na zmianę pogody, następnie swój spacer po mieście uzasadniła tak: „stwierdziłem, że przyda mi się trochę ruchu gdyż ostatnio prawie nie ćwiczę”, takie samo uzasadnienie podała na pytanie, po co jej 4 litry mleka.
        Jak widać każdy człowiek dąży do tego by uzasadnić swoje postępowanie. Wykorzystanie tego fakty to chyba najlepszy sposób na zmianę czyjegoś podejścia do pewnego problemu. Powiedzmy, że mamy przyjaciela, który nigdy nie pożycza nam pieniędzy. Załóżmy też, że prosimy go o 100zł argumentując, że bardzo nas to ucieszy, a w drugim przypadku zapewniamy go, że oddamy mu pieniądze następnego dnia i że nic na tym nie straci. Przyjaciel pożyczył nam pieniądze w obu przypadkach, ale jak myślisz w którym przypadku przyjaciel będzie bardziej skłonny do pożyczania nam pieniędzy w przyszłości? Odpowiedź jest zaskakująca, ponieważ brzmi ona „w pierwszym”. Przyjaciel pożycza nam pieniądze, uzasadnia sobie to (w drugim przypadku) takimi argumentami:
1.     To mój przyjaciel
2.     To miły facet
3.     Odda mi jutro więc nic nie stracę.
Przyjaciel ma więc wystarczającą argumentację by nam pożyczyć pieniądze.
Gdy jednak poprosimy go o 100zł argumentując tylko tym, że nas to ucieszy, to przyjaciel nie będzie miał wystarczająco dużo argumentów by wyjaśnić sobie, czemu nam pożyczył pieniądze.  Zacznie więc on rozumować w ten sposób:
„Czemu pożyczyłem mu pieniądze? Bo to miły gość i dobrze jest pożyczać mu pieniądze”. Ta myśl utrwali się w jego głowie i gdy następnym razem poprosisz go o pożyczkę, z pewnością jej udzieli chętniej.
        Widzisz więc jak można dobrze wykorzystać zasadę dysonansu. Często lepszym wyjściem jest niedostarczenie odpowiednich argumentów i pozostawienie osobie przez nas „atakowanej psychicznie” ich dopowiedzenie sobie.
BIZNES INTERNETOWY
Czyli jakie sztuczki stosować by zwiększyć sprzedaż
W tej części nie będę się zbytnio rozpisywał bowiem większość tych zaleceń wykorzystuje właśnie zasady poznane wcześniej.
Przedstawię jedynie parę wytycznych które należy stosować przy wystawianiu aukcji.
ODPOWIEDNIA WIDOCZNOŚĆ
Twoja aukcja powinna się wyróżniać w spisie aukcji. Jeżeli jesteś w stanie przyciągnąć czyjś wzrok to już połowa sukcesu. Przejrzyj kategorię w której chcesz wystawić aukcję i popatrz które aukcje przyciągają twój wzrok, potem pomyśl jakie wyróżnienia zastosować by przyciągnąć wzrok ludzi.
CENA
Zrób badanie rynku, sprawdź za jaką cenę ludzie są w stanie kupić to co im chcesz sprzedać. Cena ma tu główne znaczenie. Jeżeli chcesz coś sprzedać za 5zł, sprzedaj to za 4,99zł – różnica niewielka i dla oka jest to różnica złotówki gdyż ludzie mają tendencję do zaokrąglania w dół. Czasami o wiele większa cena uświadamia ludzi o wyjątkowej wartości wystawionego przedmiotu, dzięki czemu zwiększenie ceny ma czasem skutek taki, że więcej ludzi kupi twój przedmiot. Znajdź cenę równowagi, w której sprzedasz maksymalną ilość towaru.
PRAWIDŁOWY OPIS
Opis aukcji powinien być czytelny, przyjazny dla oka. Przejrzystość często można uzyskać poprzez zredukowanie gamy kolorów do czarno-białego. Aukcja powinna zawierać obrazki które będą umilały czytanie opisu, lecz nie będą dużo zajmowały i długo się wczytywały. Opis nie powinien być zbyt długi gdyż nikt nie będzie chciał doczytać go do końca. Unikaj stosowania zbyt dużych liter, to podstawowy błąd wielu allegrowiczów.
SUPER SPRZEDAWCA?
Dojście do statusu super sprzedawcy jest dość proste. Wystarczy pójść do hurtowni, znaleźć artykuł, np. miernik cyfrowy kosztujący 9zł przy zakupie 100sztuk. Następnie wystawiamy aukcję wieloprzedmiotową od 1zł, wystawiamy ją na stronę główną, sprzedajemy 100 sztuk produktu. Wypisujemy zalety naszego produktu, ustawiamy aukcję na 14dni i czekamy. Po 14 dniach cena za 1 sztukę powinna osiągnąć ok. 18zł. Przy 100 sztukach 8zł daję 800zł zysku – 100zł za wystawienie aukcji = 700zł czystego zysku dla nas – pochodzącego z 1 tylko aukcji. Jest to chyba najprostszy sposób na szybki i spory zarobek.
Cel ochrony i rodzaje zagrożeń oraz formy wykonywania      zadań ochronnych.
 Pojecie ochrona w języku polskim posiada wiele znaczeń. Rozumiane jest jako: zabezpieczenie, opieka, osłona przed zniszczeniem, szkodą skrzywdzeniem, niebezpieczeństwem; to, co ochrania, osłania, daje schronienie, ale również może oznaczać: straż mająca na celu utrzymanie porządku, czuwanie nad czyimś bezpieczeństwem. Z kolei zabezpieczenie to jest to, co zabezpiecza, osłania, ochrania. Można więc stwierdzić, że słowa „ochrona"                i „zabezpieczenie" są synonimami.
        Głównym celem ochrony jest zapewnienie bezpieczeństwa osób i mienia, uwzględ­niając przepisy zawarte w ustawie o ochronie osób      i mienia. Ustawa ta sta­nowi, że ochrona osób i mienia realizowana jest w dwóch głównych formach:
1 ) Bezpośredniej ochrony fizycznej:
a)      stałej lub doraźnej,
b)     polegającej na stałym dozorze sygnałów przesyłanych, gromadzonych i przetwarzanych w elektronicznych urządzeniach          i systemach alarmowych,
c)      polegającej na konwojowaniu wartości pieniężnych oraz innych przed­miotów wartościowych lub niebezpiecznych,
2) Zabezpieczenia technicznego, polegającego na:
a)   montażu elektronicznych urządzeń i systemów alarmowych, sygnalizujących zagrożenie chronionych osób i mienia oraz eksploatacji, konserwa­cji i naprawach w miejscach ich zainstalowania,
b)   montażu urządzeń i środków mechanicznego zabezpieczenia oraz ich eksploatacji, konserwacji, naprawach i awaryjnym otwieraniu       w miejscach zainstalowania.
Prawidłowe i skuteczne wykonywanie zadań ochrony osób i mienia wymaga skore­lowania tych dwóch form i wzajemnego ich uzupełniania.
Zadania bezpośredniej ochrony fizycznej w większości przypadków będą realizowane poprzez posterunki i patrole.
Liczba planowanych posterunków i patroli jest w dużej mierze uzależniona od następujących czynników:
-         rodzaju i nasilenia występujących zagrożeń,
-         obszaru ochranianego,
-         znaczenia ochranianego obiektu,
-         ilości pracowników ochrony,
-         życzeń zleceniodawcy,
-         innych mogących się wyłonić czynników.
Ponadto, w niektórych ściśle określonych sytuacjach, zadania związane z ochroną obiektu mogą być realizowane poprzez:
-         kontrole osób i pojazdów wjeżdżających do i wyjeżdżających          z obiektu,
-         zasadzki,
-         zakryte punkty obserwacyjne.
       Istotną nowością jest to, że rygorom ustawy poddano czynności związane z zabezpieczeniami technicznymi, w szczególności               w zakresie elektronicznych i me­chanicznych zabezpieczeń.
Warto zwrócić uwagę, że wykonywanie działalności polegającej na dozorze sygnałów alarmu przesyłanych, gromadzonych                           i przetwarzanych w elektronicznych urządzeniach alarmowych, potocznie określanej mianem monitoringu, w dotych­czasowej praktyce traktowane było jako usługa zabezpieczenia technicznego.   W wie­lu przypadkach działalność ta była realizowana bez odpowiedniej koncesji, na za­sadach świadczenia tzw. usługi telekomunikacyjnej. Ustawa traktuje tę działalność jako usługę ochrony fizycznej ze wszystkimi konsekwencjami dla świadczących ją przedsiębiorców (obowiązek uzyskania koncesji) oraz pracowników wykonujących czynności w jej ramach (obowiązek posiadania licencji).
Określenia użyte przy wymienianiu form zabezpieczenia technicznego są wieloznaczne. Ich treści nie wyjaśniono                       w słowniczku wyrażeń ustawowych. Brak jest odpowiednich przepisów prawa materialnego, które mogłyby służyć pomocą w tej sprawie. Nie są zdefiniowane pojęcia: elektroniczne urządzenia              i systemy alar­mowe oraz urządzenia i środki mechanicznego zabezpieczenia. Jeżeli przyjmiemy znaczenia, jakie urządzeniom           i systemom alarmowym na­daje Polska Norma „Systemy alarmowe", to rygory ustawy dotyczyć będą nie tylko urządzeń i systemów alarmowych tzw. włamania i napadu. Należałoby je rozciągnąć na: telewizyjne systemy nadzoru, systemy sterownia dostępem, systemy trans­misji alarmu, samochodowe systemy alarmowe, systemy alarmowe mieszane oraz systemy alarmowe zintegrowane.
W dziedzinie zabezpieczeń mechanicznych istnieje jeszcze trudniejsza sy­tuacja. Brak jest odpowiednich Polskich Norm.              W praktyce spotkać można różne próby ich klasyfikacji oraz mozaikę terminologiczną.
                  Podziału zagrożeń, przed którymi należy chronić osoby         i obiekty, można dokonać uwzględniając:
1 ) Przyczyny powstania zagrożenia, którymi mogą być następujące trzy grupy zjawisk możliwych do zaistnienia zarówno na terenie obiektu, jak i poza jego granicami:
a)    zjawiska związane z przestępczą działalnością osób,
b)   zjawiska wywołane siłami przyrody,
c)    zjawiska będące następstwem nieprawidłowego funkcjonowania urządzeń w obiek­tach podlegających ochronie;
2) Miejsce powstawania zagrożeń:
a)    zagrożenia zewnętrzne,
b)   zagrożenia wewnętrzne.
Najczęściej występują zagrożenia związane z przestępczą działalnością osób, które mogą mieć charakter zarówno zagrożenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Wewnętrzne zagrożenia mają najczęściej postać kradzieży produktów, surowców, podzespołów, części itp. Ta działalność przestępcza może mieć charakter indywidualny lub zorganizowany. O ile indywidualna działalność przestępcza jest stosunkowo łatwa do wykrycia, to działalność zorganizowanych grup przestępczych działających na terenie obiektu wymaga szerokich działań o charakterze profilaktycznym, wykrywczym, a przede wszystkim działań ochronnych o charakterze wysoce zorganizowanym, wyspecjalizowanym i prowadzonych przez dłuższy czas z zachowaniem w tajemnicy podejmowanych działań. Musi to być również działalność planowana, dobrze zorganizowana        i skutecznie kierowana­. Zagrożenia przestępczą działalnością osób pochodzącą z zewnątrz ochranianego obiektu, to przede wszystkim: kradzieże, kradzieże z włamaniem, rozboje, kradzieże rozbójnicze, niszczenie mienia, akty sabotażowe lub terrorystyczne itp. Działalność ta może przejawiać się w aktach indywidualnych i zorganizowanych.
Należy podkreślić, że w niektórych przypadkach działalność przestępcza wewnątrz obiektu i ta występująca z zewnątrz obiektu będą ze sobą powiązane. Na przykład grupa przestępcza działająca        z zewnątrz obiektu posiada informatora lub wspólników wewnątrz obiektu, przestępcy działający wewnątrz obiektów, są wspierani          w swej działalności przez osoby działające na zewnątrz.
                  Do obiektów chronionych oprócz zakładów przemysłowych, banków, rezydencji należą często: supermarkety, ciągi handlowe, targowiska, miejsca odbywania się imprez masowych, dyskoteki, restauracje itp. Należy podkreślić, że zakres zadań                  i obowiązków pracowników ochrony w tym zakresie nie odbiega od ogólnych kanonów sztuki ochroniarskiej, jednakże każdy ochraniany obiekt posiada swoistą specyfikę, a niektóre działania określone są ściśle przepisami np. ochrona imprez masowych. Każdy obiekt chroniony powinien posiadać plan ochrony, który stanowi kanon zachowań, obowiązków i odpowiedzialności pracownika ochrony zatrudnionego w danym obiekcie.
Struktura osobowości – jakie czynniki mają na nią wpływ.
„Osobowość” jest jednym z najtrudniejszych pojęć                       w psychologii, aby rozważać o strukturze osobowości należy zrozumieć co oznacza ten termin. Osobowość to występujący               u każdego człowieka zasób utrwalonych postaw i mechanizmów przystosowawczych pozwalających mu utrzymać równowagę między wewnętrznymi pragnieniami, emocjami, a otaczającym go światem. Jest to zespół utrwalonych cech określających zachowanie, myśli           i emocje wyznaczający indywidualny i niepowtarzalny styl życia. Podstawą osobowości są odziedziczone i nabyte cechy biofizyczne modelowane w procesie rozwojowym w czasie dzieciństwa i młodości przez oddziaływania kulturowe, społeczne oraz zwyczaje wychowawcze w rodzinie. Najnowsze ujęcia dotyczące osobowości akcentują decydujący wpływ aktywności samej jednostki na kształtowanie się osobowości. Szczególnie ważne są cechy człowieka, które wpływają na to, jak dana jednostka radzi sobie z ludźmi i ze sobą. Tak więc, osobowość obejmuje wszystkie cechy, które są ważne dla przystosowania się jednostki, dla utrzymania szacunku dla siebie samego. Opis osobowości jednostki musi uwzględniać wygląd zewnętrzny danej jednostki, jej zdolności, motywy, reaktywność emocjonalną oraz doświadczenia, które ukształtowały danego człowieka, czyniąc go tym, czym jest obecnie. Termin „osobowość” jest zatem bardzo szeroki. Nie jest on jednak synonimem wszystkiego, czym interesuje się psychologia, ponieważ odnosi się tylko do jednostki i do specyficznego zespołu cech, które charakteryzują ją i jej działanie.                                                                                                 Każda jednostka  jest czymś jedynym w swoim rodzaju. Trwałe cechy zachowania danej jednostki wynikają w naturalny sposób             z historii jej rozwoju, jej celów oraz ze stojących  przed nią życiowych problemów. To co dany osobnik czyni, zgodne jest z ogólną strukturą jego osobowości, chociaż jego działania mogą wydawać się sprzeczne komuś, kto tego człowieka nie rozumie. Może on być delikatny           w stosunku do swojej rodziny, a przykry dla swoich pracowników, może mieć silną budowę ciała, a jednak być nadmiernie zainteresowany swym zdrowiem, skłonny do wzruszeń pod wpływem muzyki, a nieustępliwy w polityce.                                                            Kształtowanie się osobowości rozwija się dzięki doświadczeniom danej jednostki w trakcie dojrzewania. Chociaż wszelkie doświadczenia są indywidualne, możemy wyróżnić wśród nich dwie obszerne klasy: doświadczenie wspólne, dzielone przez większość jednostek wzrastających w danej kulturze oraz doświadczenie indywidualne.                                                                      Doświadczenie wspólne w danej kulturze to uczenie się sposobów postępowania zgodnych z wymogami danego społeczeństwa. Przyjmujemy wartości uznawane przez społeczeństwo bez wielkiego namysłu i nie uświadamiając sobie, że ludzie wyrośli      w innych kulturach mogą nie podzielać tych wartości. Jeśli nasza kultura ceni wysoko czystość, pośpiech i ciężką pracę, to i my także staramy się być czyści, szybcy i pracowici i skłonni jesteśmy uważać za godny podziwu ten naród, który odznacza się tymi cechami.                 Wpływy kultury oddziałują na jednostkę wieloma drogami,          a wśród nich doniosłe znaczenie mają role wyznaczone jednostce. Niektóre role są określone już przy urodzeniu, np. chłopiec od urodzenia wchodzi w męską rolę seksualną, a dziewczynka w żeńską. Wymagania nakładane przez te role są rozmaite w różnych kulturach, lecz w każdej kulturze uważa się za „naturalne”, że między chłopcami i dziewczętami istnieją określone z góry różnice w strukturze osobowości, jedynie ze względu na ich przynależność do jednej lub drugiej płci.                                                                                                    Niektóre role wybieramy sobie sami, lecz i one są ukształtowane przez kulturę. Ważną rolą tego rodzaju jest zawód. Nauczenie się zawodu nie jest jedynie kwestią przyswojenia  sobie technicznych umiejętności związanych z danym zajęciem. Aby osiągnąć powodzenie i uznanie w jakimś zawodzie, trzeba także zachowywać się tak, jak inni jego przedstawiciele i być gotowym do zaakceptowania pozycji, którą daje ten zawód.                                      Ponieważ kultura kształtuje jednostkę, wysuwano sugestie,           że każda kultura tworzy charakterystyczną pod pewnymi względami strukturę osobowości; jednostki są zatem różnymi wariantami tej typowej osobowości. Tak więc, dla jednej kultury w porównaniu          z inną może być typowa większa agresywność lub bierność.                     Wpływy kulturowe są wprawdzie przyczyną pewnych podobieństw między osobowościami różnych ludzi, jednakże na podstawie znajomości kultury, w której wychowuje się dana jednostka, nie można bez reszty przewidzieć, jaka będzie jej indywidualna osobowość, a to z dwóch powodów: po pierwsze wpływy kulturowe oddziałujące na jednostkę nie są w gruncie rzeczy jednakowe we wszystkich przypadkach, ponieważ działają one za pośrednictwem rozmaitych ludzi, rodziców i innych osób, którzy mogą się różnić ze względu na uznawane wartości i sposób postępowania; po drugie, każda jednostka ma pewne doświadczenia, które są jej wyłączną własnością.                                                          Osobowość człowieka jest kształtowana nie tylko przez specyficzne, biologiczne wyposażenie dziedziczne oraz określone sposoby przekazywania jej kultury, lecz także przez swoje indywidualne doświadczenia. Choroba z długą rekonwalescencją może dać dziecku zadowolenie, że wszyscy się nim opiekują                  i wywrzeć silny wpływ na strukturę jego osobowości. Śmierć któregoś z rodziców może przerwać zwykłe procesy identyfikacji. Niezwykłe sukcesy lub niepowodzenia, wypadki, okazje do bohaterskich czynów, zwycięstwo w zawodach lub konkursie, przeniesienie się do innej części kraju, niezliczone ilości tego rodzaju doświadczeń istotnych dla rozwoju nie da się przewidzieć na podstawie samej znajomości danej kultury, chociaż skutki ich są częściowo zdeterminowane przez kulturę. Okres rozwoju jednostki decyduje o wystąpieniu w jej charakterze zarówno elementów wspólnych różnym ludziom jak             i specyficznych dla tej właśnie jednostki. Duży wpływ na strukturę osobowości może mieć również znaczenie fizjologiczne. Właściwości fizyczne danego człowieka, takie jak wzrost, siła, wdzięk i wygląd zewnętrzny, stają się aspektami jego osobowości. Właściwości te oddziałują na innych ludzi, kształtują wyobrażenia o samym sobie, pochlebne lub niepochlebne.                                                                         W rzeczywistości na kształt osobowości wpływ mają zarówno cechy wrodzone (dziedziczność) jak i nabyte (środowisko, wychowanie i reakcje na nie). Ich ustrukturyzowana całość określa oryginalny sposób, w jaki jednostka dostosowuje się do swojego otoczenia. Osobowość kształtuje się ciągle  i przekształca w okresach osiągania dojrzałości biologicznej (dojrzewanie, menopauza) oraz pod wpływem osobistych doświadczeń (warunków społeczno-kulturowych i afektywnych). W procesie kształtowania się osobowości bardziej niż czynnik biologiczny, którego wagi nie należy wszakże minimalizować, oddziałują uwarunkowania psychiczne.
                                                     
                                                       
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK OCHRONY FIZYCZNEJ OSÓB I MIENIA SYMBOL CYFROWY 516 [01] 1 I. ZAŁOENIA PROGRAMOWO – ORGANIZACYJNE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE A. OPIS KWALIFIKACJI ABSOLWENTA W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umie: 1) posługiwa si pojciami z zakresu podstaw prawnych wykonywania zada ochrony osób i mienia, 2) organizowa i realizowa ochron fizyczn osób i mienia, 3) prowadzi działalno w zakresie zapobiegania, rozpoznawania i wykrywania zagroe w odniesieniu do chronionej jednostki organizacyjnej, 4) analizowa stan potencjalnych zagroe oraz aktualny i perspektywiczny stan bezpieczestwa chronionych obszarów, obiektów i urzdze, 5) kierowa zespołami pracowników ochrony fizycznej i samodzielnie podejmowa decyzje, 6) prowadzi dokumentacj wewntrznych słub ochrony, uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, zwizan z konwojem, dokumentacj działalnoci gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia i inn dokumentacj pomocn w prowadzonej w tym zakresie działalnoci gospodarczej, zwan dalej „dokumentacj ochronn”, 7) sporzdza plan ochrony obszarów, obiektów i urzdze podlegajcych obowizkowej ochronie, 8) dokonywa analizy czynników majcych wpływ na tworzenie i funkcjonowanie wewntrznych słub ochrony oraz prowadzenie działalnoci gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia na podstawie koncesji, 9) organizowa współprac specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych z Policj, jednostkami ochrony przeciwpoarowej, obrony cywilnej i straami gminnymi (miejskimi), 2 10) sporzdza dokumentacj wymagan przy składaniu wniosku o udzielenie koncesji na prowadzenie działalnoci gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, 11) oznacza ubiory pracowników ochrony w sposób jednolity, umoliwiajcy identyfikacj tych pracowników oraz identyfikacj chronionej jednostki organizacyjnej, 12) dokonywa analizy działa stanowicych podstaw cofnicia koncesji na prowadzenie działalnoci gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, 13) przestrzega przepisów dotyczcych wymaga kwalifikacyjnych pracowników ochrony, 14) przestrzega szczegółowego trybu działa pracowników ochrony podejmowanych wobec osób znajdujcych si w granicach chronionych obiektów i obszarów oraz przy wykonywaniu zada ochrony osób i mienia poza granicami chronionych obiektów i obszarów, 15) stosowa rodki przymusu bezporedniego oraz stosowa techniki samoobrony i interwencyjne, 16) posługiwa si broni paln, 17) stosowa nowoczesne metody i rodki zabezpieczenia technicznego osób i mienia, 18) wykonywa niezbdne czynnoci informacyjno-organizacyjne oraz zabezpiecza miejsce po zaistnieniu zdarzenia (przestpstwa), w granicach chronionego obiektu i obszaru, 19) organizowa i nadzorowa wykonywanie usług w zakresie ochrony osób i mienia, 20) organizowa i realizowa konwojowanie wartoci pieninych oraz innych przedmiotów wartociowych lub niebezpiecznych, 21) zawiera umowy w zakresie ochrony osób i mienia, 22) przestrzega zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych i warunków przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji, 23) nadzorowa i kontrolowa podległych pracowników ochrony, 24) udziela pomocy przedlekarskiej, 3 25) doskonali własne umiejtnoci zawodowe oraz umiejtnoci zawodowe podległych pracowników ochrony poprzez prowadzenie szkole z zakresu ochrony fizycznej i zabezpieczenia technicznego osób i mienia, 26) komunikowa si, wyszukiwa i przetwarza informacje w odniesieniu do planowania, organizacji i wykonawstwa zada ochrony fizycznej osób i mienia. B. SPECYFICZNE WYMAGANIA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE 1. Wymagania psychofizyczne właciwe dla zawodu: 1) dobry stan zdrowia, 2) wysoka sprawno fizyczna, 3) podzielno uwagi i zdolno koncentracji, 4) spostrzegawczo, 5) odporno psychiczna na stres, opanowanie, 6) dobra pami (w tym umiejtno sporzdzenia portretu pamiciowego), 7) odpowiedzialno, 8) systematyczno i dokładno, 9) obiektywizm, 10) uczciwo, 11) dyskrecja ( przestrzeganie tajemnicy zawodowej ), 12) szybko i pewno działania, 13) operatywno i skuteczno postpowania, 14) zdolnoci organizacyjne. 2. Podstawowym celem kształcenia w zawodzie technik ochrony fizycznej osób i mienia jest przygotowanie absolwentów do realizacji zada z zakresu ochrony osób i mienia – to jest do działa majcych na celu zapewnienie bezpieczestwa ycia, zdrowia i nietykalnoci osobistej oraz do realizacji działa zapobiegajcych przestpstwom i wykroczeniom przeciwko mieniu, a take przeciwdziałajcych 4 powstaniu szkody wynikajcej z tych zdarze oraz nie dopuszczajcych do wstpu osób nieuprawnionych na teren chroniony. 3. Właciwa realizacja treci objtych podstaw programow wymaga od szkoły zapewnienia odpowiednich warunków techniczno-organizacyjnych, a przede wszystkim obiektów szkoleniowych wyposaonych w nowoczesny sprzt i odpowiednie urzdzenia techniczne, rodki przymusu bezporedniego, podstawowy sprzt słucy do udzielania pomocy przedlekarskiej, techniczne rodki zabezpieczania mienia, szkoleniowe egzemplarze broni palnej, sal gimnastyczn do wicze z zakresu samoobrony i technik interwencyjnych. Ponadto szkoła powinna zapewni dostp do strzelnicy umoliwiajcej odbywanie strzela z broni krótkiej typowej (pistolet, rewolwer), pistoletów maszynowych i strzelby gładkolufowej, dostp do podstawowego sprztu kryminalistycznego, pomieszcze i odpowiednich rodków transportu do praktycznego nauczania zasad organizacji i prowadzenia konwoju oraz słucych do realizacji zada pracowników ochrony w zwizku z zagroeniem zamachami przestpczymi i terrorystycznymi. Szkoła powinna dysponowa aktami prawnymi dotyczcymi ochrony osób i mienia, pimiennictwem prawniczym, kryminalistycznym i innym niezbdnym do kształcenia w zawodzie oraz sprztem audiowizualnym i innymi pomocami dydaktycznymi. Szeroki zakres zada zawodowych technika ochrony fizycznej osób i mienia wymaga organizacji zaj w nastpujcych pracowniach: 1) ochrony osób, 2) ochrony mienia, 3) technicznych rodków zabezpieczenia osób i mienia, 4) samoobrony i technik interwencyjnych, 5) wyszkolenia strzeleckiego (wraz z dostpem do strzelnicy), 6) dokumentacji ochrony osób i mienia, 7) pomocy przedlekarskiej. Pracownia ochrony osób powinna by przystosowana do wicze dotyczcych: 1) ujcia osób stwarzajcych w sposób oczywisty bezporednie zagroenie dla ycia lub zdrowia ludzkiego, a take dla chronionego mienia, w celu niezwłocznego przekazania tych osób Policji, 2) metod ochrony osób przy wykorzystaniu rodków przymusu bezporedniego, 3) obrony przed uyciem broni palnej, 5 4) poszukiwania i zabezpieczania materiałów wybuchowych, 5) ochrony osób w miejscu zamieszkania, w pracy, w rodkach transportu, na ulicy, podczas imprez masowych i w innych sytuacjach szczególnych, 6) zapobiegania próbom uprowadzenia osób i innym formom terroryzmu, 7) ochrony imprez masowych. Pracownia ochrony mienia powinna by przystosowana do wicze z zakresu: 1) organizowania ochrony obszarów, obiektów i urzdze, 2) ustalania uprawnie do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych oraz legitymowania osób, 3) wzywania osób do opuszczenia chronionego obszaru lub obiektu w przypadku stwierdzenia braku uprawnie do przebywania na tym obszarze lub w obiekcie albo stwierdzenia zakłócenia porzdku, 4) planowania zada podległych pracowników ochrony, 5) sprawowania nadzoru i kontroli nad wykonywaniem zada ochrony, 6) organizowania zaj szkoleniowych w celu doskonalenia form i metod ochrony jednostki organizacyjnej, 7) zabezpieczenia technicznego budynków, pomieszcze i pojazdów przeznaczonych do przechowywania lub transportu wartoci pieninych oraz innych przedmiotów wartociowych lub niebezpiecznych, 8) stosowania rodków łcznoci i systemów sygnalizacji alarmowej podczas zabezpieczania konwoju, 9) pełnienia obowizków poszczególnych osób wchodzcych w skład konwoju, 10) planowania tras konwoju i prowadzenia dokumentacji zwizanej z konwojem, 11) pełnienia obowizków zwizanych z wykonywaniem innych ni konwój zada ochrony. Pracownia technicznych rodków zabezpieczenia osób i mienia powinna by wyposaona w nowoczesne rodki techniczne: 1) zabezpieczenia budowlane, takie jak: szyby specjalne, stałe kraty, ogrodzenia, makiety (schematy) skarbców i innych pomieszcze specjalnych, 2) zabezpieczenia mechaniczne, takie jak: szafy pancerne, stalowe, kasy, techniczne rodki transportu wartoci pieninych oraz innych przedmiotów 6 wartociowych lub niebezpiecznych, zamki – równie w postaci makiet, przekrojów, schematów i innej dokumentacji pogldowej, 3) zabezpieczenia elektroniczne, w tym sygnalizacj włamania i napadu, sygnalizacj poaru, kontroli dostpu, telewizj uytkow, sygnalizacj ochrony peryferyjnej, sygnalizacj stanu zdrowia lub zagroenia osobistego, sygnalizacj zagroe rodowiska, sygnalizacj przeciwkradzieowa, zabezpieczenia pojazdów przed włamaniem, czujki, kamery, centralki i sygnalizatory systemów alarmowych oraz instrukcje działania i obsługi tych urzdze. W przypadku nie dysponowania nowoczesnymi technicznymi rodkami zabezpieczenia naley umoliwi uczniom (słuchaczom) zapoznanie si z nimi poza szkoł. Pracowni samoobrony i technik interwencyjnych powinna stanowi sala gimnastyczna wyposaona w materace sportowe o wymiarach umoliwiajcych 20 - osobowej grupie wiczcych swobodne poruszanie si podczas szkolenia: wyprowadzanie i blokowanie uderze, wiczenie padów i przewrotów, rzutów, chwytów transportowych i obchwytów, a take uwalnianie si z nich, zakładanie kajdanek, przeszukiwanie osób i rodków transportu, posługiwanie si pałk obronn wielofunkcyjn, obron przed atakami noem i niebezpiecznymi przedmiotami, obron przed zagroeniem broni paln oraz współdziałanie uczniów (słuchaczy) w rónych sytuacjach taktycznych. Sprzt i materiały, w tym rodki przymusu bezporedniego, niezbdne do prowadzenia zaj, powinny by zgromadzone i odpowiednio zabezpieczone w wydzielonych pomieszczeniach pracowni oraz wydawane na zaplanowane szkolenia. Pracownia wyszkolenia strzeleckiego powinna by wyposaona w: 1) instrukcje okrelajce zasady organizacji i warunki bezpieczestwa strzela, 2) trenaery komputerowe, 3) przekroje i egzemplarze wiczebne rewolwerów i pistoletów bojowych, gazowych, pistoletów maszynowych i strzelb gładkolufowych oraz broni sportowej i myliwskiej, a take broni samodziałowej i imitacji broni palnej, 4) amunicj szkoln (wiczebn) i przybory kontrolne, 7 5) instrukcje strzela: przygotowawczych, szkolnych, dynamicznych i sytuacyjnych, 6) wzory tarcz i figur strzelniczych, 7) tablice pogldowe opisujce zasady uycia broni palnej i sposoby postpowania po postrzeleniu osoby. W pracowni powinno by wydzielone miejsce do treningów bezstrzałowych, zapewniajce warunki do wypracowania prawidłowych nawyków zwizanych z dobywaniem broni i jej uyciem, wyposaone w miniatury tarcz – celów, lustro umoliwiajce samokontrol oraz podstawowy zestaw rodków do czyszczenia i konserwacji broni. Cz zaj z wyszkolenia strzeleckiego, w szczególnoci praktyczne strzelanie, powinna by realizowana na strzelnicy. Pracownia dokumentacji ochrony osób i mienia powinna by wyposaona we wzory nastpujcych dokumentów: 1) wewntrznych słub ochrony i innych specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, 2) uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, 3) wniosku o udzielenie koncesji na prowadzenie działalnoci gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, 4) meldunku, ewidencji i notatki po uyciu broni palnej, rodków przymusu bezporedniego i dotyczcych innych działa pracowników ochrony, 5) konwojowania mienia, 6) innych zwizanych z zadaniami ochrony osób i mienia. Pracownia powinna by take wyposaona w nastpujce rodki dydaktyczne: 1) wzory planów ochrony, licencji, upowanie do kontroli, przepustek osobowych i materiałowych, umundurowania oraz oznak stanowisk i emblematów pracownika ochrony, 2) tablice pogldowe dotyczce zabezpieczenia miejsca zdarzenia (przestpstwa) i pozostawionych na nim ladów kryminalistycznych oraz dotyczce podjcia działalnoci gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. 8 Pracownia pomocy przedlekarskiej powinna by wyposaona w: 1) pimiennictwo lekarskie i tablice pogldowe dotyczce zasad udzielania pierwszej pomocy w przypadkach zranie, krwawie ttniczych i ylnych, złama koci, oparze, poraenia broni gazow lub paralizatorem elektrycznym, omdle, opatrywania ran postrzałowych, unieruchamiania koczyn, wykonywania sztucznego oddychania i poredniego masau serca, 2) podstawow aparatur i sprzt medyczny do pomiaru cinienia ttniczego krwi, sztucznego oddychania, bandae i zestawy opatrunkowe, szyny usztywniajce złamania, manekiny szkoleniowe, apteczk pierwszej pomocy. Przygotowanie technika ochrony fizycznej osób i mienia realizowane jest take przez praktyki zawodowe majce umoliwi uczniom (słuchaczom) zapoznanie si z wykonywaniem poszczególnych czynnoci z zakresu ochrony osób i mienia, takich jak: 1) organizacja grupy ochronnej, 2) rozpoznawanie motywów, metod i rodków ataków na osoby, 3) rozpoznawanie zagroe, 4) wykrywanie obserwacji, 5) stosowanie taktyki ochrony w banku, na poczcie, w obiekcie handlowym i rozrywkowym, w obiekcie hotelowo - restauracyjnym, przemysłowym, w miejscu hurtowego składu towarów, w punkcie obrotu walutami i wyrobami jubilerskimi, w pomieszczeniach instytucji, w obiektach mieszkalnych, w miejscach spotka towarzyskich i kulturalnych, na osiedlu mieszkaniowym, placach budowy, bazarach i targowiskach, w miejscach aukcji i przetargów, na imprezach masowych, w rodkach transportu, 6) kontrola przestrzegania przepisów o wychowaniu w trzewoci i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, dotyczcych zakazu sprzeday, podawania i spoywania oraz wnoszenia napojów alkoholowych na teren chronionych obszarów i obiektów, 7) kontrola przestrzegania przepisów przeciwpoarowych, 8) organizacja i zasady prowadzenia konwojów pieszego i wykonywanego za pomoc rodków transportu, 9) prowadzenie dokumentacji ochronnej, 10) rozpoznawanie i stosowanie technicznych rodków zabezpieczania mienia (budowlanych, mechanicznych, elektronicznych), 9 11) opracowywanie instrukcji o systemie regulacji i kontroli ruchu osobowego oraz materiałowego w granicach chronionych obszarów i obiektów, 12) rozpoznawanie rodzajów i metod zagarnicia mienia w zakładach produkcyjnych, 13) współpraca z Policj w zakresie ochrony obszarów, obiektów i urzdze oraz przeciwdziałania przestpczoci, 14) wykonywanie zada pracowników ochrony w zwizku z zagroeniem zamachami przestpczymi i terrorystycznymi, 15) udzielanie pomocy przedlekarskiej. 4. W wyniku analizy umiejtnoci zawodowych technika ochrony fizycznej osób i mienia zostały wyodrbnione trzy bloki programowe: 1) ogólny, 2) prawny, 3) zawodowy. Blok: ogólny ma charakter podbudowy dla zawodu technik ochrony fizycznej osób i mienia. Obejmuje podstawow wiedz z zakresu ochrony fizycznej osób i mienia, dotyczc zasad wykonywania zada pracowników ochrony, wybrane zagadnienia z zakresu organizacji i zarzdzania, psychologii i socjologii pracy, kryminologii i kryminalistyki, administracji publicznej, ekonomii oraz etyki zawodowej pracownika ochrony. Blok: prawny dotyczy regulacji prawnych w zakresie wykonywania zawodu, w szczególnoci regulacji z zakresu prawa karnego, administracyjnego, cywilnego, handlowego, finansowego i prawa pracy. Blok: zawodowy stanowi podstaw kształcenia specyficznych umiejtnoci wynikajcych z szerokiego zakresu zada zawodowych technika ochrony fizycznej osób i mienia, odnoszcych si do rozpoznawania, wykrywania i zapobiegania przestpstwom skierowanym przeciwko yciu i mieniu. 10 II. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE Nazwa bloku programowego Minimalna liczba godzin w cyklu kształcenia w % * Ogólny 25 Prawny 25 Zawodowy 40 Razem 90 ** * Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodziey i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej). ** Pozostałe 10% godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy. III. PODSTAWY PROGRAMOWE KSZTAŁCENIA W BLOKACH PROGRAMOWYCH BLOK: OGÓLNY 1. Cele kształcenia Ucze (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umie: 1) stosowa podstawowe pojcia dotyczce wykonywania zada z zakresu ochrony osób i mienia, 2) okrela tryb tworzenia i prowadzenia ewidencji obszarów, obiektów i urzdze podlegajcych obowizkowej ochronie, 3) sporzdza plan ochrony jednostki organizacyjnej, 4) okrela zasady, tryb tworzenia, struktur organizacyjn i zakres działania wewntrznych słub ochrony oraz ich uzbrojenie, wyposaenie i umundurowanie, 5) prowadzi dokumentacje ochronn, 11 6) prowadzi działalno gospodarcz w zakresie usług ochrony osób i mienia, 7) kontrolowa wymagania kwalifikacyjne pracowników ochrony, 8) kontrolowa uprawnienia pracowników ochrony w zakresie uycia rodków przymusu bezporedniego oraz broni palnej, 9) przestrzega przepisów dotyczcych odpowiedzialnoci karnej pracownika ochrony, 10) współpracowa z Policj, jednostkami ochrony przeciwpoarowej, obrony cywilnej i straami gminnymi (miejskimi), 11) przygotowywa odpowiednie stanowiska pracy, zatrudnia i szkoli podległych pracowników ochrony, 12) organizowa i nadzorowa wykonywanie usług w zakresie ochrony osób i mienia, 13) wykorzystywa procesy poznawcze z zakresu psychologii i socjologii pracy, 14) stosowa w działaniach metody oparte na wiedzy z zakresu psychologii osobowoci, 15) analizowa procesy społeczne, 16) ocenia rozwój i charakter oraz dynamik i geografi współczesnej przestpczoci, 17) analizowa zjawiska społeczne o potencjale kryminogennym, 18) stosowa profilaktyk kryminologiczn i kryminalistyczn, 19) ustala ródła informacji o działalnoci przestpczej, 20) dokonywa w podstawowym zakresie identyfikacji człowieka i rzeczy na podstawie ladów kryminalistycznych, 21) stosowa właciwe metody i rodki zabezpieczenia miejsca zdarzenia (przestpstwa), 22) wykorzystywa informacje uzyskane z dowodów osobowych, 23) podejmowa decyzje w sytuacjach konfliktowych, 24) stosowa pojcia ekonomiczne, opisujce zjawiska społeczne, 25) ocenia rynek kapitałowy, 26) analizowa rol pastwa i samorzdu terytorialnego w działaniach na rzecz bezpieczestwa i porzdku publicznego, 27) chroni informacje niejawne, 28) okrela motywy działa terrorystycznych, 12 29) sporzdza portret pamiciowy i odtwarza wygld osób na podstawie zezna wiadków, 30) prowadzi negocjacje ze sprawcami czynów przestpczych, 31) reagowa na zachowania agresywne i eliminowa stres, 32) postpowa w pracy rzetelnie i profesjonalnie, z poszanowaniem godnoci innych osób. 2. Treci kształcenia (działy programowe) Treci kształcenia ujte s w nastpujcych działach programowych: 1) podstawy prawne wykonywania zada ochrony osób i mienia, 2) obszary, obiekty i urzdzenia podlegajce obowizkowej ochronie, 3) zasady sporzdzania planu ochrony jednostki organizacyjnej i tryb jego uzgadniania, 4) wewntrzne słuby ochrony – zasady i tryb tworzenia, struktura organizacyjna, zakres działania, uzbrojenie, wyposaenie i umundurowanie, 5) zasady prowadzenia działalnoci gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, 6) kwalifikacje pracowników ochrony, 7) uprawnienia pracowników ochrony osób i mienia w zakresie uycia rodków przymusu bezporedniego oraz broni palnej, 8) odpowiedzialno karna pracownika ochrony, 9) zakres i tryb sprawowania przez Policj nadzoru nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami ochronnymi, 10) wybrane zagadnienia z zakresu organizacji i zarzdzania: a) system kierowania jednostk organizacyjn, b) organizacja stanowiska pracy, c) polityka kadrowa, d) system motywacji i kontroli, 11) wybrane zagadnienia z zakresu psychologii i socjologii pracy: a) procesy poznawcze, b) psychologia osobowoci, c) analiza procesów społecznych, 13 12) wybrane zagadnienia z zakresu kryminologii: a) ogólna charakterystyka współczesnej przestpczoci, b) zjawiska społeczne o potencjale kryminogennym, c) profilaktyka kryminologiczna, 13) wybrane zagadnienia z zakresu kryminalistyki: a) zasadnicze ródła informacji, b) ogldziny miejsca zdarzenia (przestpstwa) i lady kryminalistyczne, c) metody identyfikacji człowieka i rzeczy (ekspertyzy kryminalistyczne), d) postpowanie po uzyskaniu informacji o przestpstwie do czasu przybycia Policji, 14) wybrane zagadnienia z zakresu ekonomii: a) system gospodarczy i przedsibiorcy, b) przedsibiorstwo a rynek, 15) organizacja administracji publicznej i jej rola w zapewnieniu bezpieczestwa i porzdku publicznego, 16) pojcie terroryzmu oraz cele i metody działa terrorystycznych, 17) motywy i formy działa terrorystycznych, 18) ochrona informacji niejawnych, 19) etyka zawodowa pracownika ochrony. BLOK: PRAWNY 1. Cele kształcenia Ucze (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umie: 1) charakteryzowa system prawa w Rzeczypospolitej Polskiej, 2) stosowa podstawowe pojcia z zakresu prawa w codziennej praktyce, 3) okrela rodzaje norm prawnych oraz zasady ich obowizywania, 4) odrónia podstawowe rodzaje stosunków prawnych, 5) okrela rodzaje i istot wykładni prawa, 6) charakteryzowa poszczególne rodzaje aktów normatywnych, 7) zawiera umowy cywilnoprawne, w szczególnoci umow o dzieło i umow zlecenia, 14 8) przestrzega przepisów prawa dotyczcych prowadzenia działalnoci gospodarczej, 9) przestrzega przepisów prawa karnego w zakresie odpowiedzialnoci karnej za popełnienie przestpstwa, 10) interpretowa okolicznoci wyłczajce odpowiedzialno karn (obrona konieczna i stan wyszej koniecznoci), 11) odrónia wykroczenia od przestpstw, 12) rozrónia ródła prawa administracyjnego, 13) prowadzi rozliczenia finansowe, w tym z tytułu podatków, zgodnie z przepisami prawa, 14) przestrzega przepisów prawa pracy (nawizanie, rozwizanie i wyganicie stosunku pracy, wynagrodzenie za prac, czas pracy), 15) stosowa zasady bezpieczestwa i higieny pracy, 16) interpretowa poszczególne akty prawne. 2. Treci kształcenia (działy programowe) Treci kształcenia ujte s w nastpujcych działach programowych: 1) podstawowe wiadomoci i pojcia z zakresu prawa, 2) system prawa w Rzeczypospolitej Polskiej, 3) wybrane zagadnienia z zakresu prawa cywilnego: a) zdolno prawna i zdolno do czynnoci prawnych, b) osoba fizyczna i osoba prawna, c) rodzaje zobowiza, d) instytucja spółki cywilnej, e) własno i posiadanie oraz ich ochrona prawna, 4) wybrane zagadnienia z zakresu prawa karnego materialnego i prawa o wykroczeniach: a) ródła i podział prawa karnego i prawa o wykroczeniach, b) formy popełniania przestpstw i wykrocze oraz zasady odpowiedzialnoci karnej, c) okolicznoci wyłczajce odpowiedzialno karn, d) rodzaje przestpstw, 15 5) wybrane zagadnienia z zakresu prawa karnego procesowego: a) podmioty procesu karnego, b) czynnoci procesowe, c) rodki dowodowe, d) postpowanie przygotowawcze, 6) wybrane zagadnienia z zakresu prawa handlowego: a) podmioty prawa handlowego, b) pojcie firmy, c) spółka z ograniczon odpowiedzialnoci – struktura, organizacja, odpowiedzialno, d) spółka akcyjna – struktura, organizacja, odpowiedzialno, 7) wybrane zagadnienia z zakresu prawa finansowego: a) podstawy prawne rachunkowoci, b) podatek dochodowy od osób fizycznych, prawnych oraz od towarów i usług, 8) wybrane zagadnienia z zakresu prawa pracy: a) ródła prawa pracy, b) nawizanie, rozwizanie i wyganicie stosunku pracy, c) wynagrodzenie za prac, d) regulamin i czas pracy, e) badania lekarskie pracowników oraz bezpieczestwo i higiena pracy, f) odpowiedzialno za wykroczenia przeciwko prawom pracownika. BLOK: ZAWODOWY 1. Cele kształcenia Ucze (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umie: 1) posługiwa si terminologi fachow, 2) organizowa i prowadzi ochron fizyczn i zabezpieczenie techniczne osób, 3) organizowa i prowadzi ochron fizyczn i zabezpieczenie techniczne obszarów, obiektów i urzdze podlegajcych obowizkowej ochronie, 4) dokonywa analizy zaistniałych i potencjalnych zagroe, 16 5) ustala niezbdne wyposaenie pracowników ochrony w rodki przymusu bezporedniego i uzbrojenie, 6) opracowywa plany ochrony obszarów, obiektów i urzdze podlegajcych obowizkowej ochronie, 7) opracowywa załoenia taktyczno - techniczne przeciwdziałania atakom, 8) organizowa grupy ochronne, 9) zabezpiecza miejsce zdarzenia (przestpstwa) i podejmowa pierwsze czynnoci po zaistnieniu czynu przestpczego, 10) stosowa chwyty z zakresu samoobrony, 11) stosowa techniki interwencyjne, 12) organizowa nadzór i kontrol nad wykonywaniem zada przez pracowników ochrony, 13) organizowa i realizowa konwój wartoci pieninych oraz innych przedmiotów wartociowych lub niebezpiecznych, 14) planowa trasy konwoju, 15) prowadzi dokumentacj zwizan z konwojem, 16) opracowywa instrukcje o systemie regulacji i kontroli ruchu osobowego oraz materiałowego w chronionym obiekcie lub na chronionym obszarze, 17) dokonywa oceny rodzajów i metod zagarnicia mienia wystpujcych w zakładach produkcyjnych, przyczyn sprzyjajcych dokonywaniu zagarnicia mienia oraz zada pracowników ochrony w zakresie zapobiegania zagarniciu mienia i jego wykrywania, 18) wykorzystywa techniczne rodki zabezpieczania obiektów, 19) opracowywa zasady współpracy z Policj w zakresie ochrony obszarów, obiektów i urzdze oraz sposoby zapobiegania przestpczoci, 20) okrela zadania pracowników ochrony w zwizku z zagroeniem zamachami przestpczymi i terrorystycznymi, 21) prowadzi dokumentacj ochronn, 22) prowadzi szkolenia pracowników ochrony, 23) organizowa i realizowa szkolenie strzeleckie oraz uywa broni palnej, 24) udziela pomocy przedlekarskiej, 25) przyswaja biece pimiennictwo zawodowe. 17 2. Treci kształcenia (działy programowe) Treci kształcenia ujte s w nastpujcych działach programowych: 1) ogólne zasady przygotowywania i prowadzenia ochrony: a) analiza zaistniałych i potencjalnych zagroe, b) organizacja, struktura i wykonywanie ochrony, c) kalkulacja i dyslokacja sił i rodków, d) niezbdne wyposaenie i uzbrojenie pracowników ochrony, e) przydzielanie zada pracownikom ochrony, 2) podstawowe formy realizowania fizycznej ochrony osób i mienia: a) ochrona stała, b) ochrona dorana, c) dozór sygnałów alarmowych, d) konwój, 3) warunki psychofizyczne niezbdne do wykonywania poszczególnych zada pracownika ochrony, 4) opracowywanie planów ochrony oraz procedur bezpieczestwa, 5) opracowywanie instrukcji w zakresie ochrony osób i mienia, 6) wyszkolenie strzeleckie: a) budowa i zasady działania broni, b) zasady bezpiecznego obchodzenia si z broni, c) technika posługiwania si broni, d) instrukcja szkolenia strzeleckiego pracowników ochrony, 7) samoobrona, 8) techniki interwencyjne, 9) nadzór i kontrola nad wykonywaniem zada przez podległych pracowników ochrony, 10) przepisy prawa zwizane z ochron wartoci pieninych, 11) zasady organizacji konwoju, 12) planowanie tras konwoju, 13) prowadzenie dokumentacji zwizanej z konwojem, 14) opracowywanie instrukcji o systemie regulacji i kontroli ruchu osobowego oraz materiałowego w granicach chronionego obiektu i obszaru, 18 15) rodzaje i metody zagarnicia mienia wystpujce w zakładach produkcyjnych, przyczyny sprzyjajce dokonywaniu zagarnicia mienia oraz zadania pracowników ochrony w zakresie zapobiegania zagarniciu mienia i jego wykrywania, 16) techniczne rodki zabezpieczania obiektów: a) budowlane, b) mechaniczne, c) elektroniczne, 17) współpraca z Policj, jednostkami ochrony przeciwpoarowej, obrony cywilnej i straami gminnymi (miejskimi) w zakresie ochrony obszarów, obiektów i urzdze podlegajcych obowizkowej ochronie oraz przeciwdziałania przestpczoci, 18) zadania pracowników ochrony w zwizku z zagroeniem zamachami przestpczymi i terrorystycznymi, 19) prowadzenie dokumentacji ochrony, 20) zasady, formy i metody szkolenia pracowników ochrony, 21) udzielanie pomocy przedlekarskiej.
Odpowiedzialność pracownika ochrony osób i mienia.
Na początku swojej pracy chciałbym wyjaśnić znaczenie terminu „odpowiedzialność”, gdyż bez zrozumienia tego pojęcia nie można przedstawić całego zagadnienia zawartego w temacie pracy. Odpowiedzialność jest to obowiązek ponoszenia przewidzianych przez prawo konsekwencji zachowania się własnego lub innych osób: rozróżnia się odpowiedzialność cywilną (majątkową), karną (za przestępstwo), dyscyplinarną (za naruszenie obowiązków służbowych).
            Prawo cywilne odpowiedzialność pracownika ochrony osób i mienia sprowadza wyłącznie do odpowiedzial­ności majątkowej. Jej dotkliwość odbija się na mieniu osoby z tego tytułu odpowiedzial­nej.
Do tego, aby powstała odpowiedzialność cywilna, niezbędne są trzy przesłanki: szkoda, fakt, który tę szkodę spowodował, związek przyczynowy między szkodą a faktem, który ją spowodował (odpowie­dzialność ponosi się za typowe następstwo faktu).
W obrębie szkody majątkowej należy wyróżnić szkodę na osobie i szkodę na mieniu. Szkodą na mieniu będzie uszczerbek dotykający bezpośrednio majątku poszkodowa­nego (np. zniszczenie jego rzeczy), zaś szkodą na osobie uszczerbek dotyczący bezpo­średnio osoby poszkodowanej, lecz wymierny finansowo (np. związany z uszkodzeniem ciała, a wyrażający się w kosztach leczenia, utracie zarobków).
Na pojęcie szkody majątkowej składają się dwa elementy:
-         rzeczywisty uszczerbek w mieniu osoby poszkodowanej (wywołany np. utratą lub uszkodzeniem rzeczy),
-         utracony zysk, czyli korzyść, jaką poszkodowany osiągnąłby, gdyby szkody nie wyrządzono.
Szkoda niemajątkowa z kolei to np. trudne niekiedy do wymierzenia straty moralne, związane z bólem lub cierpieniem wywołanym rozstrojem zdrowia czy uszkodzeniem ciała. Odszkodowanie za tego rodzaju szkodę nazywa się zadośćuczynieniem. Generalnie w ustawie regulującej kwestię odpowiedzialności cywilnej, tj. w kodeksie cywilnym, przyjmuje się, że odszkodowanie powinno odpowiadać pełnej wysokości szkody.
Obowiązek odszkodowania jest to natomiast rodzaj odpowiedzialności odnoszący się do pracowników ochrony uprawnionych do zawierania umów        w zakresie ochrony osób i mienia. Takimi zaś są osoby, które uzyskały odpowiednią koncesję i prowadzą działalność gospodarczą w tym zakresie. Osoby te odpowiadają także za działania innych osób, z pomocą których zobowiązanie wykonują (art. 474 kc). Chcąc się zwolnić od odpowiedzialności, osoba taka musi udowodnić, że winy nie ponosi, że przy wy­konywaniu zobowiązania dołożył należytej staranności, np. jako firma ochroniarska przy zabezpieczeniu imprezy masowej zapewnił we właściwym czasie i miejscu odpowied­nią liczbę pracowników ochrony, właściwie oznaczonych, wyposażonych, ustawionych w odpowiednich miejscach, właściwie wykonujących swoje obowiązki.
Ustawa  z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia określa           w przepisach karnych art. 48, 49, 50 trzy stany faktyczne przestępstw jakie mogą pojawić się w związku z uregulowaniami w niej zawartymi. Ustawodawca uznał, że opisane w wyżej wymienionych przepisach odstępstwa od zasad przewidzianych w tej ustawie są tak bardzo szkodliwe, iż wymagają zagrożenia sankcją karną. Sankcja ta jest wynikiem odpowiedzialności karnej pracownika ochrony osób i mienia.
Artykuł 48 ustawy mówi: „Kto wbrew obowiązkowi nie zapewnia fizycznej lub technicznej ochrony obszaru, obiektu lub urządzeń, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. Niedopełnienie obowiązku zapewnienia fizycznej lub technicznej ochrony obiektowi, obszarowi lub urządzeniu jest występkiem umyślnym. W tym przypadku sprawca wie, że ciąży na nim taki obowiązek i świadomie go nie wykonuje. Obowiązek zapewnienia ochrony może wynikać z ustawy, np. obowiązek taki mają kierownicy jednostek bezpośrednio zarządzający obszarami, obiektami i urządzeniami podlegającymi obowiązkowej ochronie        i umieszczonymi w ewidencji wojewody lub też obowiązek ten może wynikać     z innych przepisów, a nawet umów. Strona przedmiotowa tego przestępstwa polega na braku fizycznej lub technicznej ochrony, a więc na nie czynieniu tego, do czego sprawca przestępstwa był zobowiązany. Wystąpienie skutku nie ma znaczenia dla bytu tego przestępstwa, jest to bowiem występek formalny.
Art. 49 ustawy określa iż: „Kto prowadzi działalność gospodarczą              w zakresie usług ochrony osób i mienia bez wymaganej koncesji,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat. 2”. Prowadzenie więc działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia bez wymaganej koncesji,  jest równoznaczne z prowadzeniem tej działalności wbrew przepisom ustawy. Nielegalna działalność gospodarcza ma miejsce wtedy, gdy osoba prowadząca ją nie ubiegała się o koncesję i dlatego jej nie posiada oraz wtedy, gdy prowadzi działalność gospodarczą pomimo cofnięcia koncesji. Należy przyjąć, że odpowiedzialność karna osoby prowadzącej działalność gospodarczą zachodzi także wtedy, gdy prowadzi ją niezgodnie z warunkami koncesji, co wynika z, redakcji przepisu art. 49 ustawy, który mówi o wymaganej koncesji, a nie o koncesji w ogóle.
Natomiast art. 50 stanowi, że: „Pracownik ochrony, który przy wykonywaniu zadań przekroczył upoważnienia lub nie dopełnił obowiązku, naruszając w ten sposób dobro osobiste człowieka, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5”. Artykuł ten mówi o przekroczeniu uprawnień lub niedopełnienie obowiązku przez pracownika ochrony przy wykonywaniu zadań ochronnych, które spowodowały naruszenie dobra osobi­stego człowieka. Dobrem osobistym w rozumieniu art. 50 może być np.: wolność, nienaruszalność mieszkania lub lokalu, cześć, godność, nietykalność cielesna.
Dla bytu tego przestępstwa niezbędne jest wskazanie, które z uprawnień zostało przekroczone lub który z konkretnych obowiązków nie został przez pracownika ochrony dopełniony. Ten katalog uprawnień i obowiązków wyni­kać może            z przepisów ustawy, przepisów wykonawczych do ustawy albo z zakresu czynności na danym stanowisku lub przy wykonywaniu określonej czynności. Innym koniecznym warunkiem odpowiedzialności z art. 50 jest wystąpienie skutku w posta­ci naruszenia dobra osobistego człowieka. Między niedopełnieniem obowiązku lub przekroczeniem uprawnień a skutkiem               w postaci naruszenia dobra osobistego człowieka musi istnieć związek przyczynowy. Oznacza to, że skutek w postaci narusze­nia dobra osobistego człowieka jest bezpośrednio wynikiem przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez pracownika ochrony. Bez tego przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków skutek nie nastąpiłby.
            Trzecią z rozróżnianych odpowiedzialności jest odpowiedzialność dyscyplinarna w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem obowiązków wynikają­cych z treści stosunku pracy. Pracownicy ochrony podlegają odpowiedzialności porządkowej oraz odpowiedzialności materialnej.
Istota odpowiedzialności porządkowej polega na możliwości stosowania wobec pra­cownika sankcji typu represyjnego, tj. kar za nieprzestrzeganie ustalonego porządku, regulaminu pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów przeciw­pożarowych. Kary, obok wydawania wiążących poleceń pracownikom, stanowią w ręku pracodawcy środek realizacji jego uprawnień kierowniczych.
Na katalog kar składają się: kara upomnienia, kara nagany oraz kara pieniężna  w wy­miarze za jedno przewinienie do wysokości jednodniowego wynagrodzenia pracownika. Kara pieniężna może być stosowana tylko za nieprzestrzeganie przepisów bhp lub ppoż, opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy. Podstawą ukarania pracownika może być wyłącznie zawinione naruszenie obowiąz­ków pracowniczych. Nie wystarcza sama, obiektywna bezprawność działania lub zanie­chania pracownika. Stopień winy (umyślność, niedbalstwo, lekkomyślność), jak również rodzaj naruszenia obowiązków i dotychczasowy stosunek pracownika do pracy bierze się pod uwagę przy stosowaniu kary.
Kara porządkowa nie może być zastosowana po upływie dwóch tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie trzech miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia.
Zastosowanie kary może nastąpić dopiero po uprzednim wysłuchaniu pracownika. O zastosowanej karze pracodawca zawiadamia pracownika na piśmie, wskazując rodzaj i datę naruszenia obowiązków pracowniczych oraz informując o możliwości i terminie złożenia sprzeciwu.
Pracownik może wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od zawiadomienia go o ukaraniu. W terminie czternastu dni od zawiadomienia pracownika                    o odrzuceniu sprzeciwu przez pracodawcę pracownik może wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej kary. Zatarcie nałożonej kary następuje po roku nienagannej pracy. W terminie wcześniejszym kara może być uznana za niebyła, na podstawie decyzji pracodawcy.
70 www.twierdza.info www.twierdza.info 71 4SEC 2004/2008/20016 4SEC 2004/2008/2016 to seria 4-, 8- i 16-kanałowych rejestratorów z kompresją JEPEG2000. W porównaniu z innymi kompresjami JPEG2000 gwarantuje lepszą jakość zapisanego materiału przy tej samej rozdzielczości i wielkości klatki. Mogą obsługiwać do 2 dysków twardych (bez ograniczenia pojemności). W standardzie mają wbudowaną nagrywarkę CR-RW do archiwizacji danych. Obraz wyświetlany jest w czasie rzeczywistym, a maksymalna rozdzielczość zapisu to 720 x 288. Maksymalna prędkość zapisu przy rozdzielczości 720 x 288 dla rejestratora 4-kanałowego to 50 kl./s w trybie dulpex i 25 kl./s w trybie triplex. Rejestratory 8- i 16-kanałowe umożliwiają zapis z prędkością 100 kl./s w trybie duplex i 50 kl./s w trybie triplex. Wielkość klatki przy najlepszych parametrach zapisu wynosi 28 KB. W zależności od liczby kanałów rejestratory posiadają 4, 8 lub 16 wejść alarmowych. Menu rejestratorów w języku polskim. ALARMNET • www.alarmnet.com.pl • biuro@alarmnet.com.pl • (22) 663 40 85 Seria PDR-M Rejestratory APER serii M5000 wyposażono w zaawansowany technologicznie, cyfrowy układ multipleksujący pracujący w trybie triplex. Oprócz standardowych funkcji umożliwiają zdalne udostępnianie obrazów (sieć komputerowa, łącza komutowane) oraz sterowanie ruchomymi punktami kamerowymi. Urządzenia umożliwiają instalację do 4 wewnętrznych dysków o łącznej pojemności do 1,6 TB. Zapis obrazu w rozdzielczości od 360 x 288 do 720 x 576. Zależnie od typu, bazują na kompresji MPEG-2 lub MPEG-4. Rejestracja odbywa się w trybie ciągłym, programowanym lub alarmowym (alarm wymuszony lub detekcja) zapewniając również zapis prealarmowy. Regulacja prędkości zapisu S.P.S. Trading • www.aper.com.pl • info@aper.com • (22) 518-31-55 Fortuna Communication • www.fortuna.pl • poczta@fortuna.pl • (71) 36 07 800 ANX-16120D ANX16120D to profesjonalny 16-kanałowy rejestrator cyfrowy firmy Artnix. Pracuje w trybie pentaplex z prędkością zapisu do 100 kl./s oraz prędkością podglądu obrazu na żywo do 400 kl./s w systemie PAL. Indywidualna prędkość rejestracji dla każdej z kamer. Sygnał wizyjny jest kompresowany w skali trzystopniowej MJPEG i przechowywany na dyskach (1 w kieszeni oraz 4 wewnętrzne) o łącznej pojemności 2 TB. Ponadto, do urządzenia można dołączyć (przez USB2.0) 4 zewnętrzne banki pamięci - całkowita pojemność systemu 22 TB. Rejestrator wyposażono w nagrywarkę DVD-RW (w miejsce jednego z dysków). Integracja w sieciach LAN poprzez i poziomu kompresji indywidualna dla każdej kamery. Wyszukiwanie zdarzeń z zastosowaniem kryterium daty i czasu, alarmu, aktywności lub ręcznego przeszukiwania archiwum. Urządzenia wyposażono w pokrętło sterujące Jog&Shuttle oraz obrazkowy interfejs graficzny ułatwiający obsługę i programowanie. Rejestratory posiadają dwa wyjścia monitorowe wyświetlające obraz w trybie rzeczywistym. Sygnał z głównego wyjścia monitorowego dostępny jest w standardach: BNC, SVideo i VGA. Wyposażeniem standardowym są: gniazdo LAN, 2 gniazda USB 2.0, porty RS-232 i RS-485, wewnętrzny napęd CD-RW i pilot zdalnego sterowania. W zestawie jest również oprogramowanie sieciowe. wbudowaną kartę sieciową 10/100 Mbit i oprogramowanie Network DVRViewer. Oprogramowanie pozwala na zdalną konfigurację urządzenia, oglądanie obrazu z dowolnych kamer na żywo, lokalne odtwarzanie obrazów zapisanych na dyskach rejestratora oraz ściąganie na lokalny komputer wybranych sekwencji wideo i zdjęć. Network DVRViewer pozwala również zdalnemu użytkownikowi sterować głowicami PTZ. Zewnętrzna klawiatura sterująca. Wejścia sygnałów z kamer są przelotowe, wyjścia monitorowe zdublowane. Możliwość wysyłania komunikatów na podany adres e-mail. 70 www.twierdza.info Przegląd najnowszych cyfrowych rejestratorów wideo 70 www.twierdza.info www.twierdza.info 71 ANX-16480D Urządzenie pracuje z prędkością rejestracji i odtwarzania dla wszystkich kamer 400 kl./s w systemie PAL. Prędkość rejestracji dla każdej z kamer można ustawić indywidualnie. Wydajna kompresja MPEG-4 pozwala znacznie wydłużyć czas archiwizacji. Urządzenie można doposażyć w 4 zewnętrzne banki pamięci, tak, że maksymalna pojemność systemu wyniesie 44 x 500GB = 22 TB. Urządzenie ma wbudowaną nagrywarkę DVD-RW. Rejestrator posiada zaawansowane funkcje zapisu, odtwarzania, oraz wyszukiwania obrazów, które można programować posługując się graficznym interfejsem użytkownika (GUI), dostępnym również w wersji polskiej. Rejestrator jest przystosowany do pracy w sieci LAN lub Internet, obsługuje również poFortuna Communication • www.fortuna.pl • poczta@fortuna.pl • (71) 36 07 800 EB1104 NET Rejestrator AVerMedia EB1104 NET to kolejna generacja popularnego już modelu EB1004 BAK wzbogacona o funkcje sieciowe, 1 kanał audio oraz menu ekranowe w języku polskim. Urządzenia firmy AVerMedia cechuje wysoka stabilność działania gwarantowana przez własny system operacyjny oraz prosta obsługa. Dzięki wysuwanej kieszeni na dysk twardy lub za pomocą złącza USB 2.0, użytkownik z łatwością może dokonać kopii zapasowej zarejestrowanych zdarzeń na dowolnym komputerze. Zarówno backup danych, jak i podgląd w czasie rzeczywistym umożliwia aplikacja sieciowa „Remote Control”, dzięki której można również dokonać konfiguracji urządzenia. Program do zdalnej obsługi rejestratora można zainstalować z dołączonej płyty CD lub uruchomić bezpośrednio z serwera AVERMEDIA. Dostępna jest również aplikacja „Dual DVR Remote Center”, za pomocą której możemy obsługiwać do dwóch rejestratorów jednocześnie. Obraz może być wyświetlany w trybie pełnego ekranu w wysokiej rozdzielczości. Na uwagę zasługują również: wbudowane wyjście VGA o wysokiej rozdzielczości do 1280 x 1024, obsługa do dwóch dysków o łącznej pojemności do 500 GB, maksymalna prędkość zapisu do 100 kl./s w rozdzielczości 320 x 112, programowa detekcja ruchu, wejścia i wyjścia alarmowe, możliwość ustawienia hasła dostępu, pilot zdalnego sterowania, cicha praca z uwagi na brak ruchomych elementów chłodzących. INFO-CAM • www.infocam.com.pl • handlowy@infocam.com.pl • (24) 266 97 13 Fortuna Communication • www.fortuna.pl • poczta@fortuna.pl • (71) 36 07 800 AVC783 To nowy model triplexowego rejestratora firmy AVTECH z kompresją obrazu MPEG4. Umożliwia zapis obrazów z 4 kamer oraz 1 z 4 dostępnych torów audio. Dwa dyski wewnętrzne. Opcjonalnie zewnętrzna macierz dyskowa. Moduł sieciowy. Zdalny dostęp pozwala na przeglądanie obrazu z kamer w trybie na żywo, przeglądania archiwum i rejestrację. AVC783 posiada 4 stopniową regulację jakości rejestrowanych obrazów. Dodatkowo materiał nagrywany lokalnie może być innej jakości od wysyłanego poprzez sieć (możliwość użycia kompresji MJPEG dla transmisji poprzez Internet - dopasowanie jakości obrazu do przepustowości łącza). Rejestrator daje również możliwość sterowania głowicami PTZ (protokół PELCO-D). AVC783 pracuje z prędkością rejestracji dla wszystkich kamer 25 kl./s przy rozdzielczości 720 x 576 w systemie PAL. Liczne dodatkowe funkcje: zdalny nadzór przez telefon komórkowy (GPRS), archiwizacja nagrań oraz aktualizacja oprogramowania przez USB, wysyłanie komunikatów z obrazami na adres e-mail lub FTP, zdalne sterowanie rejestratorem za pomocą pilota, oprogramowanie klienta sieciowego (połączenie z rejestratorem kilku klientów jednocześnie), możliwość połączenia z rejestratorem ze statycznego lub dynamicznego IP. Rejestrator AVC783 świetnie nadaje się do zastosowania w systemach telewizji przemysłowej, gdzie wymagane są: rejestracja obrazów z dużą szybkością oraz długi czas archiwizacji. łączenia z wykorzystaniem dynamicznego IP. Specjalne oprogramowanie Network DVR Viewer umożliwia zdalne konfigurowanie urządzenia, oglądanie obrazu z dowolnych kamer na żywo, lokalne odtwarzanie zapisanych na dyskach odległego rejestratora obrazów oraz ściąganie na lokalną stację roboczą wybranych sekwencji wideo i zdjęć. Rejestrator pozwala również sterować głowicami PTZ różnych producentów. W najbliższym czasie oprogramowanie ANX16480D zostanie poszerzone o dodatkową platformę tzw. Central Monitirng System ułatwiającą zarządzanie rejestratorem, szczególnie w przypadku obsługi dużych systemów składających się nawet z 16 jednostek ANX16-480D. www.twierdza.info 71 72 www.twierdza.info www.twierdza.info 73 Divar Divar jest uniwersalnym rejestratorem cyfrowym. Rejestrator jest podstawowym elementem wizyjnych systemów dozorowych przeznaczonych do pracy w szerokiej gamie zastosowań, począwszy od prostych systemów przeznaczonych do sklepów, aż po całkowicie zintegrowane, wielostanowiskowe rozproszone systemy działające w wielu regionach kraju i świata. Rejestrator Divar łączy funkcjonalność 16-kanałowego rejestratora cyfrowego z 16-kanałowym multiplekserem i przełącznikiem sekwencyjnym w jednej obudowie. W ofercie znajdują się również wersje 9- i 6-kanałowe obsługujące mniejszą liczbę kamer (odpowiednio 9 i 6). Rejestrator Divar wyposażony jest w rozbudowane funkcje obsługi alarmów, posiada możliwość zapisu, wyszukiwania i odtwarzania obrazu, a także umożliwia zdalne sterowanie kamerami AutoDome oraz kamerami z obiektywami zoom umieszczonymi na głowicach uchylno-obrotowych. Rejestrator Divar jest dostępny również z wbudowaną nagrywarką DVD, służącą do lokalnej archiwizacji nagrań bez konieczności stosowania komputera. Rejestrator można w prosty sposób lokalnie rozbudować przez dołączenie kamer, klawiatur sterujących oraz macierzy dyskowych przeznaczonych do przechowywania obrazów. Dzięki łańcuchowemu połączeniu nawet 16 rejestratorów, można zbudować rozległy system CCTV. Dostęp do systemów lokalnych może być realizowany przez sieć komputerową. Robert Bosch sp. z o.o./ Security Systems • www.boschsecurity.pl • securitysystems@pl.bosch.com • (22) 715 41 00 DVR4C Cyfrowy rejestrator wizyjny DVR4C umożliwia niezakłócony zapis sygnału wizyjnego z czterech kamer, nawet podczas odtwarzania zarejestrowanego wcześniej materiału. Mały rozmiar plików oznacza wielotygodniowy, bezproblemowy zapis bez potrzeby codziennego lub cotygodniowego modyfikowania ustawień lub wymiany kasety. Pomimo bardzo rozbudowanych możliwości, dzięki wbudowanej funkcji inteligentnego wyszukiwania, urządzenie zapewnia niezwykle łatwe i sprawne odnajdywanie określonych dat, godzin i alarmów czterech różnych zdarzeń. Zdalny dostęp do rejestratora można uzyskać za pomocą standardowych, analogowych lub cyfrowych linii telefonicznych, sieci LAN/WAN lub łącza Robert Bosch sp. z o.o./ Security Systems • www.boschsecurity.pl • securitysystems@pl.bosch.com • (22) 715 41 00 Robert Bosch sp. z o.o./ Security Systems • www.boschsecurity.pl • securitysystems@pl.bosch.com • (22) 715 41 00 DiBos Urządzenia DiBos firmy Bosch Security Systems to rodzina rozbudowanych, sieciowych systemów zapisu i monitoringu wizyjnego, która umożliwia zintegrowanie informacji wizualnej w istniejącym systemie dozorowym. Rejestrator DiBos może wyświetlać obraz bieżący oraz wcześniej zapisany z maks. 62 kanałów wizyjnych, posiada także rozbudowane możliwości w zakresie komunikacji, pracy sieciowej i łączenia z innymi systemami. Zastosowana zaawansowana cyfrowa technologia kodowania MPEG-4 pozwala uzyskać maksymalnie wysoką jakość obrazu, zoptymalizować zawartość informacji oraz przyczynia się do ekonomicznego wykorzystania przestrzeni przechowywania danych. Te niezrównane możliwości czynią system DiBos niezbędną częścią rozwiązań dozorowych systemów o wysokim poziomie bezpieczeństwa. Tryb Pentaplex umożliwia pracę rejestratora w pięciu trybach jednocześnie: podgląd i zapis obrazu bieżącego ze wszystkich kamer; wyszukanie i wyświetlanie zapisanych obrazów; transmisję obrazów przez sieć lokalną lub Internet; a także przesyłanie obrazów na zewnętrzne nośniki danych. Rejestrator zapewnia szybki i łatwy dostęp do wymaganych informacji, dzięki rozbudowanym funkcjom wyszukiwania, które eliminują czasochłonne wyszukiwanie ręczne. Prędkość odtwarzania może być płynnie regulowana w celu zapewnienia komfortowego podglądu oraz dokładnego wyszukiwania zarejestrowanych zdarzeń. internetowego. Alarmy lub zdarzenia wywołane ruchem mogą powodować natychmiastowe wysłanie wiadomości email zawierającej obraz z kamery, co pozwala natychmiast ocenić zaistniałą sytuację. Rejestrator DVR4C zapisuje obraz we własnym formacie, który zawiera nieusuwalne dane uwierzytelniające, potwierdzające autentyczność nagrania do celów dowodowych. Zarejestrowany obraz oraz dźwięk można szybko i łatwo zarchiwizować na przenośnym nośniku pamięci dołączanym do wbudowanego portu USB. Zapisane archiwa można odtworzyć na dowolnym komputerze PC, ponieważ do pliku archiwalnego dołączone jest niezbędne oprogramowanie “plug-and-play”. 72 www.twierdza.info Przegląd najnowszych cyfrowych rejestratorów wideo 72 www.twierdza.info www.twierdza.info 73 Nowy Digital Sprite 2 Nowa generacja cyfrowych rejestratorów wizji DS2 została skonstruowana z zastosowaniem technologii zdalnego monitoringu “NetVu Connected”. W urządzeniach zaimplementowano serwer Web. Zapis obrazów jest realizowany w formacie J-PEG, zaś ich transmisja w formacie MPEG-4. Parametry zapisu i transmisji są regulowane niezależnie. Transmisja uwzględnia rodzaj użytych łącz (LAN, WAN, ISDN). Wszystkie te właściwości zapewniają urządzeniom DS2 zaawansowaną funkcjonalność w systemach monitoringu wizyjnego realizowanego z wykorzystaniem sieci informatycznych jako medium transmisyjnego. W nowy rejestrator DS2 wbudowano nagrywarkę DVD, zaś oprogramowanie zdalnego monitorowania wyposażono w funkcję równoczesnej obserwacji na jednym ekranie obraSiemens sp. z o.o., Building Technologies, FSP • www.sbt.siemens.pl • waldemar.wieckowski@siemens.com • (22) 870 87 76 DVS430UF, DVT 4/8/1610BR, DVT M4/8/1610B Firma DIVIDAR jest dystrybutorem rejestratorów cyfrowych telewizji przemysłowej przeznaczonych do instalacji niskobudżetowych i średniozaawansowanych systemów CCTV. Do pierwszej grupy zalicza się rejestrator DVS430UF, czterokanałowy simplex z detekcją ruchu oraz portem USB do przeglądania i zgrywania plików w PC. Małe gabaryty, funkcjonalne menu z ustawianym harmonogramem i detekcją ruchu, intuicyjna obsługa i łatwe przeszukiwanie archiwum, zapis na dysku o nielimitowanej pojemności oraz niezawodność działania stanowią o popularności urządzenia w małych instalacjach. Seria rejestratorów triplex DVT 4/8/1610BR to urządzenia do instalacji niskobudżetowych, ale wymagających większej funkcjonalności. Prędkość zapisu do 100 kl./s (CIF), możliwość różnych form backupu: sieć, CD-RW, PenDrive przez USB, zapis 1 toru audio przyporządkowanego do dowolnego kanału wideo, podział ekranu w różnych konfiguracjach, podział ekranu na równoczesny playback i podgląd na żywo z tych samych kamer, funkcja Panorama – odtwarzanie obrazu z pojedynczego kanału w podziale na 16 przesuniętych w czasie klatek (funkcja przydatna przy wyszukiwaniu szczegółów), do 3 PIP przemieszczanych na tle ekranu głównego, dwukrotny zoom w trybie live i w playbacku, funkcja DriveScan – przeglądanie dysku bezpośrednio z komputera. Seria rejestratorów triplex DVT M4/8/1610B to urządzenia do wykorzystania w bardziej zaawansowanych systemach CCTV. Główne atrybuty: kompresja zapisu MPEG4, instalacja 3 dysków o nielimitowanej pojemności, równoległy zapis 4 torów audio, szerokie możliwości backupu zewnętrznego, ustawienia sieciowe DHCP (obsługa dynamicznego IP), ustawienia prędkości, jakości i harmonogramu zapisu dla każdego kanału oddzielnie. DIVIDAR • www.dividar.pl • dividar@dividar.pl • (22) 526 61 88 GV Polska • www.gvpolska.com.pl • biuro@gvpolska.com.pl • (71) 361 66 23, (18) 444 35 38 DG 216 MUXDVR DG 216 to najnowszy 16-kanałowy rejestrator w ofercie firmy GV Polska. Urządzenie występuje również w wersji 4- i 8-kamerowej. DG 216 wyświetla i zapisuje obrazy w czasie rzeczywistym z kompresją MPEG4. Rozdzielczość 720 x 576 PAL. Praca w trybie triplex pozwala na jednoczesny zapis i odtwarzanie materiału, w tym 2 torów audio, przy jednoczesnej dostępności urządzenia w sieci i z możliwością bezpośredniego zgrywania materiału. Interfejs sieciowy pozwala na pełną kontrolę pracy wszystkich funkcji urządzenia, w tym sterowania głowic PTZ. Obsługa sieci (IP, DHCP, PPP, oraz DDNS). Użytkownik może regulować szybkość zapisu od 50 do 200 kl./s a w wersji DG216T aż do 400 kl./s. Możliwy eksport plików na nośniki zewnętrzne w formacie AVI (odczyt DivX). DG 216 pozwala na wbudowanie 4 dysków wewnętrznych (3, jeśli wbudowano DVD/CDRW), dodatkowa kieszeń zewnętrzna. Nowością jest łącze Gigabit LAN pozwalające na podłączenie nowoczesnych urządzeń magazynujących, takich jak Dyna Storage. Port RS 485, RS-232, obsługa POS, 3xUSB 2.0, pilot IR, możliwość podłączenia klawiatury z obsługą PTZ. Dodatkowe wyjście VGA. Programowalne ustawienia harmonogramu w trybie tygodniowym z oddzielną konfiguracją parametrów dla dnia i nocy, niezależnie dla każdej kamery. Zgrywanie materiału na komputer lokalny, upgrade oprogramowania i ustawień po sieci. Menu i obsługa sieci w języku polskim. zów na żywo oraz zarejestrowanych. Układ wizyjnego detektora ruchu pracuje z rozdzielczością 88 x 64 piksele i umożliwia zaprogramowanie 16 stref detekcji dla każdej kamery. Nowe właściwości wprowadzono także do funkcji zdalnego powiadamiania o alarmie – wdzwanianie do SMA z wybieraniem numeru oraz alternatywny kanał powiadamiania, działający równolegle do kanału podstawowego. Pozwala to zwiększyć pewność powiadomienia SMA o alarmie w obiekcie. Dostępne są modele 6-, 9- i 16-kamerowe z wbudowanymi dyskami od 80 do 600 GB. www.twierdza.info 73 74 www.twierdza.info www.twierdza.info 75 Seria ZR-DH Seria rejestratorów GANZ ZR-DH została poszerzona w 2005 r. o model 9-kanałowy ZR-DH921NP. CBC wzbogaciło modele 16- i 9-kanałowe w wiele nowych funkcji przez wprowadzenie nowej wersji oprogramowania systemowego fi rmware. Udostępniona została możliwość pracy rejestratorów w sieci IP z serwerem DNS, co pozwala na podłączenie rejestratora do internetu za pomocą łącza z dynamicznym adresem IP (np. Neostrada, itp.). Rozbudowana została również funkcja zarządzania dyskami twardymi rejestratorów z możliwością szacowania czasu archiwizacji na podstawie łącznej pojemności dysków oraz aktualnych ustawień rejestracji. Nowa wersja fi rmware umożliwia ponadto regulację jakości obrazu wideo, transmitowanego z rejestratora przez sieć IP. Poszerzono również gamę dostępnych protokołów do sterowania telemetrią m.in. o American Dynamics, Bosch LTC0925/15C, Ultrak KD6, Pelco P/D i inne. Nowe zaktualizowane oprogramowanie GANZ CLIENT w wersji polskojęzycznej zostało rozbudowane o dodatkowe możliwości zdalnego konfigurowania wielu funkcji rejestratorów GANZ. Zaawansowana funkcjonalność rejestratorów GANZ sprawiła, że seria ZR-DH jest obecnie jedną z najbardziej popularnych na rynku. W ofercie GANZ są dostępne następujące modele: ZR-DH1621NP – model 16-kanałowy (szczegóły w rankingu) ZR-DH921NP – model 9 kanałowy (szczegóły w rankingu) ZR-DH111NP – model 1-kanałowy. CBC (Poland) • www.cbcpoland.pl • info@cbcpoland.pl • (22) 638 44 40, (22) 861 54 03 Multipleksery DVMRe Triplex z cyfrowym zapisem obrazów Multipleksery serii DVMRe, DVMRe II, oraz SDVR Pro II łączą w jednym urządzeniu funkcje cyfrowego multipleksera wideo i cyfrowego rejestratora obrazu. Pojedyncze urządzenie może przetwarzać 4, 10 lub 16 sygnałów wideo. W opcji dostępne są wersje zapisujące dodatkowo jeden kanał audio. Technologia triplex pozwala na jednoczesny podgląd w podziale ekranu zarówno obrazów na żywo jak i zarejestrowanych, bez przerywania bieżącego zapisu. Seria DVMRe umożliwia niezależną pracę dwumonitorową (z niezależnym podziałem ekranów), posiada funkcję wyszukiwania sekwencji wideo nie tylko według daty i czasu, ale również ARPOL • www.arpol.pl • info@arpol.pl • (061) 846 21 00 ARPOL • www.arpol.pl • info@arpol.pl • (061) 846 21 00 GeViScope: uniwersalna platforma do systemów cyfrowej CCTV Firma GEUTEBRÜCK wprowadziła nową, wszechstronną cyfrową platformę dla systemów CCTV. GeViScope pozwala na rejestrację sygnałów wideo i audio o znakomitych parametrach w czasie rzeczywistym. Sygnał wideo nagrywany jest z prędkością 25 kl./s dla każdej kamery przy najwyższej rozdzielczości i jakości zapisu. Łącznie daje to możliwość rejestracji do 800 kl./s (32 kanały x 25 kl./s). Sygnał audio (stereofoniczny) zapisywany jest z jakością CD (próbkowanie 32 kHz, 44.1 kHz lub 48 kHz, 16 bit). W wersji podstawowej rejestrator ma 16 wejść wideo i audio z możliwością rozbudowy do 32 poprzez moduł rozszerzeń. W przyszłości dzięki rozwona podstawie zmian w zarejestrowanym obrazie. Wszystkie rejestratory mają rozbudowane funkcje detekcji ruchu. Uniwersalność zastosowań powiększają opcje automatycznych zmian konfi guracji zgodnie z zapisanymi makrami czasowymi. Obsługa i instalacja są bardzo proste: dostępne jest okienkowe menu programowania, a wszystkie operacje wykonuje się korzystając z czytelnie opisanych przycisków na ergonomicznym panelu przednim. Przy wykorzystaniu konsoli serii KTD-405 można zdalne sterować kamerami obrotowymi i zbudować system składający się z maks. 31 rejestratorów i 511 kamer obrotowych. Rejestratory serii „II” kompresują obraz korzystając z algorytmu WaveJet, który pozwala na zapis obrazów ok. 30% mniejszych niż w klasycznej metodzie Wavelet (przy zachowaniu tego samego poziomu jakości). jowi oprogramowania będzie możliwe tworzenie krosownic sieciowych bazujących na strumieniach wideo i audio kodowanych przez GeViScope. Zaawansowana detekcja ruchu do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych wykorzystuje algorytmy dostępne dotychczas tylko w wyspecjalizowanych urządzeniach. Detekcja „zewnętrzna” dla każdej kamery wykorzystuje m. in. analizę obrazu w czasie rzeczywistym dla 128 dowolnie deklarowanych obszarów, które mogą być dowolnie łączone w strefy wzbudzania, wyciszania i podtrzymywania alarmów, analizowany jest kierunek i prędkość ruchu obiektów oraz tłumione są wpływy czynników środowiskowych, jak np. drgania kamer, ruch liści drzew lub opady atmosferyczne. Możliwość programowania obsługi alarmów i innych sygnałów z systemów zewnętrznych współpracujących z rejestratorem, np. KD, PPOŻ itp. 74 www.twierdza.info Przegląd najnowszych cyfrowych rejestratorów wideo 74 www.twierdza.info www.twierdza.info 75 Seria DIGI Rejestratory cyfrowe serii DIGI z oferty fi rmy Merx to urządzenia posiadające wszystkie funkcje potrzebne do obsługi zaawansowanych systemów monitoringu. Cała seria, w skład której wchodzi 5 urządzeń 8-, 16- i 32- kanałowych, podzielona jest na dwie podgrupy. 1. Rejestratory z kompresją sprzętową, umożliwiającą zapis sygnału audio i wideo z prędkością 25 kl./s na każdy kanał w rozdzielczości PAL: 720 x 576. 2. Rejestratory z kompresją programową z zapisem obrazu o rozdzielczości PAL: 352 x 240, 704 x 240, 704 x 480 w trzech wybranych formatach kompresji: MJPEG, Wavelet, MPEG4. MERX • www.merx.com.pl • biuro@merx.com.pl • (18) 443 86 60-64 DX-TL5000E Mitsubishi DX-TL5000E to rejestrator cyfrowy nagrywający w najnowszej technologii kompresji obrazu JPEG2000. Może być wyposażony w 4 twarde dyski o pojemności do 2 TB każdy. Rejestrator może zapisywać do 200 półobrazów/s lub do 100 kl./s w rozdzielczości 720x576. Posiada 16-kanałowy multiplekser z dwoma niezależnymi wyjściami, z których każde może wyświetlać obraz pojedynczy, w podziałach lub odtwarzać niezależne fragmenty zapisanych zdarzeń (także jednocześnie z podglądem na żywo). Pojemność dyskową można rozszerzyć za pomocą 7 dodatkowych paneli (w każdym 2 dyski do 2 TB). Urządzenie obsługuje 2 sieci LAN/WAN w tym urządzenia sieciowej archiwizacji danych NAS. Opcjonalnie rejestrator może być wyposażony w 4 kanały audio i wyjście VGA. Lokalną komunikację ułatwia grafi czne menu ekranowe, obsługiwane za pomocą myszy. Komunikacja sieciowa zapewnia pełną kontrolę nad urządzeniem, możliwość zmiany wszystkich parametrów, powiadamianie o zdarzeniach oraz transmisję obrazu (także z dźwiękiem). Wśród innych cech można wymienić: rozbudowaną detekcję ruchu z podwójną maską detekcji, różne sposoby przeszukiwania (m. in. wg defi niowanej maski przeszukiwania), połączenie kaskadowe rejestratorów, różne sposoby kopiowania i archiwizacji. Własny system operacyjny zapewnia doskonałą niezawodność i stabilność pracy. FAXON PROFESSIONAL • nestorowicz@faxonprofessional.com.pl • (22) 828 79 08 INFO-CAM • www.infocam.com.pl • handlowy@infocam.com.pl • (24) 266 97 13 J2000S-16T2C To fl agowy model spośród urządzeń produkowanych przez fi rmę NeoTech. Należy do rodziny rejestratorów J2000S z unikatowym algorytmem kompresji obrazu JPEG2000, cechującym się wysoką jakością obrazu przy stosunkowo małym rozmiarze plików. W ofercie znajdują się również modele 4- i 8- wejściowe w dwóch wersjach obudowy (T1 i T2). Dzięki wbudowanej nagrywarce płyt CD-R w łatwy sposób można utworzyć kopię zapasową danych. W wersji T2 urządzenie obsługuje do 2 HDD bez limitu pojemności i posiada pokrętło „Jog-Shuttle” ułatwiające nawigację w menu rejestratora oraz obsługę przeglądarki archiwum. Wersja 16-kanałowa zapisuje obraz z maksymalną prędkością 400 kl./s w rozdzielczości 360 x 144, 200 kl./s w rozdzielczości 360 x 288 i 100 kl./s w rozdzielczości 720 x 288. Podgląd obrazu w trybie na żywo odbywa się w czasie rzeczywistym. Wszystkie modele oprócz wyjść analogowych są standardowo wyposażone w wyjście na monitor VGA, które obsługuje również większość wyświetlaczy LCD. Dzięki funkcji automatycznego wykrywania ustawień sieciowych DHCP, konfi guracja połączenia LAN nie stwarza żadnych trudności. Rejestrator obsługuje dynamiczne nazwy domen DDNS, dzięki czemu możliwa jest również transmisja obrazu po łączach bez stałego adresu IP. Obsługa jest prosta dzięki czytelnemu menu na ekranie w języku polskim. Dodatkowe zalety to: zoom cyfrowy w podglądzie na żywo i w archiwum, programowa detekcja ruchu, funkcja zamrażania obrazu „Freeze”, funkcja PiP, defi niowanie kalendarza zapisu, funkcja nadpisywania danych, wejścia i wyjścia alarmowe, hasła dostępu, możliwość podłączenia klawiatury sterującej. Najważniejsze cechy to: niezależny system operacyjny, przycisk alarmowy pozwalający na uruchomienie dodatkowego alarmu lub zamknięcie i otwarcie drzwi, cyfrowy znak wodny, powiadamianie alarmowe na telefon, e-mail, okno pop-up, praca w trybie triplex, rozbudowany program sieciowy, integrujący do kilku urządzeń w jeden system oraz funkcja „e-map” dla łatwiejszej obsługi dużych obiektów. Urządzenia są polecane szczególnie wymagającym klientom do: obserwacji imprez masowych, zabezpieczenia banków, hipermarketów, zakładów przemysłowych itp. www.twierdza.info 75 Najważniejsze cechy to: niezależny system operacyjny, 76 www.twierdza.info www.twierdza.info 77 Seria Novus™ AAT Trading Company ma przyjemność zaprezentować cztery serie rejestratorów firmy Novus, specjalizującej się w dostarczaniu nowoczesnych rozwiązań w dziedzinie telewizji dozorowej. Cechą wyróżniającą urządzenia Novus jest ich wzajemna kompatybilność, ułatwiająca konfigurację, obsługę i konserwację systemu. Użytkownik otrzymuje elastyczne narzędzia pozwalające zdalnie zarządzać i sterować elementami systemu za pomocą magistrali RS-485, RS-232 lub protokołu TCP/IP. Sercem systemu są rejestratory, które można obsługiwać lokalnie (panel czołowy, pilot IR) oraz zdalnie - z klawiatury NV-KBD60 lub z sieci komputerowej. Poza rejestratorami, nieodłącznymi elementami każdej instalacji CCTV są kamery. Kamery Novus, zarówno obrotowe, motor-zoom, jak i stacjonarne można również konfigurować oraz sterować zdalnie. Kolejnym etapem integracji jest łączenie systemu Novus z innymi systemami istniejącymi w danym obiekcie. W przypadku najbardziej zaawansowanych rejestratorów serii 5000 istnieje możliwość zintegrowania systemu CCTV z systemem kontroli dostępu, kasami fiskalnymi i bankomatami, w celu zarejestrowania informacji o użytkowniku karty lub danych z transakcji i powiązania ich z obrazem wideo. AAT Trading Company • www.aat.pl • aat_wawa@aat.pl • (22) 546 05 46 Seria Q-DV Oferta firmy OPTIVA wzbogaciła się o nową serię profesjonalnych rejestratorów autonomicznych Q-DV, pracujących w trybie quadroplex, wykorzystujących algorytm kompresji MPEG2 oraz JPEG. Seria Q-DV może obsługiwać dedykowane macierze dyskowe o pojemności nawet do 6 TB. Urządzenia posiadają do 16 harmonogramów, indywidualne przypisanie prędkości zapisu dla każdego kanału, 5 poziomów kompresji. Potrafią rejestrować obrazy z szybkością nawet do 25 kl./s na kanał! Wszystkie modele z nowej serii są standardowo wyposażone w wynośną klawiaturę, która umożliwia zdalne sterowanie rejestratorem lub podłączonymi do niego głowicami PTZ. Operator (z przydzielonym jednym z 7 poziomów dostępu) z pulpitu może sterować VOLTA • www.volta.com.pl • volta@volta.com.pl • (22) 572 90 20 VOLTA • www.volta.com.pl • volta@volta.com.pl • (22) 572 90 20 VODVR04T Rejestratory autonomiczne OPTIVA VODVR04T to urządzenia 4-kanałowe pracujące w trybie pełnego Triplexu. Wykorzystują najnowsze algorytmy kompresji MPEG4. VODVR04T może być obsługiwany przez pilota IR, posiada wyjście RS-485 umożliwiające sterowanie głowicami PTZ, 4 wejścia audio oraz opcjonalnie nagrywarkę CD/RW, port USB2.0 i wyjście monitorowe SVGA. VODVR04T umożliwia zapis z prędkością do 25 kl./s na kanał. Rejestrator zapewnia przy tym niezależny wybór parametrów nagrywania dla każdego wejścia kamerowego. Silną stroną urządzenia jest profesjonalnie przygotowane oprogramowanie do pracy w sieci komputerowej, zapewniające transmisję obrazów z prędkością nawet 25 kl./s, przy niewygórowanej przepustowości 8 rejestratorami serii Q-DV jednocześnie. Aż 8 użytkowników może w tym samym czasie kontrolować pracę rejestratora. Zdecydowanym atutem nowych modeli OPTIVA są rozbudowane funkcje alarmowe, m.in. zaawansowana wideodetekcja (aż 1350 pól detekcji na kamerę), 5-sekundowy pre-alarm oraz 4 wyjścia alarmowe. Nowe rejestratory OPTIVA są standardowo wyposażone w wynośną klawiaturę, pilota IR, gniazdo kart pamięci typu Compact Flash (szybki backup) oraz 3 wyjścia monitorowe CVBS, S-Video i komputerowe SVGA. Zdalny podgląd, sterowanie i konfiguracja urządzeń tej serii może odbywać się również poprzez wbudowany wideoserwer z poziomu dołączanego oprogramowania NetView. sieci (do 8 Mb/s). W przypadku konieczności korzystania z mniej wydajnych łączy użytkownik może zmienić rozdzielczość lub stopień kompresji (4 poziomy) przesyłanego obrazu, zapewniając tym samym płynną transmisję video. Oprogramowanie Zdalny Klient umożliwia pełne zaprogramowanie ustawień rejestratora. Konfigurowanie rejestratora, dotychczas poprzez menu ekranowe, teraz można przeprowadzić przez sieć TCP/IP – łatwiej i szybciej. Model VODR04T jest jednym z pierwszych rejestratorów autonomicznych z wbudowaną opcją dwukierunkowej komunikacji głosowej pomiędzy zdalnym klientem a osobą obsługującą lokalnie rejestrator. 76 www.twierdza.info Przegląd najnowszych cyfrowych rejestratorów wideo 76 www.twierdza.info www.twierdza.info 77 PICA 5016N, ME 6016 Rejestrator cyfrowy PICA 5016N jest nowym 16-kanałowym rejestratorem serii PICA fi rmy Picaso Info Communication. 16 wejść i 8 wyjść alarmowych oraz 4 wejścia i 1 wyjście audio. Rozdzielczość podglądu i zapisu 720 x 576, podgląd w czasie rzeczywistym. Podpis cyfrowy eksportowanych obrazów oraz sprzętowa i programowa funkcja Watchdog. Maksymalna prędkość zapisu 118 kl./s dla wszystkich kamer. Obsługa do 3 dysków (2 wbudowane, 1 wymienny) o łącznej pojemności do 750 GB. Defi nicja przeznaczenia dysku: zapis materiału lub archiwizacja. Archiwizacja danych również na dyski zewnętrzne za pośrednictwem portu USB. Wielkość klatki przy najlepszej jakości zapisu - 24 KB (kompresja SMEC MPEG). Indywidualny tryb zapisu, prędkość oraz rozdzielczość dla każdej kamery. ALARMNET • www.alarmnet.com.pl • biuro@alarmnet.com.pl • (22) 663 40 85 K-DVR K-DVR1041, K-DVR1080, K-DVR1160 to 4-, 8- i 16- kanałowe rejestratory cyfrowe wyposażone w stabilne oprogramowanie oparte na systemie Linux. Wysoka jakość zapisu - dzięki wygodnemu i oszczędnemu formatowi kompresji MPEG-4, szybki zrzut danych przez port USB 2.0, możliwość opcjonalnego dodania CD-RW/DVD-RW, obsługa głowic PTZ za pomocą portu RS-485, praca w trybie triplex, wbudowany webserwer i wygodne oprogramowanie sieciowe to najmocniejsze strony urządzeń z tej serii. Rejestratory K-DVR to urządzenia, które śmiało można polecić do małych i średnich systemów monitoringu, dla klientów oczekujących dobrych i nowoczesnych rozwiązań za przystępną cenę. MERX • www.merx.com.pl • biuro@merx.com.pl • (18) 443 86 60-64 MULTI SYSTEM plus L.Grochola • www.multisystemplus.nQ.pl • poczta@multisystemplus.nQ.pl • (22) 613-00-81 AND-4120 i AND 8240 Najnowszą ofertą fi rmy MULTI SYSTEM plus L.Grochola jest seria multiplekserów z zapisem cyfrowym dla 4 i 8 kamer. AND-4120 i AND 8240 to urządzenia w wyjątkowo atrakcyjnej cenie biorąc pod uwagę ich funkcje. Cyfrowy zapis MJPEG, MPEG-4, praca w sieci LAN, Internet, detekcja ruchu, zapis na dysku HDD do 2000 GB (2 TB), hasło dostępu, podsłuch na żywo toru audio w sieci LAN i w Internecie, odczyt dysku HDD w PC poprzez USB RAK, pilot zdalnego sterowania. Ponadto proponujemy kieszonkowe mobilne DVR typu: DVR-K24, DVR-K40 i DVR-K40KP. Bardzo małe, posiadają S&F www.twierdza.info 77 Zapis w trybie ciągłym, detekcji ruchu, alarmowym lub ręcznym. Możliwość defi niowania kalendarzy zapisu indywidualnie dla każdej kamery. Funkcje post/prealarm. Sterowanie kamerami obrotowymi (łącznie 16 protokołów w tym Pelco). Funkcja blokowania klawiszy oraz zabezpieczone hasłem wyłączenie rejestratora. Menu rejestratora w języku polskim. Rejestrator ME 6016 jest jednym z modeli serii MAJESTY. W porównaniu z PICA 5016N charakteryzuje się większą prędkością zapisu – do 200 kl./s oraz dłuższym czasem prealarmu – do 240 sekund (256 klatek). Sprzętowa kompresja MPEG-4 zredukowała wielkość klatki do 12 KB przy najlepszych parametrach zapisu. ME 6016 posiada 8 kanałów audio. Pozostałe parametry PICA 5016N i ME6016 są podobne. wbudowane monitory LCD 3,5”, tory audio, własne zasilanie. W zależności od wersji mają wbudowane twarde dyski 40 GB z kartą pamięci CF, SD. Rejestrator DVRK24 ma detekcję ruchu, timer, nadpisywanie, płynną regulację zapisu nagrywania. Dodatkowo jest wyposażony w odbiornik radiowy 2,4 GHz z przełącznikiem na 4 kamery oraz kamerę z nadajnikiem radiowym typu guzik lub śrubka. 78 www.twierdza.info www.twierdza.info 79 SVR-1630, SVR-440 SVR-1630 jest 16-kanałowym cyfrowym rejestratorem pentaplex: wyświetlanie obrazu na żywo, nagrywanie 200 kl./s ze wszystkich kamer. Samsung Techwin stworzył algorytm kompresji Walet pozwalający na zapis dobrej jakości klatki ze średnią wielkością 5 KB. Wbudowany system rejestracji tekstu na obrazie POS/ATM; rozbudowa archiwum do 10 TB; do rejestratora można podłączyć 4 macierze dyskowe o maksymalnej pojemności każdej z nich 2,5 TB (10 dysków 250 MB); backup: na dysku twardym, CD/RW, Pendrive (USB driver), urządzeniach zewnętrznych z portem IEEE-1394; sterowanie kamerami speed dome. Potężny system zarządzania przez sieć (Integrated Management Solution). Oprogramowanie z licencją IMS bez ograniczeń. Zarządzanie z jednego komputera 32 rejestratorami SVR-1630 i obsługa nawet 512 kamer. Podgląd na żywo, odtwarzanie zdarzeń, backup oraz konfiguracja systemu może odbywać się w jednym czasie bez wyłączania zapisu. SVR-440 jest 4-kanałowym cyfrowym rejestratorem triplex: wyświetlanie obrazu na żywo, nagrywanie 100 kl./s ze wszystkich kamer. Algorytm kompresji MPEG4 umożliwia zapis archiwum na dysku 120 GB do 30 dni. Backup na nośniku Pendrive; możliwość sterowania kamerami speed dome (RS-485/422). Rejestrator jest w wersji sieciowej, co pozwala na zdalne prowadzenie monitoringu oraz konfigurację systemu. Oprogramowanie umożliwia zarządzanie z jednego komputera nawet 9 rejestratorami SVR440 i obsługę do 36 kamer. 4 kanały audio pozwalają na zapis nagrania dla każdej kamery niezależnie. C&C Partners Telecom • www.samsungcctv.ccpartners.pl • cctv@ccpartners.pl • (65) 525 55 00 DSR-5016P Rejestrator SANYO jest najwyższej klasy urządzeniem o budowie modułowej. Podstawową obudowę zawierającą układ multipleksująco-kodujący można uzupełnić o dodatkowy moduł napędu DVD i moduł dysków dodatkowych. Sumaryczna, maksymalna pojemność obsługiwanych dysków wynosi 12 TB. Zaawansowany kontroler dysków twardych umożliwia podział ich struktury na 3 strefy: zapisu, alarmową i archiwizacji. Zapis obrazu bazujący na kompresji JPEG-2000 realizowany jest w rozdzielczości 520 linii. Urządzenie wyposażono w dwa niezależne wyjścia monitorowe i wbudowany system sterowania telemetrycznego kamerami po kablu koncentrycznym. Rejestracja odbywa się w trybie ciągłym, prograS.P.S. Trading • www.aper.com.pl • info@aper.com • (22) 518-31-55 INFO-CAM • www.infocam.com.pl • handlowy@infocam.com.pl • (24) 266 97 13 M4-1600D1 Dla najbardziej wymagających klientów firma SecuMaster stworzyła pracujący w czasie rzeczywistym 16-kanałowy rejestrator obrazu i dźwięku. Urządzenie wyświetla i nagrywa obraz i dźwięk z prędkością 400 kl./s w kompresji MPEG-4/ Part10 przy zachowaniu rozdzielczości D1 (704 x 576). Tryb pracy pentaplex pozwala na jednoczesny zapis 16 kanałów wideo i audio, odtwarzanie nagrań, pracę w sieci, tworzenie kopii zapasowych oraz zmianę ustawień (również przez LAN). Dzięki sprzętowej kompresji obrazu MPEG-4 uzyskano bardzo dobry stosunek jakości klatki do jej wielkości. W najlepszej jakości zapisu rozmiar klatki wynosi zaledwie 4,5 kB, co umożliwia podgląd przez sieć lokalną lub Internet w czasie rzeczywimowanym lub alarmowym (alarm wymuszony lub detekcja) uwzględniając również zapis prealarmowy oraz opcję zapisu w trybie mirror. Urządzenie wyposażono w pokrętło sterujące Jog&Shuttle, dodatkowe wyjścia audio i wideo na panelu przednim, wbudowane gniazdo sieciowe LAN i gniazdo CF2 dla Compact Flash oraz gniazdo USB. Na panelu tylnym przewidziano miejsca na zainstalowanie opcjonalnego kontrolera SCSI. W zestawie załączone jest też oprogramowanie sieciowe VA-SW5000. stym. Algorytm detekcji ruchu pozwala na ustawienie czułości w zakresie od 0 do 99, oraz konfigurację 192 pól detekcji dla każdej kamery. Programową detekcję ruchu można zastąpić poprzez zewnętrzne czujniki podłączone do 16 wejść alarmowych. Ustawienia można zmieniać z przycisków na panelu lub pilocie, jak również przez sieć - w tym samym czasie. Można również sterować rejestratorem lub grupą (do 64) za pomocą dołączanej klawiatury. Dostęp do jego funkcji ograniczany jest przez 3 poziomy haseł. Przez sieć można odbierać sygnały z kamer i mikrofonów w czasie rzeczywistym, przeszukiwać i odtwarzać nagrania, zdalnie rejestrować i archiwizować pliki (dostępne dla wybranych użytkowników). Aplikacja umożliwia pełne zarządzanie wieloma rejestratorami jednocześnie. 78 www.twierdza.info Przegląd najnowszych cyfrowych rejestratorów wideo 78 www.twierdza.info www.twierdza.info 79 SISTORE AX SISTORE AX 4: 4-wejściowy cyfrowy rejestrator wizji, duplex, 100 kl./s, wbudowany dysk 120 GB (ponad miesięczny zapis obrazu: jakość high 5 kl./s), możliwość wbudowania dodatkowego dysku wewn. 250 GB. 4-kanałowy zapis fonii, wpisywanie w obraz tekstu z bankomatu lub kasy. Możliwość dołączenia monitorów z wejściami CVBS, S-VHS lub VGA. SISTORE AX 9 /AX 16: 9- lub 16-wejściowy cyfrowy rejestrator wizji, duplex, 50 kl./s, wbudowany dysk 250 GB (blisko miesięczny zapis obrazu: jakość high 15 kl./s), możliwość wbudowania dodatkowego dysku wewn. 400 GB, dostępna wersja 2 x 400 GB,1-kanałowy zapis fonii, dwa wyjścia monitorowe: główne (CVBS i S-VHS) i pomocnicze. Wspólne cechy SISTORE AX są następujące. Siemens sp. z o.o., Building Technologies, FSP • www.sbt.siemens.pl • pawel.utrata@siemens.com • (22) 870 87 75 KPD 801 Rejestrator KPD 801 TRIPLEX to nowoczesne urządzenie rejestrujące obraz z 8 kamer. Zapis odbywa się na dysku twardym bez limitu jego wielkości. Rejestrator posiada wbudowaną nagrywarkę CD-RW oraz port USB. Rejestratorem można sterować z panela frontowego lub pilotem IR. Prędkość i jakość nagrywania jest ustawiana dla wszystkich kamer jednocześnie. Osiem prędkości nagrywania, jakość nagrywania w sześciu poziomach. Maksymalna prędkość nagrywania 50 kl./s. Sterowanie kamerami obrotowymi w protokołach: Pelco-P, Pelco-D, LG, Dongyang, COP-1, COP-2. Urządzenie posiada funkcję zoomu cyfrowego x 2, dowolnie wybranego fragmentu obrazu. Grupa Zejler • www.systemy-zabezpieczen.pl • biuro@systemy-zabezpieczen.pl • (32) 383 19 39 TAYAMA POLSKA • www.tayama.com.pl • biuro@tayama.com.pl • (32) 258 22 89 CPD507 Nowoczesny rejestrator cyfrowy triplex 16-kanałowy nagrywa i odświeża obrazy z szybkością 100 kl./s (6 kl./s dla każdej kamery w systemie PAL). Nagrywanie w formacie MPEG4. Wewnętrzne dyski twarde (opcja) o pojemności 2 x 400 GB oraz opcjonalnie możliwość podłączenia 12 macierzy dyskowych 3 x 400 GB każda. Umożliwia jednoczesne nagrywanie, odtwarzanie i przekaz obrazów po sieci, Internecie. Najwyższa rozdzielczość wynosi 720 x 576 pikseli dla systemu PAL. Podział ekranu 1, 4, 9, 16. Port RS-485 do sterowania kamerami obrotowymi PTZ poprzez protokół PELCO-D. Archiwizacja na zewnętrznym nośniku Pen Drive USB, detekcja ruchu, 16 wejść alarmowych oraz 1 wyjście, prealarm, zabezpieczenie nagrań znakiem wodnym, dwa poziomy zabezpieczeń przed niepożądanym dostępem, kontrola Hot Point, zoom cyfrowy x 2, detekcja utraty obrazu, RETR (zdalne nagrywanie zdarzeń). Zasilanie z zasilacza DC 19 V. Niewielkie wymiary (432 x 90 x 326 mm), waga 3,9 kg oraz estetycznie wykonana obudowa sprawiają, iż rejestrator można ustawić praktycznie w każdym wnętrzu (mieszkanie, biuro itp.). Różnorodne tryby nagrywania: rejestracja czasowa oraz zdarzeniowa (możliwy 5-minutowy zapis „prealarmowy”); tryb zapisu każdej z kamer może być indywidualnie zaprogramowany (jakość, gęstość zapisu, harmonogram czasowy, zapis czasowy lub zdarzeniowy). Zdalny dostęp: transmisja wizji przez sieci telekomunikacyjne różnych typów; oprogramowanie zdalnego dostępu umożliwia użytkownikowi nawiązanie dupleksowej łączności poprzez sieć IP z maks. 16 zdalnymi urządzeniami jednocześnie. Bezpieczeństwo zarejestrowanych obrazów: kodowanie zapewnia skuteczną ochronę przenoszonych danych przed zmanipulowaniem. Wizyjne połączenie alarmowe: w przypadku wystąpienia zdarzenia alarmowego rejestrator może automatycznie nawiązać łączność z „Centrum Monitoringu” i przekazać wizję z obiektu nadzorowanego. www.twierdza.info 79 80 www.twierdza.info www.twierdza.info 80 www.twierdza.info 81 Seria UDR Seria cyfrowych rejestratorów UDR fi rmy UNIMO to trzy w pełni niezależne urządzenia UDR-204, UDR-208, UDR-216 odznaczające się wysokim standardem wykonania, zarówno od strony sprzętowej jak i programowej. Doskonała jakość obrazu zapisywanego w kompresji MPEG-2, różnorodne możliwości zrzutu danych (CD-RW, DVD-RW, USB 2.0), zaawansowane oprogramowanie sieciowe, umożliwiające pełną zdalną administrację, to tylko niektóre z zalet rejestratorów z tej rodziny. Jeśli dodać do tego pracę w trybie QUADPLEX, dzięki której, bez przerywania zapisu użytkownik może wykonywać do trzech innych czynności jednocześnie oraz łatwe i wygodne przeglądanie zapisanych plików z dynamicznym przyśpieszaniem lub zwalnianiem prędkości odtwarzania – otrzymujemy pewny, stabilny i funkcjonalny produkt dla bardzo wymagających klientów. MERX • www.merx.com.pl • biuro@merx.com.pl • (18) 443 86 60-64 SERIA 1091 Rodzinę rejestratorów serii 1091/640 i 1091/650 tworzą modele 4-, 8- i 16-kanałowe. Urządzenia cechuje wysoka jakość obrazu zarówno wyświetlanego, jak i zarejestrowanego. Łączą bardzo dobre parametry techniczne ze stosunkowo niską ceną. Wszystkie jednostki wyświetlają obraz w trybie na żywo z pełną rozdzielczością systemu PAL. Wyróżniają je także ciekawe cechy funkcjonalne. Dzięki dołączonemu oprogramowaniu, możliwy jest odczyt nagrań pod systemem Windows, bezpośrednio z dysku wyjętego z rejestratora. Rejestratory 8- i 16-kanałowe wyposażone są w napęd CD-RW pozwalający na łatwą archiwizację zapisanych danych. Dodatkowo wszystMIWI-URMET • www.miwiurmet.com.pl • miwi@miwiurmet.com.pl • (42) 616 21 00 MIWI-URMET • www.miwiurmet.com.pl • miwi@miwiurmet.com.pl • (42) 616 21 00 SERIA 1090 Urządzenia 1090/016-DVD oraz 1090/019-DVD przeznaczone są do pracy w systemach o wysokim stopniu ochrony. Rejestracja z pełną rozdzielczością 720 x 576 pikseli pozwala na zapis materiału wideo z bardzo wysoką jakością. Przy rejestracji w rozdzielczości 720 x 288 rejestrator potrafi utrzymać pełną prędkość zapisu 100 kl./s. Materiał pozwala na jednoznaczną identyfi kację osób i innych obserwowanych obiektów. Rejestratory wyposażone są w napęd DVD-RW, który pozwala na łatwą i szybką archiwizację nawet dłuższych sekwencji wideo. Rejestracja na dyskach (max. 4 x 400 GB) może być prowadzona w sposób ciągły, zgodnie z terminarzem lub wywołana detekcją ruchu. Rejestratory serii 1090 mają funkcję sterowania kie modele posiadają wbudowany port USB umożliwiający szybką archiwizację materiału. Rejestratory 8- i 16-kanałowe mają funkcję sterowania głowicami PTZ i możliwość podłączenia zdalnej klawiatury. Harmonogram zapisu pozwala na określenie niezależnych ustawień dla dni roboczych oraz świąt. 4 poziomy kompresji oraz ustawienia liczby zapisywanych klatek zapewniają efektywne wykorzystanie przestrzeni dyskowej. Urządzenia posiadają funkcję zwiększenia prędkości rejestracji obrazu w przypadku wykrycia ruchu lub zadziałania zewnętrznego sensora. głowicami PTZ i podłączenia zdalnej klawiatury. Opcjonalnie dostępny jest moduł do rejestracji 4 kanałów audio. Administrator systemu ma możliwość skonfi gurowania szybkości rejestracji dla kolejnych kamer podłączonych do rejestratora. Zaawansowany harmonogram zapisu pozwala na określenie szczegółowego trybu rejestracji dla każdej kamery z osobna. Dedykowany program sieciowy pozwala na jednoczesne zarządzanie nawet 50 rejestratorami i zdalny podgląd obrazów ze 100 kamer jednocześnie. 80 www.twierdza.info Przegląd najnowszych cyfrowych rejestratorów wideo 80 www.twierdza.info www.twierdza.info 81 VG 7716 VG 77XX to seria urządzeń na cztery, dziewięć i szesnaście kamer opartych na najnowszych osiągnięciach cyfrowego monitoringu, a przy tym niedrogich. Główną cechą charakteryzującą tę serię jest kompresja zapisu JPEG 2000 o pięciokrotnie mniejszej objętości zapisu od tradycyjnego JPEG. Wyświetlanie live 720 x 576, zapis obrazów z prędkością do 200 kl./s, znak wodny, regulacja prędkości i jakości nagrań, możliwość odtwarzania plików w komputerze klasy PC, darmowe oprogramowanie. Szybki dostęp do zapisanego materiału z określeniem daty, czasu, zdarzenia alarmowego. GV Polska • www.gvpolska.com.pl • biuro@gvpolska.com.pl • (71) 361 66 23, (18) 444 35 38 VS-DVR: ochrona obiektów rozproszonych z monitoringiem lokalnym Rejestratory VS-DVR i VS-PeCo to urządzenia hiszpańskiej fi rmy VideoSafe. Aby maksymalnie zwiększyć niezawodność system operacyjny (Linux) oraz pliki konfi guracyjne zostały umieszczone na karcie Compact Flash. Na twardych dyskach przechowywane są tylko pliki z zarejestrowanymi obrazami. Potencjalna awaria twardego dysku nie czyni rejestratora bezużytecznym, użytkownik dalej ma dostęp do podglądu obrazów na żywo oraz do funkcji administracyjnych. VS-DVR oferuje jednocześnie pracę zdalną (transmisja) i lokalną (monitor VGA oraz dwa monitory CCTV). Tryb pracy „quadplex” umożliwia jednoczesne wyświetlanie, nagrywanie, odtwarzanie i transmisję obrazów. Przy lokalnym podglądzie na żywo obrazy wyświetlane są w czasie rzeczywistym (25 kl./s z każdej kamery). Bardzo długi czas archiwizacji osiągnięto przez wykorzystanie do zapisu kompresji MPEG. Wpływa to również na dużą szybkość transmisji obrazu nawet przez łącza wąskopasmowe, co w połączeniu z obsługą DNS-u z dynamicznie przydzielanym adresem IP (DDNS) idealnie predysponuje te rejestratory do zastosowania w połączeniu z Neostradą. Rejestrator VS-PeCo (People Counter) posiada dodatkowo funkcję zliczania osób. Umożliwia liczenie osób wchodzących/ wychodzących przez kamerę umieszczoną bezpośrednio nad wybranym przejściem. Dołączone oprogramowanie umożliwia późniejszą obróbkę statystyczną danych zgromadzonych przez wszystkie rejestratory pracujące w obiekcie. ARPOL • www.arpol.pl • info@arpol.pl • (061) 846 21 00 Rozbudowana detekcja ruchu, harmonogram zapisu dla dnia i nocy, 7 programowalnych trybów zapisu. Praca w sieci: pełne zarządzanie, w tym zdalna archiwizacja. Zgrywanie materiału na komputer lokalny, upgrade oprogramowania i ustawień po sieci. Oddzielny system zasilania dla dysków twardych, pokrętło Jog Shuttle, wyjście S-Video oraz VGA. Możliwość podłączenia klawiatury zewnętrznej, sterowanie głowicami PTZ. Łatwa obsługa – menu w języku polskim. Kontrola dostępu oparta na algorytmie haseł systemowych. www.twierdza.info 81 Nasz przegląd, podobnie jak poprzednie, jest bardziej porównaniem niż klasyfi kacją czy testem mającym na celu wyłonienie najlepszego produktu. Przedstawia aktualną ofertę rynku i najważniejsze parametry urządzeń. Postawiliśmy sobie zadanie ułatwienia instalatorom i projektantom – w czasach, gdy rosnąca liczba superofert, zachęcających promocjami oraz ekstraparametrami, może przyprawić o ból głowy – wyboru właściwego urządzenia. A jest tych urządzeń na rynku naprawdę niemało. Według niektórych azjatyckich źródeł, na światowym rynku działa około tysiąc producentów DVR oferujących mniej więcej sześć tysięcy urządzeń. Nasz rynek też nie jest ubogi. Mamy w Polsce bardzo dużo niewielkich fi rm – bezpośrednich importerów, którzy (choćby ze względu na koszty i ryzyko błędu) bacznie śledzą światowy rynek producentów DVR, wybierając z ich oferty tylko najlepsze i najbardziej niezawodne produkty. Przetestowane na wszystkie sposoby, trafi ają do ich oferty handlowej. Polecamy zapoznanie się z ofertą bezpośrednio u sprzedawcy, gdzie można liczyć na fachową pomoc i ewentualny test wybranego modelu urządzenia, najlepiej w konfi guracji z innymi elementami systemu, które zamierzamy wykorzystać.
SZKOLENIA | Szkolenia dla firm | Szkolenia wewnętrzne | atak socjotechniczny | audyt socjotechniczny | bezpieczeństwo biznesu | inwigilacja | inżynieria społeczna | język ciała | język gestów | kłamstwo | komunikacja niewerbalna | kontrwywiad | metody przesłuchań | metody rozpoznawania kłamstwa | metody socjotechniczne | mikroekspersja | mikrogrymasy | mimika twarzy | mowa ciała | mowa ciała kłamcy | narzędzia manipulacji | narzędzia socjotechniczne | sposoby warunkowania zachowań | sposoby wywierania wpływu | narzędzia warunkowania zachowań | narzędzia wywierania wpływu | nauka kłamania | negocjacje | ocena lojalności pracowników | ochrona informacji | ochrona kontrinwigilacyjna | ochrona własności przemysłowej | pozyskiwanie informacji | przygotowanie do przesłuchania | psychologia | psychologia biznesu | psychologia kłamstwa | psychomanipulacje | rozmowa wyjaśniająca | rozpoznanie kłamstwa | skuteczne kłamstwo | socjotechnika | socjotechnika kłamstwa | sposoby manipulacji | symptomy kłamstwa | szkolenia | szkolenia dla firm | szkolenia psychologia | szkolenia wewnętrzne | szkolenie atak socjotechniczny | szkolenie bezpieczeństwo | szkolenie inżynieria społeczna | szkolenie język ciała | szkolenie kłamstwo | szkolenie manipulacje | szkolenie metody przesłuchań | szkolenie metody rozpoznawania kłamstwa | szkolenie metody socjotechniczne | szkolenie narzędzia manipulacji | szkolenie ochrona informacji | szkolenie pozyskiwanie informacji | szkolenie rozmowa wyjaśniająca | szkolenie rozpoznanie kłamstwa | szkolenie socjotechnika | szkolenie sposoby manipulacji | szkolenie szpiegostwo | szkolenie szpiegostwo gospodarcze | szkolenie szpiegostwo przemysłowe | szkolenie techniki manipulacji | szkolenie techniki przesłuchań | szkolenie wywiad gospodarczy | szkolenie zagrożenia socjotechniczne | szpiegostwo | szpiegostwo gospodarcze | szpiegostwo przemysłowe | tajemnica przedsiębiorcy | techniki manipulacji | techniki przesłuchań | warunkowanie zachowań | wywiad gospodarczy | wywieranie wpływu | zabezpieczanie spotkań | zabezpieczenie przed podsłuchem | zagrożenia socjotechniczne | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi | szkolenia ocena wiarygodności | szkolenia ocena wiarygodności osób | szkolenia ocena wiarygodności zeznań | szkolenia ocena wiarygodności wypowiedzi | socjotechnika | inżynieria społeczna | techniki manipulacji | wywieranie wpływu | warunkowanie zachowań | szkolenia socjotechnika | psychologia | psychotechnika | nlp | nls | manipulacje | mowa ciała | język ciała | mediacje | mediator | negocjacje | negocjator | język gestów | komunikacja niewerbalna | kreacja wizerunku | psychomanipulacje | sprzedaż perswazyjna | wywieranie wpływu | narzędzia manipulacji | narzędzia socjotechniczne | narzędzia wywierania wpływu | narzędzia warunkowania zachowań | atak socjotechniczny | ochrona informacji | pozyskiwanie informacji | metody socjotechniczne | sposoby manipulacji | szkolenia techniki manipulacji | zagrożenia socjotechniczne | kłamstwo | rozpoznanie kłamstwa | symptomy kłamstwa | mimika twarzy | techniki przesłuchań | metody przesłuchań | rozmowy wyjaśniające | psychologia kłamstwa | szkolenie kłamstwo | mowa ciała kłamcy | socjotechnika kłamstwa | skuteczne kłamstwo | nauka kłamania | wiarygodne kłamstwo | metody rozpoznawania kłamstwa | rozpoznać kłamstwo | audyt socjotechniczny | psychologia biznesu | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi | kłamstwo | rozpoznanie kłamstwa | ujawnianie kłamstwa | badanie kłamstwa | symptomy kłamstwa | mimika twarzy | mikroekspersja | nieszczerość | prawdomówność | techniki przesłuchań | metody przesłuchań | cechy kłamstwa | rodzaje kłamstwa | rozmowy wyjaśniające | mimika kłamcy | wykrywanie kłamstwa | rozmowa wyjaśniająca | psychologia kłamstwa | motywy kłamstwa | przyczyny kłamstwa | kłamanie | dochodzenie prawdy | mikromimika twarzy | poradnik kłamstwa | szkolenie kłamstwo | mowa ciała kłamcy | socjotechnika kłamstwa | skuteczne kłamstwo | nauka kłamania | jak kłamać | wiarygodne kłamstwo | mikrogrymasy | emocje twarzy | kłamstwo celowe | białe kłamstwo | magia kłamstwa | metody rozpoznawania kłamstwa | anatomia kłamstwa | poznać kłamstwo | rozpoznać kłamstwo | oszustwo | wariograf | wykrywacz kłamstw | poligraf | detektor kłamstwa | przygotowanie do przesłuchania | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi | grafolog | psychografolog | weryfikacja podpisów | autentyczność podpisu | sprawdzenie podpisu | pismo ręczne | rękopis | podpis | grafologia | usługi grafologiczne | sprawdzenie autentyczności podpisu | analiza pisma | badanie pisma | ekspertyza pisma | ekspertyza grafologiczna | ekspertyza podpisu | psychografologia | opinia grafologiczna | badanie grafologiczne | biegły grafolog | cechy pisma | detektyw | usługi detektywistyczne | agencja detektywistyczna | prywatny detektyw | licencjonowany detektyw | detektyw korporacyjny | wywiad gospodarczy | szpiegostwo gospodarcze | ochrona kontrinwigilacyjna | techniki przesłuchań | bezpieczeństwo biznesu | przygotowanie do przesłuchań policyjnych | metody przesłuchań | szpiegostwo gospodarcze | socjotechnika | zagrożenia socjotechniczne | szpiegostwo przemysłowe | ochrona własności przemysłowej | tajemnica przedsiębiorcy | inwigilacja | szpiegostwo | kontrwywiad | zabezpieczanie spotkań | zabezpieczenie przed podsłuchem | ocena lojalności pracowników | wykrywanie kłamstw | wariograf | wykrywacz kłamstw | poligraf | detektor kłamstwa | sprawdzanie uczciwości pracowników | kontrola zwolnień lekarskich | kontrola pracowników na L4 | kontrola pracowników na zwolnieniu | zabezpieczenia kontrinwigilacyjne | ocena wiarygodności | ocena wiarygodności osób | ocena wiarygodności zeznań | ocena wiarygodności wypowiedzi |
Jakie opłaty urzędowe wiążą się z ochroną własnej marki? Podstawowa opłata za zgłoszenie znaku towarowego (nazwy lub logo firmy lub produktu) to kwota od 450 złotych. Dokładne wyliczenie wysokości opłat urzędowych możliwe jest dopiero po przygotowaniu dokumentacji gdyż ich wysokość jest uzależniona od ilości klas towarowych lub usługowych wg. klasyfikacji nicejskiej do których będzie się odnosił znak. Z reguły firmy o ściśle sprofilowanej działalności (mały zakres rodzajów asortymentu) mieszczą się w opłacie podstawowej lub nieznacznie wyższej. Zawsze pracując z klientem staramy się optymalizować tą opłatę tak aby z jednej strony zapewnić klientowi maksymalną ochronę w przyszłości a jednocześnie, z drugiej strony utrzymać opłatę na możliwie jak najniższym poziomie. Szczególnie mając na uwadze fakt, że sposób przygotowania dokumentacji "dzisiaj" nie tylko przełozy się na wyskość bieżącej opłaty zgłoszeniowej ale będzie przekładał się w przyszłości na wysokość opłat okresowych związanych z utrzymaniem prawa ochronnego na znak towarowy, gdyż ich wysokość jest także uzależniona od ilości klas towarowych występujących w zgłoszeniu. Zawsze to klient ostatecznie decyduje na jaki będzie zakres zgłoszenia a co za tym idzie jaka będzie ilość klas i jakiej wysokości opłata urzędowa będzie się z tym wiązała. To zawsze suwerenna decyzja klienta. My jedynie doradzamy, pokazujemy możliwości i ewentualne konsekwencje. Jeśli życzeniem klienta jest nieprzekroczenie opłaty minimalnej lub innej określonej kwoty, wówczas staramy się tak przygotować dokumentację aby opłata nie wyniosła więcej niż wskazana kwota. Obecnie wartości opłat urzędowych związanych ze zgłoszeniem znaku towarowego reguluje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 września 2016 r. w sprawie opłat związanych z ochroną wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych. Wg. tego rozporządzenia podstawowe opłaty związane ze zgłoszeniem i ochroną znaków towarowych są następujące:
Pożądanym zmianom społecznym, do których należy zaliczyć transformację ustrojową w Polsce zapoczątkowaną wydarzeniami 1989 r., z reguły towarzyszy wiara w postęp moralny i obyczajowy, ufność w prospołeczne nastawienie polityków i większą harmonię stosunków międzyludzkich. To optymistyczne zwrócenie się ku przyszłości, które wydaje się następstwem rozległych przemian społecznych, trwa na ogół krótko. Wczorajsze optymistyczne prognozy okazują się naiwnymi, w większej części niespełnionymi przewidywaniami, a nadzieje i oczekiwa­nia nie stają się siłą sprawczą procesu historycznego i nie powodują przyspieszenia biegu dziejów (accélération de l'histoire). Nazbyt też późno przypominamy sobie przestrogę Karla Poppera, że nie jesteśmy w stanie już dzisiaj trafnie przewidywać tego, co będziemy wiedzieć dopiero jutro.
U progu transformacji nikt nie sądził, że przestępczość zarejestrowana wzrośnie w Polsce w ciągu dziesięciu lat niemal 2,5 raza, do 1 266 910 przestępstw w 2000 r., a jej wskaźnik na 100 tys. ludności wydatnie przekroczy 3 tys. Nikt nie przewidywał, że liczba rozbojów wzrośnie trzykrotnie i nasilą się przestępstwa o charakterze agresywnym, niezwykle brutalne i sadystyczne. Co więcej, nie słyszało się głosów przestrzegają­cych przed terroryzmem kryminalnym i mafijnymi układami łączącymi wielki biznes z wielką polityką. Najwięksi pesymiści zapewne nie sądzili, że wykrywalność przestępstw w III RP gwałtownie się zmniejszy, a korupcja stanie się w Polsce na przełomie stuleci plagą społeczną numer jeden (w latach 70. taką plagą był alkoholizm, a latach 80. narkomania). To głównie za sprawą wszechogarniającej korupcji straty w obrocie gospodarczym są wielokrotnie większe niż te, które powoduje przestęp­czość pospolita.
Żadne inne zjawisko nie wzbudza współcześnie w Polsce i innych krajach tak szerokiego rezonansu społecznego jak korupcja. Parlamenty, elity polityczne, media, organizacje rządowe i pozarządowe oraz opinia publiczna traktują korupcję i towarzyszącą jej przestępczość zorganizowa­

ną, której najskrajniejszą postacią jest międzynarodowy terroryzm, jako najpoważniejsze zagrożenie dla rozwoju społecznego i gospodarczego oraz stosunków międzyludzkich.
Nie ulega także wątpliwości, że nasilająca się korupcja nie tylko narusza zaufanie do prawa i władz państwowych, lecz także podraża koszty towarów, usług i transakcji handlowych, powoduje brak poczucia bezpieczeństwa u obywateli, dewastuje podstawowe zasady moralne - uczciwość, lojalność i odpowiedzialność, a tym samym niszczy podstawową tkankę społeczeństwa obywatelskiego.
2. Cechy i formy korupcji
Korupcja należy niewątpliwie do zjawisk niezwykle złożonych i wielopostaciowych. W najszerszym rozumieniu korupcją jest przywłasz­czenie zasobów publicznych (dóbr, świadczeń, usług) lub takie nimi dysponowanie, aby bezprawnie uzyskać osobistą korzyść. Przekupstwo, sprzedajność, płatna protekcja, nepotyzm, nieuczciwe pośrednictwo i wykorzystywanie zajmowanego stanowiska dla osobistych (rodzinnych, koleżeńskich) celów to najczęstsze współcześnie działania korupcyjne.
Polski kodeks karny do przestępstw przeciwko działalności instytucji państwowych i samorządu terytorialnego zalicza: sprzedajność urzędniczą (przyjęcie łapówki), opłatę protekcyjną (wręczenie łapówki), nadużycie służbowe, poświadczenie nieprawdy, nadużycie zaufania, czerpanie korzyści z „prania pieniędzy", udaremnianie i utrudnianie przetargu.
Nie jest więc uzasadnione - ani według kryteriów prawnych, ani socjologicznych - utożsamianie korupcji li tylko z łapownictwem (biernym i czynnym) i płatną protekcją.
Najbardziej typowymi cechami korupcji są:
1)  powszechność - odkąd wyodrębniona została sfera spraw publicz­nych korupcja występuje we wszystkich systemach politycznych i gospo­darczych;
2)  entropia - korupcja rozprzestrzenia się - na podobieństwo tkanki nowotworowej - na dziedziny, które wcześniej nie były nią zainfekowane;
3)  rynkowość - cena korupcyjnych transakcji jest wypadkową podaży i popytu na zawłaszczane zasoby publiczne;
4)    interakcyjność - partnerami korupcyjnej transakcji są zawsze
„dawcy" jakichś zasobów publicznych i ich „biorcy". Zazwyczaj kieruje
nimi motywacja osiągnięcia maksymalnych osobistych korzyści i wspólne
dążenie do zminimalizowania ryzyka, że zawarta transakcja korupcyjna
zostanie ujawniona.

Do głównych form korupcji zalicza się: korupcję urzędniczą, korupcję gospodarczą (komercyjną) i korupcję polityczną. Ta ostatnia jest w Polsce najsłabiej rozeznana i opisana. Najczęściej wskazuje się, że źródłem korupcji politycznej w polskich warunkach jest sponsorowanie (czytaj: finansowanie) partii politycznych i ich kampanii wyborczych przez ludzi biznesu. Za pomocą owego szczególnego sponsoringu, w którego uprawianiu pośredniczą firmy tzw. doradztwa strategicznego, duży i wielki biznes wpływa na działania i decyzje podejmowane przez polityków w parlamencie i w samorządach lokalnych. W 2000 r. o powszechności takich praktyk było przekonanych 2/3 Polaków (Finansowanie CBOS
2000).
Prawny zakaz finansowania partii politycznych przez biznes niewątpli­wie ograniczyłby możliwości legalnego korumpowania polityków. Za takim zakazem opowiada się co drugi respondent. Również połowa Pola­ków (53%) zgodziłaby się przeznaczyć ze swoich dochodów złotówkę rocznie na rzecz funkcjonowania partii politycznych, by w ten sposób przeciwdziałać korupcji (Finansowanie... , CBOS 2000).
Brak prawnej regulacji lobbingu także sprzyja korupcji politycznej. Jeśli przedstawiciele organów ustawodawczych i władzy wykonawczej (rządu) są pod stałym naciskiem różnych grup interesu lub sami szukają z nimi kontaktów, to brak jakichkolwiek ograniczeń tych interakcji częstokroć skłania do nawiązywania korupcyjnych porozumień. Z badań Instytutu Studiów Politycznych PAN wynika, że połowa podejmowanych prób lobbingu kończy się sukcesem, a jego najczęściej stosowanymi formami są: wykorzystywanie powiązań towarzysko-osobistych i dostarczanie decydentom „cennych" informacji (Wasilewski 1997).
3. Częstotliwość i stabilizacja powiązań korupcyjnych
Częstotliwość korupcyjnych interakcji jest tym większa, im bardziej wartość korupcyjnych transakcji (tj. uzyskiwana korzyść) przewyższa spodziewane koszty (tj. koszty ujawnienia korupcji, jej osądzenia i skazania sprawców).
Koszty korupcyjnych transakcji wydają się współcześnie w Polsce niewielkie, mimo że w ostatnich kilku latach co najmniej pięciu ministrów straciło posady w atmosferze podejrzeń o tolerowanie korupcji lub współudział w niej. Zdymisjonowali zostali m.in.: l) minister współpracy gospodarczej z zagranicą, z którego inicjatywy powstawały spółki tzw. „trójkąta gwarancyjnego", w które Skarb Państwa zainwestował ponad pół miliarda złotych i utracił nad nimi kontrolę; 2) minister sportu, który był

podejrzewany o związki z mafią; 3) minister rolnictwa, który wspierał państwowymi dotacjami związane z nim firmy prywatne; 4) minister przemysłu i handlu, którego obwiniono o przekroczenie kompetencji w transakcjach międzynarodowych związanych z rurociągiem gazowym; 5) minister łączności, któremu zarzucono tolerowanie nieprawidłowości w procedurach przetargowych i nadużycia w jednej z agencji państwo­wych. Do tej listy można dodać posła, przewodniczącego sejmowej Komisji Finansów Publicznych, którego kancelaria prawnicza doradzała, jak unikać płacenia podatku VAT; wojewodę, w którego otoczeniu przez kilka lat funkcjonował układ urzędników i biznesmenów kontrolujący wojewódzki rynek nieruchomości i zamówień publicznych; prezesa PZU Życie podejrzanego o narażenie firmy, którą kierował, na wielomilionowe straty oraz wielu innych wysokich urzędników, prezesów, szefów państwowych funduszy i agencji, którzy musieli opuścić zajmowane stanowiska, lecz - w większości wypadków - nie dosięgły ich i chyba nigdy nie dosięgną sankcje prawne.
Stabilizacja korupcyjnych powiązań, układów i porozumień następuje zwłaszcza wtedy, kiedy „dawcy" (dysponenci) zasobów publicznych i ich prywatni „biorcy" (a właściwie „zaborcy") uzyskują duże korzyści i mają zarazem duże poczucie bezpieczeństwa. Tworzą się wówczas „piramidy" korupcyjne": te same osoby są zarazem „dawcami", jak i „biorcami" zasobów publicznych. Przykłady przytoczone wyżej są dobrą ilustracją tego zjawiska.
4. Dawne i współczesne czynniki korupcjogenne
Zmiana ustrojowa w Polsce spowodowała, że straciły na znaczeniu takie czynniki stymulujące korupcję, jak: permanentny brak równowagi rynkowej, brak jawności życia publicznego i nieefektywność procedur kontrolnych, pojawiły się natomiast nowe uwarunkowania i formy korupcji związane z otwarciem granic, kształtowaniem się wolnego rynku, prywatyzacją oraz kryzysem prawa i wymiaru sprawiedliwości.
Ukształtowanie się sieci korupcyjnych porozumień było możliwe dlatego, że do połowy 1991 r. brakowało w Polsce przepisów karnych regulujących różne przejawy naruszania rzetelności obrotu gospodarczego, manipulowania subwencjami i kredytami, działania na szkodę wierzycieli, fałszerstw bankowych, podatkowych i kredytowych. Na skutek coraz silniejszych związków szarej sfery biznesu i polityki sieć korupcyjnych powiązań stale się poszerzała i utrwalała i obecnie jest elementem instytucjonalnej struktury państwa. Jak twierdzi Antoni Z. Kamiński „(... )

pokomunistyczna prywatyzacja wiązała się z działaniami w najlepszym przypadku mieszczącymi się na granicy prawa, w najgorszym - mającymi zdecydowanie charakter przestępczy. Stąd tworzenie się układów wiążących polityków i urzędników państwowych ze zwykłymi przestępca­mi, często wywodzącymi się z byłych służb specjalnych. Zjawisko to pojawiło się, chociaż w różnej skali, we wszystkich krajach pokomunisty­cznych. Trwałym produktem tych tendencji jest zatarcie granicy między sferą prywatną i sferą publiczną. Z jednej strony, ludzie idą do polityki lub do administracji publicznej w nadziei zrobienia pieniędzy, a zatem polityka jawi się im jako swoisty biznes; z drugiej, ludzie biznesu wiążą się z politykami i urzędnikami publicznymi, by dzięki tym nieformalnym układom czerpać korzyści z zamówień publicznych, wpływać na kształt prawa lub jego wdrożenie. W ten sposób prywatyzacja, prowadzona w warunkach słabości instytucji państwa, musi prowadzić do korupcji życia publicznego" (Kamiński 2001:40-41).
W pierwszych latach po zmianie ustrojowej zachętą do nawiązywania korupcyjnych transakcji i porozumień były również takie zjawiska, jak: tolerowanie braków w sprawozdawczości urzędów, prowadzenie przez nie niejasnych i niepełnych ewidencji, zawieranie umów bez pisemnego poświadczenia, nieefektywny nadzór nad pracą urzędników, zgoda na wydawanie poleceń sprzecznych z obowiązującymi przepisami (nawet rangi ustawowej) oraz pełnienie przez wysokich urzędników państwowych funkcji kierowniczych w spółkach prywatnych.
Współcześnie doniosłym czynnikiem korupcjogennym jest prawo udzielania i przyznawania przez ministerstwa i urzędy centralne rozmaitych dotacji, zezwoleń, koncesji, uznaniowych ulg, limitów, zwolnień oraz ustanawianie kontyngentów. Ta rozległa sfera uznaniowości, dowolności i nadmiaru kompetencji, którymi często dysponuje jeden urzędnik, oddziałuje na ponad 50 gałęzi gospodarki narodowej. Jeśli uzyskanie bardzo dochodowego kontraktu, limitu importowego, inwestycji rządowej czy koncesji zależy od podpisu urzędnika, to jest oczywiste, że przedsię­biorcy, właściciele firm czy politycy będą o ten podpis wszelkimi sposobami - per fas et nefas - intensywnie zabiegali.
Problem uznaniowości ma o tyle doniosłe znaczenie, że administracja rządowa, samorządowa i pośrednia (obsługująca fundusze celowe i agencje parabudżetowe) liczy w Polsce ok. 300 tys. urzędników. W gestii koalicji czy ugrupowania rządzącego pozostaje desygnowania nie tylko ministrów, sekretarzy stanu, podsekretarzy, wojewodów i wicewojewodów, lecz także de facto dyrektorów i wicedyrektorów departamentów, szefów różnego rodzaju urzędów centralnych (ok. 40), agencji i inspektoratów oraz

funduszy celowych (ponad 20). Stanowiska w tych urzędach i w admini­stracji państwowej, mimo że obowiązuje Ustawa o służbie cywilnej, są obsadzane z partyjnej rekomendacji i są poszukiwanym „łupem" przydzie­lanym nie tylko za działalność na rzecz partii politycznej, lecz także jako rekompensata za usługi wyświadczone partyjnym liderom. Trzecią kategorią beneficjantów stanowisk państwowych są ci, którzy służą decydentom jako swoiste decorum mające potwierdzać mniemanie, że owi decydenci cenią sobie kompetencje, profesjonalizm, tytuły naukowe itp. Choć eksperci i doradcy zazwyczaj mają niewielki wpływ na decyzje polityczne, administracyjne czy prawne, to aprobują swój mizerny status za cenę wymiernych dobrodziejstw i pożytków doczesnych. O niektórych socjologach można w tym kontekście powiedzieć, że wprawdzie uzyskali dostęp do tych, którzy dzierżą władzę, ale nie zdobyli na nich wpływu. Muszą się też pogodzić z tym, że politycy traktują nauki społeczne jak pijak latarnię: nie jak źródło światła (i oświecenia), lecz jak podporę. Tak więc podobnie jak w przeszłości badacze życia społecznego skłonni są lekceważyć zalecenie Epikura, który nauczał, że mędrzec nie powinien podejmować spraw publicznych, jeśli jakieś ważne okoliczności go do tego nie zmuszą. Wprawdzie ważnym powodem angażowania się w politykę bywa l'esprit d'état, lecz najczęściej ustępuje on miejsca, w wydaniu współczesnych doradców akademickich, l 'esprit politique.
Obraz uznaniowości i jej dysfunkcjonalności dopełniają działania w każdym województwie co najmniej kilkudziesięciu służb, urzędów, inspekcji i kuratoriów obsadzanych przez ministrów lub w porozumieniu z nimi. Choć ogłasza się konkursy na stanowiska kierownicze, to wielekroć są one fikcją, gdyż wymagania konkursowe ustala się pod upatrzonego z góry kandydata. Inne jeszcze „rozdawane" popłatne posady są w radach nadzorczych spółek skarbu państwa, spółkach komunalnych, prywatyzowa­nych i skomercjalizowanych przedsiębiorstwach. Ta rozległa sfera wpływów, układów i cichych porozumień, która pozostaje w gestii politycznych benefaktorów, jest wielkim sprzymierzeńcem porozumień i układów korupcyjnych.
5. Rozmiary korupcji
Bardzo trudno jest oszacować rozmiary korupcji, zwłaszcza że wszczęte postępowania karne z paragrafów o przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowych można uznać za przysłowiowy wierzchołek góry lodowej.

Międzynarodowe rankingi skażenia korupcją wskazują, że Polska znajduje się na środkowym miejscu wśród innych państw. Tak np. według Transparency International na 10-punktowej skali poziomu korupcji Polska uzyskała za 2000 r. ocenę 4,2, za Węgrami (5,2) i Czechami (4,6), a przed Rumunią (3,3), Ukrainą (2,6), Rosją (2,4) i Indonezją (1,7). Ocena ta powinna być jeszcze jednym dzwonkiem alarmowym. O powadze problemu świadczy choćby to, że wszechobecna korupcja i brak uczciwo­ści w życiu publicznym należą do głównych tematów zarówno publikacji prasowych, jak i codziennych rozmów Polaków.
Według danych Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju, który w 1999 r. przeprowadził badania wśród ponad 3000 firm działających w krajach Europy Wschodniej, w Polsce co trzecia firma płaci łapówki, aby uzyskać ulgę podatkową, odroczenie spłaty zadłużenia, kredytu lub pożyczki. Średnia wysokość łapówki stanowi 2,5% rocznego przychodu firmy. „Zainfekowanie" łapownictwem polskich firm sytuuje je wśród krajów, w których zjawisko to występuje stosunkowo często, a wysokość udzielanej łapówki należy do najniższych w krajach wschodnioeuropej­skich.
Jak wskazują dane statystyczne za ostatnie lata przestępczość korupcyj­na występująca w gospodarce i różnych sferach działalności publicznej wydatnie wzrosła. Tak np. w 1998 r. w porównaniu do 1992 r. liczba stwierdzonych przestępstw o sprzedajność urzędniczą i przekupstwo wzrosła o 54%, a liczba podejrzanych o 40%, kwota przyjętych korzyści majątkowych (udowodnionych w postępowaniach przygotowawczych) wzrosła piętnastokrotnie, a kwota wręczonych korzyści majątkowych czterokrotnie. Równie wydatnie, bo o 64%, wzrosły przestępstwa o nadużycie uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych.
W strukturze ujawnionych przestępstw korupcyjnych nie nastąpiły
-     w latach 90. w porównaniu z latami 80. - wyraźniejsze zmiany. Najlicz­niejszą kategorią jest tu przestępstwo przekupstwa, a następnie przestę­pstwo sprzedajności, nadużywania uprawnień, płatnej protekcji i utrudnia­nia przetargu, które w statystykach policyjnych pojawia się śladowo.
Sądowa statystyka prawomocnych osądzeń osób dorosłych za przestę­pstwa korupcyjne pokazuje, że średnio co drugi podejrzany o przestępstwo sprzedajności został skazany prawomocnym wyrokiem. Wśród podejrza­nych o przestępstwo przekupstwa skazywana jest co piąta osoba, za przestępstwo płatnej protekcji - co trzecia, a za nadużywanie protekcji
-     co druga bądź co trzecia. Począwszy od lat 90. odsetek osób skazanych wśród ogółu osób podejrzanych o przestępstwa korupcyjne pozostał bez większych zmian.

O rozmiarach korupcji dokładniej informują dane z badań wiktymiza— cyjnych. I tak według danych International Crime Victim Survey (ICVS), które w latach 1996-1998 zebrał Instytut Wymiaru Sprawiedliwości przy Ministerstwie Sprawiedliwości, 5% Polaków przyznało, że jakiś funkcjona­riusz publiczny żądał od nich łapówki w zamian za załatwienie sprawy. Najczęściej wskazywano na policjantów i urzędników państwowych, rzadziej na inspektorów, celników, kontrolerów i innych funkcjonariuszy publicznych. W porównaniu z rezultatami uzyskanymi rok wcześniej odsetek wskazań na łapownictwo policjantów wzrósł prawie trzykrotnie (z 11% do 32%), a odnośnie do wszystkich innych funkcjonariuszy publicznych odsetek ten się zmniejszył. Na skorumpowanie policjantów trzykrotnie częściej wskazują właściciele samochodów niż osoby nie mające samochodu, co może świadczyć, że wyjątkowo sprzedajna jest policja drogowa. W Warszawie - stolicy kraju - zagrożenie łapownictwem (także ze strony policjantów) jest trzykrotnie częstsze niż w innych miastach.
Z porównania danych międzynarodowych wynika, że zagrożenie łapownictwem jest w Polsce (podobnie jak w Czechach) kilkakrotnie wyższe niż w krajach zachodnich, lecz wyraźnie niższe niż w państwach byłego Związku Radzieckiego (z wyjątkiem Estonii). Ogólnie biorąc, kraje postkomunistyczne cechuje wysoki poziom korupcji. Są one również relatywnie ubogie, a jak wykazują analizy danych empirycznych pochodzą­cych z różnych źródeł, niski wskaźnik dochodu narodowego dodatnio koreluje z wysokim poziomem korupcji.
6. Nasilanie się korupcji i sfery życia publicznego najbardziej zagrożone korupcją
Do obszarów działalności publicznej, w której ujawniono wydatne nasilenie się w ostatnich latach działań korupcyjnych, należą:
-    służba zdrowia (wydawanie fikcyjnych zwolnień lekarskich, przyznawanie fikcyjnych grup inwalidzkich, przyjmowanie za łapówkę do szpitali i na zabiegi);
-    ubezpieczenia społeczne (fałszowanie i antydatowanie polis ubezpie­czeniowych, wystawianie polis na fikcyjne pojazdy);
-    banki (przyjmowanie łapówek w zamian za udzielenie kredytu lub gwarancji bankowej);
-    administracja przedsiębiorstw państwowych (fałszowanie dokumen­tów, nieprzestrzeganie procedur, przyjmowanie łapówek od petentów);

-    aparat kontroli skarbowej (nieujawnianie wykrytych nieprawidłowo­ści, wyłączanie spod kontroli pewnych osób i działań, udostępnianie osobom nieuprawnionym informacji uzyskanych w wyniku kontroli, nieformalne świadczenie doradztwa podatkowego);
-    administracja celna (przyjmowanie łapówek, niedopełnianie obowiąz­ku kontroli, zaniżanie należności celnych, fałszowanie dokumentów przewozowych, wystawianie dokumentów poświadczających nieprawdę, umożliwianie nielegalnego przekraczania granicy);
-    organy samorządu (dokonywanie oszustw w trakcie przetargów, niezgodne z prawem dysponowanie powierzonymi lokalami).
Z kolei na działania o charakterze korupcyjnym są najczęściej narażone następujące czynności urzędników publicznych i jednostek budżetowych:
-    zlecanie robót i usług;
-    wydawanie zezwoleń budowlanych itp.;
-    podejmowanie decyzji o przyznaniu, zamianie lub wynajmie lokalu;
-    wydawanie zatrzymanych podczas kontroli dowodów rejestracyjnych pojazdów;
-     przeprowadzanie egzaminów i przyjmowanie na studia wyższe. Rzeczywiste nasilanie się wymienionych wyżej zjawisk korupcyjnych
i sprzyjających korupcji jest bardzo trudne do oszacowania (wszczęte postępowania karne są zaledwie ułamkiem przestępstw faktycznie popełnionych). Niesprawność policji, trudności dowodowe i przewlekłość procedur karnych uniemożliwiają określenie choćby prawdopodobnej skali zjawiska. Głośne np. przestępstwa gospodarcze, które od kilku lat są na etapie postępowań sądowych, zawierają wyraźne wątki korupcyjne. Jako podejrzani występują w nich wysocy funkcjonariusze publiczni (m.in. były minister, dyrektorzy departamentów, członkowie rad nadzorczych i główni księgowi banków), lecz uzyskane materiały dowodowe nie pozwalają na postawienie im zarzutu uzyskania korzyści majątkowych lub osobistych.
Sferami życia publicznego najbardziej zagrożonymi korupcją są w Polsce obecnie:
1) prywatyzacja (brak wycen prywatyzowanego majątku oraz nadzoru nad wyborem i postępowaniem firm doradczych);
2)  gospodarowanie majątkiem publicznym (brak nadzoru właścicielskie­go i kontroli nad inwestowaniem majątku w przedsięwzięcia z udziałem kapitału prywatnego);
3)  działalność funduszy celowych i agencji (niejasne kryteria dyspono­wania środkami publicznymi i brak kontroli nad nimi);
Kondycja moralna... 16

4)   udzielanie zamówień publicznych z naruszeniem przepisów ustawy o zamówieniach publicznych, zwłaszcza przez jednostki samorządu terytorialnego;
5)   ustanawianie kontyngentów i udzielanie koncesji według nieprzej­rzystych kryteriów;
6)   działalność administracji skarbowej (udzielanie według uznania różnorakich ulg skarbowych);
7)   działalność służb celnych (nieprawidłowe przeprowadzanie odpraw celnych ułatwiające przemyt na wielką skalę) (Zagrożenie korupcją NIK 2001).
Prywatyzacja, a ogólniej - przemiany własnościowe, które dokonują się w Polsce - jest jednym z doniosłych zjawisk nie tyle towarzyszących korupcji, ile ją stymulujących. W dwóch pierwszych latach zmiany ustrojowej przeważał zdecydowanie pogląd, że prywatyzacja jest dla polskiej gospodarki korzystna, w 1992 r. odnotowano tendencję odwrotną, a od 1993 r. odsetek respondentów pozytywnie oceniających gospodarcze skutki prywatyzacji był o kilkanaście procent wyższy od tych responden­tów, którzy prywatyzację oceniali negatywnie. Dopiero w 1999 r. przewaga ocen pozytywnych zmalała do 5%, a sierpniu 2000 r. krytyków prywatyzacji było o 14% więcej niż tych, którzy ją aprobowali (Opinie o przemianach CBOS 2000). Nieco inaczej Polacy oceniają korzyści z prywatyzacji dla nich samych. W ciągu całego dziesięciolecia liczba osób uważających prywatyzację za niekorzystną dla siebie była większa od liczby osób mających odmienne odczucia. Wszelako o ile przewaga ocen krytycznych (z osobistego punktu widzenia) wynosiła w 1991 i 1992 r.
odpowiednio 6 i 10%, o tyle w 1999 i 2000 r. już 16 i 26%.
7. Stosunek Polaków do korupcji
Nastawienie Polaków do korupcji jest ambiwalentne. Spośród trzech rodzajów postaw - akceptacji, przyzwolenia i dezaprobaty - najczęstsza jest postawa przyzwalająca. Polacy godzą się na „miękkie" formy korupcji, takie jak drobna łapówka (niekiedy trudno ją im odróżnić od tzw. dowodów wdzięczności), protekcjonizm i pośredniczenie w niezupełnie legalnych transakcjach. Z tą postawą idzie w parze przekonanie, że korupcja jest najbardziej rozpowszechniona w instytucjach, z którymi każdy obywatel ma częsty kontakt. „Twarde" kategorie korupcji - prze­kupstwo, płatna protekcja i nadużywanie uprawnień - są deklaratywnie odrzucane, nie uznaje się bowiem, by w pewnych sytuacjach życiowych mogły być usprawiedliwioną koniecznością. Oburzenie, które towarzyszy

ujawnionym, choć sądownie nierozliczonym, wielkim aferom, zdaje się świadczy o tym, że na „twardą" korupcję nie ma w Polsce społecznego przyzwolenia, ale zarazem ludzie są przekonani, iż nie istnieją siły, które byłyby w stanie skutecznie przeciwstawić się korupcji.
Według wyników badań przeprowadzonych przez Instytut Spraw Publicznych w listopadzie 2000 r. na próbie 1055 osób na temat społecznej percepcji zjawiska korupcji ponad jedna piąta Polaków (22%) nie potrafi określić, co to jest korupcja i na czym polega (Kubiak 2001). Ten brak orientacji cechuje zwłaszcza osoby starsze, bez wykształcenia, o niskich dochodach. Pozostali respondenci utożsamiają korupcję głównie z dawa­niem i braniem łapówek, z przekupstwem, wręczaniem i przyjmowaniem prezentów lub pieniędzy za załatwienie sprawy.
Aby dokonać rekonstrukcji społecznego rozumienia korupcji, poproszo­no respondentów, aby ustosunkowali się aprobująco lub dezaprobująco do 10 stwierdzeń opisujących różne wymiary i aspekty korupcji1. Okazało się, że „Wszędzie tam, gdzie opisywane są zachowania związane ze sferą publiczną, oficjalną - a więc urzędy, działalność polityków, partii politycznych, dysponowanie publicznym dobrem - zdecydowana większość badanych uznaje je za zachowania korupcyjne (...). Natomiast gdy w grę wchodzi wdzięczność, drobne usługi, prezenty, a osoby potencjalnie przekupywane (nauczyciel, lekarz) są traktowane nie jak funkcjonariusze państwowi, lecz świadczący w określonych okolicznościach usługi - w bardziej «ciepłych», nieformalnych relacjach - wówczas traktowanie tych zachowań jako silnie korupcyjnych jest znacznie rzadsze" (Kubiak 2001:12). Według siły deklarowanych potępień z najpowszechniejszą dezaprobatą spotyka się korupcja urzędnicza, polityczna i policyjna, słabiej
1 Były to następujące stwierdzenia: 1) przyjęcie do pracy w urzędzie kogoś z rodziny lub znajomych, gdy inna obca osoba miała lepsze kwalifikacje; 2) przyjęcie przez polityka pieniędzy na prowadzenie kampanii wyborczej od firmy, przedsiębiorstwa, bez ujawniania tego faktu; 3) rezygnacja policjanta z wypisania mandatu za złamanie przepisów, gdy kierowcą okazał się nauczyciel dziecka policjanta; 4) przyjęcie przez nauczyciela prezentu wartości kilkuset złotych od całej klasy po zakończeniu roku szkolnego; 5) obsadzanie stanowisk w firmach państwowych przez kolegów, w zamian za przekazywanie pieniędzy tych firm na rzecz partii politycznych; 6) użytkowanie przez dziennikarza przez rok samochodu firmy, o której następnie będzie pisał artykuł; 7) oświadczenie nauczyciela na zebraniu rodziców, iż dzieci nie poradzą sobie bez korepetycji, których może udzielać on albo jego znajomi; 8) częstowanie piwem uczestników festynów i spotkań przedwybor­czych; 9) przyjęcie przez lekarza kwiatów, koniaku czy słodyczy po zakończeniu leczenia; 10) przydzielanie przez urzędników kontraktów zamówień finansowych z publicznych pieniędzy rodzinie czy znajomym prowadzącym prywatne firmy.

potępiany jest nepotyzm, a zdecydowanie najsłabiej materialne „wyrazy wdzięczności" przyjmowane przez nauczyciela i lekarza.
W świetle wyżej cytowanego i wcześniejszych sondaży opinii publicznej okazuje się, że doświadczenia korupcyjne Polaków polegające na wręczeniu łapówki, by załatwić lub przyspieszyć załatwienie jakiejś sprawy, są dość stabilne. Od lat 80. do końca lat 90. ok. 20% responden­tów przyznaje się do czynnego udziału w łapowniczej transakcji. Wyraźnie więcej jest osób - niemal jedna trzecia - które twierdzą, że znają kogoś, kto bierze łapówki. Znacząco częściej biorców łapówek znają przedstawi­ciele kadry kierowniczej, ludzie z wyższym wykształceniem, dobrze sytuowani oraz uczniowie i studenci niż osoby usytuowane na dolnych szczeblach drabiny społecznej.
Charakterystycznym zjawiskiem jest to, że ludzie, którzy przyznają, iż dawali łapówki (głównie osoby czynne zawodowo, lepiej wykształcone i zamożniejsze) częściej znają biorców łapówek niż ci, którzy łapówek nie dawali (różnica ta jest statystycznie istotna). Powody wręczania łapówek są zróżnicowane, ale dominuje traktowanie ich - pisze Anna Kubiak - „jako strategii ułatwiającej życie". Okazało się więc, że „najczęstszy powód wręczania łapówek, jaki wskazują badani (42% przypadków), to poczucie przymusu - był to ich zdaniem jedyny sposób załatwienia sprawy. Dla ponad połowy badanych (51%) decydujące znaczenie mały względy «pragmatyczne» - podnoszące efektywność własnych działań. I tak dla 20% najważniejszy był czas - dzięki łapówce sprawę można było załatwić szybciej. Większą dokładność, rzetelność w załatwieniu sprawy wymieniono w 17% przypadków, w 14% przypadków łapówka pozwalała na tańsze załatwienie sprawy. Inne - poza «efektywnościowymi», «pragmatycznymi» - rodzaje powodów decydujących o wręczeniu łapówki, takie jak: chęć okazania wdzięczności, ratowania zdrowia, uniknięcia bardziej kosztownej kary bądź mandatu, pojawiły się w 4% przypadków" (Kubiak 2001:26-27).
Jako biorcy łapówek najczęściej są wymieniani lekarze (blisko połowa respondentów), policjanci (co czwarty respondent), a poza nimi sporadycz­nie - urzędnicy, nauczyciele i kontrolerzy w środkach komunikacji. Co druga łapówka wręczana jest w miejscu pracy „biorcy", a co czwarta w miejscu publicznym.
Na koniec jeszcze dwa ustalenia z cytowanych wyżej badań. Okazało się, że silne moralne potępienie łapownictwa deklaruje co piąta osoba, umiarkowane potępienie niemal co trzecia, słabe potępienie 41%, a brak moralnej dezaprobaty dla łapownictwa ujawnia 8% badanych. Najczęściej wskazywanymi przyczynami łapownictwa są:  1) chęć dorobienia czy

wzbogacenia (66% wskazań), 2) brak zasad moralnych i nieuczciwość wielu ludzi (58%), źle działająca, niesprawna administracja (46%) i zbyt wielka liczba niejasnych przepisów prawa (43%) (Kubiak 2001:41 i 46).
Wyniki przedstawionego sondażu i innych badań opinii publicznej ujawniają, że Polacy są przekonani, iż w wielu dziedzinach życia ciągle jest dużo nieuczciwości, przekupstwa i korupcji. Wśród zjawisk, które najbardziej hamują rozwój kraju, najczęściej wymienia się kumoterstwo, klikowość, łapownictwo i nadużywanie stanowisk dla osiągnięcia osobistych korzyści. O ile niemal wszyscy Polacy za łapownictwo uważają wręczenie urzędnikowi lub lekarzowi pewnej sumy pieniędzy lub drogiego prezentu, o tyle połowa nie utożsamia łapownictwa z ugoszczeniem urzędnika, a trzy czwarte nie łączy z łapownictwem skorzystanie z pro­tekcji kogoś ustosunkowanego. Za przekupstwo nie uchodzi również wręczanie drobnych prezentów lekarzom, pielęgniarkom czy nauczycielom.
Korupcji sprzyja nie tylko słabość kontroli prawnej i niesprawna egzekucja decyzji sądowych, lecz także swoista mentalność przychylna zawiązywaniu i usprawiedliwianiu korupcyjnych porozumień. Jeśli znaczna część obywateli nie traktuje jako zachowania nagannego korzystanie z protekcji kogoś dobrze ustosunkowanego lub wysoko postawionego w hierarchii urzędniczej, jeśli za przekupstwo nie uchodzi wręczanie urzędnikom, lekarzom czy nauczycielom większych lub mniejszych prezentów, to oznacza to, że istnieje sprzyjający klimat dla korupcji. Niestety, klimat ten istnieje w Polsce przez większą część roku.
8. Wpływ korupcji na poczucie moralne Polaków
Bardzo trudno jest zidentyfikować, oszacować i szczegółowo opisać wpływ korupcji na poczucie moralne Polaków, nie zebrano bowiem na ten temat żadnej szczegółowej ewidencji empirycznej. Musimy się opierać się na pośrednich danych i wtórnych źródłach, poczynione więc supozycje mają charakter wstępnych hipotez.
W przyjętym tutaj znaczeniu poczucie moralne, inaczej zmysł moralny (moral sense), to przeświadczenie imperatywne nakazujące pewne czyny (działania, postawy, intencje czy wyobrażenia) uznawać za słuszne, godne pochwały i naśladowania, a inne za zasługujące na potępienie, niskie, występne lub haniebne. Francis Hutcheson, jeden z głównych przedstawi­cieli myśli moralnej angielskiego Oświecenia, który upowszechnił pojęcie poczucia moralnego, tak charakteryzował jego przejawy: „Przejawami, które wzbudzają nasze uznanie, są wszystkie uczucia życzliwe i czyny życzliwością kierowane; albo takie skłonności, uzdolnienia czy nawyki,

które płyną w sposób naturalny z dobroci lub są z nią związane; albo są przejawem lepszego smaku w doborze bardziej wybrednych przyjemności i przejawem lekceważenia dla przyjemności niższego rzędu czy interesów własnych; albo wreszcie takie dyspozycje, które jawnie wykluczają ciasne samolubstwo mające wyłącznie na względzie własne interesy i przyjemno­ści podlejszego gatunku. Przejawami potępianymi są te, które płyną bądź z owego nieumiarkowanego sobkostwa, bądź ze zgryźliwego, gniewnego, zazdrosnego czy złośliwego usposobienia, wiodącego nas w sposób naturalny do robienia innym przykrości; bądź płaska samolubna zmysło­wość" (Ossowska 1966:205).
Wysoki poziom korupcji niewątpliwie osłabia poparcie dla demokracji i może skłaniać do aprobaty dla rządów autorytarnych. W październiku 2000 r. ponad połowa Polaków (51%) wyraziła niezadowolenie ze sposobu, w jaki funkcjonuje demokracja w Polsce (zadowolonych z demokracji było tylko 37%). Choć 70% respondentów uważa, że demokracja ma przewagę nad innymi sposobami sprawowania władzy, to co trzeci Polak jest przeświadczony, że niekiedy rządy niedemokratyczne są bardziej pożądane niż demokratyczne. Przeświadczenie to nie łączy się w wyraźny sposób z cechami położenia społecznego, ale wykazuje dość silny związek z orientacją polityczną respondentów, gdyż osoby sympaty­zujące z ugrupowaniami lewicowymi częściej deklarują poparcie dla rządów niedemokratycznych niż zwolennicy prawicy (Społeczna CBOS 2000).
Innym refleksem nieskutecznych działań antykorupcyjnych lub ich niepodejmowania jest niski prestiż organów i przedstawicieli władzy państwowej. Tak np. blisko 60% Polaków ma poczucie, że posłowie nie reprezentują i nie bronią ich interesów, nie dbają o potrzeby wyborców ani społeczeństwa, mają bowiem na uwadze głównie własne interesy, a następnie profity krewnych i znajomych. Ilustracją takiego nastawienia jest też to, że 78% Polaków uważa, iż częstym działaniem wśród wysokich rangą urzędników państwowych jest obsadzanie w urzędach, spółkach, bankach itp. krewnych, kolegów i znajomych, 72% sądzi, że w takim samym trybie przyznawane są kontrakty i zamówienia publiczne, a 69% jest zdania, że wysocy urzędnicy biorą łapówki za załatwienie sprawy (Komunikat      CBOS 1997).
Wypada w tym kontekście wspomnieć, że obowiązujący proporcjonalny system wyborczy, w którym mandaty dzieli się proporcjonalnie do liczby głosów, jakie padły na poszczególne listy partyjne, cieszy się niemal trzykrotnie mniejszą aprobatą wyborców, aniżeli system większościowy, dla którego poparcie wyraża 44,2% Polaków (dane z grudnia 2000 roku).

Powszechna korupcja i nasilająca się przestępczość powodują, że Polska jest postrzegana przez swych obywateli jako kraj mało bezpieczny. W roku 2000 odnotowano największe poczucie zagrożenia w całej pierwszej dekadzie RP. Na pytanie, czy Polska jest krajem, w którym żyje się bezpiecznie, w 1993 r. 47% respondentów odpowiedziało przecząco, a we wrześniu 2000 r. już 82%. Co szósty Polak (17%) ma poczucie zagrożenia osobistego, przy czym stanu tego częściej doświadczają kobiety niż mężczyźni, ludzie młodzi (poniżej 25. roku życia) częściej niż starzy i mieszkańcy wielkich miast częściej niż mieszkańcy wsi (Opinie o polityce ... , CBOS 2000). Notabene poczucie bezpieczeństwa w miejscu zamiesz­kania utrzymuje się na względnie stałym poziomie: w latach 1996-2000 70-72% Polaków uważało, że miejsce ich zamieszkania - dzielnica, osiedle, wieś - jest bezpieczne i spokojne.
Na poczucie permanentnego zagrożenia kryminalnego ma wpływ sposób informowania społeczeństwa o działalności wielkich grup przestępczych, mafii i innych syndykatów zbrodni. Epatowanie opinii publicznej przez środki przekazu różnymi przypadkami drastycznych dewiacji jest najskuteczniejsze w wypadku osób o niewielkim wykształce­niu, zamieszkującymi wieś i małe miasta.
Coraz bardziej upowszechnia się przekonanie (wyraża je 90% respondentów), że w Polsce istnieje mafia, która stanowi duże zagrożenie (uważa tak trzy czwarte Polaków). Chociaż w potocznym rozumieniu mafia jest określana rozmaicie - jako przestępczość zorganizowana (grupowa) bądź jako gang czy szajka dokonująca wymuszeń, rozbojów, uprowadzeń, posługująca się szantażem, korupcją, handlująca narkotykami - to zwraca uwagę, że dla części Polaków mafię stanowią ludzie mający układy z władzą, sądami i policją. Remedium na ten stan rzeczy 2/3 Polaków widzi w zaostrzeniu przepisów prawa.
Negatywna rola korupcji polega też na stymulowaniu i podtrzymywaniu krytycznego nastawienia do przemian gospodarczych i utrwalenia przeświadczenia, że kryje się za nimi wiele nieuczciwości. To nastawienie wiąże się zapewne - w trudnym do oszacowania stopniu - zarówno z ogólnym pogorszeniem się pod koniec lat 90. nastrojów społecznych i narastaniem niezadowolenia z warunków życia, jak i zamieszczanymi w mediach wiadomościami o korupcji w gospodarce i innych dziedzinach życia publicznego.
Większość Polaków uważa, że np. na prywatyzacji najbardziej skorzystali cwaniacy i kombinatorzy (53% wskazań) oraz urzędnicy państwowi uczestniczący w prywatyzacji (40% wskazań). Odnośnie do obu tych kategorii między 1997 a 2000 r. odsetek wskazań zwiększył się

odpowiednio o 6 i 9%. Charakterystyczne jest przy tym to, że wizja procesu prywatyzacji jako lekcji nieuczciwości, niekorzystnego dla kraju i szkodliwego dla większości obywateli jest społecznie mało zróżnicowana, zwłaszcza jeśli z porównań wyłączy się ludzi z wyższym wykształceniem i należących do kadry kierowniczej (ich stosunek do prywatyzacji jest pozytywniejszy niż innych grup).
Niewątpliwie jest kwestią dyskusyjną, czy społeczną erozję elementar­nych wartości, zasad i cnót moralnych poprzedził rozpad etosu solidarno­ściowego, czy też procesy te zachodziły równocześnie. Zdaje się natomiast nie budzić wątpliwości teza, że w ciągu pierwszej dekady III RP elita solidarnościowa, związkowa i samorządowa, wchodząc w struktury (czy tryby) władzy, coraz bardziej zatracała przyświecające jej uprzednio wzory służby społecznej. Najpierw solidarnościowe ideały dewastowały podziały polityczne wewnątrz dawnej opozycji, czego manifestacją była tzw. wojna na górze, a później rywalizacja o wpływy i stanowiska państwowe, samorządowe i inne przynoszące łatwy profit. „Okazało się, że wartości wyniesione z opozycji nie nadawały się do sprawowania władzy. Główne wartości Solidarności, jak choćby odwoływanie się do etyki chrześcijań­skiej, równość, dobro ludzi pracy, przy przechodzeniu do gospodarki rynkowej stały się zbyt uciążliwe. Przeciwnie, podziały polityczne wewnątrz obozu dawnej opozycji i walka o władzę rozbiły idee solidarno­ści jako takiej" (Zawadzki 2002:88).
Zła reputacja instytucji publicznych, ich negatywny wizerunek w odbiorze społecznym, ma nie tylko dla nich samych, lecz także dla ich otoczenia wiele negatywnych konsekwencji. Jedną z nich jest brak zaufania do kadry kierowniczej i pracowników, a także nieufność do innych instytucji. W atmosferze przeświadczenia, że „nie ma ludzi uczciwych", w atmosferze powszechnej podejrzliwości, że każdy „ma coś na sumieniu" łatwo dochodzi do rozmaitych nadużyć, multiplikowania się korupcyjnych, wielopiętrowych porozumień, oportunizmu, instrumentalnego traktowania powierzonych obowiązków itd.
Jeszcze inną konsekwencją tolerowania korupcji i uwikłanych w nią wysoko postawionych osób jest kryzys autorytetów. Wyraża się on m.in. w tym, że ludzie, którzy w codziennym życiu i pracy są uczciwi, rzetelni, bezinteresowni i, co więcej, mają na uwadze dobro publiczne nie mogą się spodziewać, że z tego tytułu spotka ich publiczne uznanie, wyróżnienie czy awans zawodowy. Ponieważ składnikiem autorytetu jest zaufanie, przeto i ta wartość jest w znacznym stopniu zagrożona. Kiedy miejsce zaufania i uczciwości zajmują uznaniowość i nieskrępowana żadnymi ograniczenia­mi interesowność, wtedy powstają dogodne warunki do kształtowania się

moralności krańcowej. Polega ona nie tyle na jawnym i ostentacyjnym łamaniu norm moralnych czy zasad Dekalogu (choć i takie przypadki nie należą obecnie do rzadkości), ile na zbliżaniu się do krańca tego, co dozwolone, na oscylowaniu wokół granicy tego, co dopuszczalne, na balansowaniu na krawędzi zła, skrajnego egoizmu i braku skrupułów.
Dobitnie trzeba więc podkreślić, że zmiana ustrojowa, której towarzyszy brak stabilności politycznej, rządy partyjnych oligarchii, nasilająca się przestępczość i korupcja, stwarza dogodne warunki do upowszechniania się w społeczeństwie moralności krańcowej i szerzenia się destrukcji normatywności, co wyraża się w postępującej degradacji zasad i reguł przyzwoitości w stosunkach międzyludzkich. Środowiska, które są świadome tych zagrożeń, powinny się im przeciwstawić z całej mocy. Ile jest jednak takich środowisk? Gdzie ich szukać? Jak są liczne? Czy nie przypominają współcześnie niewielkich wysepek wśród bezbrzeżnych wód oceanu? Czy jedną z nich zamieszkują socjologowie, dla których maksyma Benjamina Franklina - honesty is the best policy - ciągle ma tę samą co dawniej prognostyczną siłę?
9. Zakończenie: Jak przeciwdziałać korupcji?
Aby działania antykorupcyjne były skuteczne, konieczne jest podjęcie wielu skoordynowanych i konsekwentnie przeprowadzanych działań na szczeblu centralnym. I tak, konieczna jest taka reforma prokuratury i zmiana ustroju sądów powszechnych, aby były one w stanie skutecznie radzić sobie z nowymi formami zorganizowanej przestępczości o zasięgu międzynarodowym. Niezbędne jest wprowadzenie nowoczesnego systemu rejestracyjnego przestępstw i odpowiednia nowelizacja ustaw o kontroli skarbowej, Straży Granicznej, finansach i zamówieniach publicznych. Ponadto należy rozważyć celowość powołania takich instytucji, jak: Generalny Inspektor Informacji Finansowej, Sąd Zamówień Publicznych i Krajowe Centrum Informacji Kryminalnej. Tym inicjatywom instytucjo­nalnym powinny towarzyszyć zmiany legislacyjne polegające w pierwszej kolejności na: wprowadzeniu do postępowania karnego procedury skróconej i uproszczonej odnośnie do drobnych przestępstw (tj. zagrożo­nych karą nie przekraczającą 2 lat pozbawienia wolności). Być może należałoby wprowadzić ustawową zgodę na pozyskiwanie przez policję współpracowników na podstawie materiałów obciążających lub kompromi­tujących oraz ustawowe uprawnienie policji do uzyskiwania informacji objętych tajemnicą bankową, skarbową i ubezpieczeniową.

Zasadniczym celem wszystkich wymienionych tytułem przykładu działań prawnych powinno być doprowadzenie w pierwszej dekadzie XXI wieku do zmniejszenia wskaźników przestępczości, a zwłaszcza zahamo­wania nowych form przestępczości: terroru kryminalnego, przestępczości zorganizowanej typu mafijnego i międzynarodowych powiązań korupcyj­nych. Zagrożenie przestępczością, także korupcyjną, będzie zmniejszać się tym wydatniej, im bardziej uda się nie tylko usprawnić działalność policji i sądów, lecz skoordynować działania wszystkich podmiotów mających zapobiegać, ścigać, ujawniać i karać sprawców przestępstw. Ponieważ zjawiska patologii społecznej rozwijają się i stabilizują jako „produkt uboczny" silnego poczucia deprywacji oraz wadliwego funkcjonowania instytucji publicznych i systemu prawnego, przeto poprawa w tych dziedzinach może skutkować zmniejszeniem się podatności na korupcję zarówno całych instytucji, jak i poszczególnych osób.
Należy pamiętać, że budowanie demokracji i wielopartyjnego systemu politycznego bez jednoczesnego tworzenia mechanizmów umożliwiających egzekwowanie odpowiedzialności rządzących przed rządzącymi spowoduje, że struktury państwowe nie będą działać na rzecz dobra publicznego, lecz będą wykorzystywane do tworzenia - immunizowanych na kontrolę zewnętrzną - sieci korupcyjnych powiązań o zasięgu globalnym. Co więcej, podporządkowanie interesów państwa interesom partyjnym i grupowym, przenikanie świata biznesu i tzw. szarej strefy do administra­cji rządowej i sfery polityki, wcześniej czy później doprowadzi do oligarchizacji państwa i tym samym jego kryzysu.
Warunkiem powodzenia w działaniach antykorupcyjnych jest więc nie tylko dobre prawo oraz sprawna policja i efektywnie działające organy wymiaru sprawiedliwości, lecz także - a może przede wszystkim - sprawny aparat państwowy i wysoka kultura polityczna elity władzy. Ta oczywista prawda sugeruje, że w praktyce funkcjonowania instytucji państwowych powinna istnieć czytelna granica między sferą publiczną i prywatną w uprawianiu polityki. Jeśli taka linia demarkacyjna będzie wyznaczona choćby w przybliżeniu, to wyraźniej zostaną rozgraniczone żywotne interesy państwa i jego obywateli od interesów osobistych, partyjnych i grupowych. Nie będzie też możliwe tworzenie instytucji i organizacji, których głównym celem jest dokonywanie transferu środków publicznych na rzecz osób prywatnych.
W ograniczaniu inwazji interesów prywatnych do sfery publicznej niebagatelną rolę mogą odegrać przejrzyste procedury administracyjne. Polityka protekcjonizmu, rozbudowany system koncesji, zezwoleń, ulg,

licencji i istnienie rozmaitych funduszy celowych sprzyja tworzeniu się korupcjogennych powiązań i układów o zasięgu nie tylko ogólnokrajowym, lecz także międzynarodowym. Kiedy administracja państwowa jest poddawana ustawicznej penetracji przez układy partyjne, wtedy w jej działaniach bierze górę polityczna dyspozycyjność kosztem organizacyjnej sprawności. Taka sytuacja jest niejako naturalnym podłożem, na którym rozwijają się układy korupcyjne i następuje rozmywanie się poczucia odpowiedzialności za sprawy publiczne. Aby tym zjawiskom zapobiegać i przeciwdziałać, w rozwiązaniach ustrojowych i realizowanej polityce państwa muszą być wyraźnie rozdzielone źródła pozyskiwania prywatnych korzyści od wpływów i stanowisk politycznych.
Innym problemem jest obecnie żywotność idei służby publicznej. Jak powinna być ona urzeczywistniana? W jaki sposób wyborcy i opinia publiczna powinni rozliczać polityków z podejmowanych przez nich decyzji i uzyskiwanych dochodów? Jak zapewnić sprawność mechanizmów demokratycznej reprezentacji i kontroli? Jeśli uda się znaleźć odpowiedzi na te i inne pytania, łatwiej będzie formułować dyrektywy prawodawcze i wytyczne dla decyzji parlamentarnych i rządowych mające na celu przeciwdziałanie korupcji i innym zjawiskom z obszaru patologii społecznej.
Postulat ochrony państwowej administracji, sądownictwa, prokuratury, policji i instytucji samorządowych przed ingerencją biznesu i wpływem partykularnych interesów partyjnych jest niewątpliwie słuszny. W młodych demokracjach, które dopiero uczą się pluralizmu politycznego i rynkowej gospodarki realizacja tego postulatu jest z wielu powodów utrudniona. Podjęte ostatnio w Polsce badania i przedstawione na ich podstawie opracowania mają ambicję przyczynienia się do przygotowania takich projektów działań praktycznych, które okażą się zdolne do zahamowania rozprzestrzeniania się korupcji. Od politycznych decydentów zależy, czy takie projekty powstaną i czy będą konsekwentnie wdrażane. Dotychczaso­we polskie doświadczenia wskazują, że sceptycyzm w tym względzie jest uzasadniony. Jeśli ktoś jest zainteresowany w podtrzymywaniu korupcji, to właśnie ci, których żywiołem jest szara strefa polityki bez zasad i biznes nastawiony na szybki zysk. Kręgi te przenikają się i u progu XX w. są w państwie polskim bardzo wpływowe. Korupcja i przestępczość zorganizowana mają więc przed sobą długą przyszłość.

Literatura
Finansowanie partii politycznych. Komunikat z badań, listopad 2000. Warszawa: CBOS. Kamiński, A.Z. 2001. Patologia procesu prywatyzacji. Kapitalizm polityczny. Korupcja, w:
Manowce polskiej prywatyzacji. Studia pod red. M. Jarosz. Warszawa: PWN. Komunikat z badań. 1997. Warszawa: CBOS.
Kubiak, A. 2001. Korupcja w doświadczeniu codziennym. Raport z badań, tekst powielony.
Warszawa: Instytut Spraw Publicznych. Opinie o polityce karnej i bezpieczeństwie obywateli. Komunikat z badań, grudzień 2000.
Warszawa: CBOS.
Opinie o przemianach własnościowych i obecności kapitału zagranicznego w polskiej gospodarce. Komunikat z badań, grudzień 2000. Warszawa: CBOS.
Ossowska, M. 1966. Myśl moralna Oświecenia angielskiego. Warszawa: PWN.
Społeczna ocena demokracji i przemian w Polsce po roku 1989. Komunikat z badań, listopad 2000. Warszawa: CBOS.
Wasilewski, J. 1997. Zbiorowi aktorzy polskiej transformacji. Warszawa: ISP PAN.
Zagrożenie korupcją w świetle badań kontrolnych Najwyższej Izby Kontroli przeprowa­dzonych w roku 2000, tekst powielony. 2001. Warszawa: NIK.
Zawadzki, E. 2002. Elita władzy i bogactwa, w: A. Kojder (red.) Dawne i nowe problemy społeczne. Szkice do obrazu społeczeństwa polskiego u progu XXI stulecia. Warszawa: Biuro Studiów i Ekspertyz Sejmu.
Wróć do spisu treści